نوشته شده توسط : yasamin

 
تصمیم راجع به صدور و انتشار اوراق قرضه همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه جهت اطلاع عموم و پذیره نویسی باید به مرجع ثبت شرکت ها ارائه شود، اداره ثبت شرکتها پس از ثبت تصمیم مزبور خلاصه آنرا همراه با طرح اعلامیه انتشار اوراق قرضه به هزینه شرکت در روزنامه رسمی آگهی خواهد نمود. پس از انتشار این آگهی در روزنامه رسمی، شرکت باید به هزینه خود تصمیم مجمع عمومی و اطلاعیه انتشار اوراق قرضه را با قید شماره و تاریخ آگهی منتشر شده در روزنامه رسمی و همچنین شماره و تاریخ روزنامه رسمی که آگهی در آن منتشر شده است را در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر میگردد، جهت اطلاع عموم منتشر سازد.

طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه

طبق ماده 58 قانون تجارت، اطلاعیه انتشار اوراق قرضه باید مشتمل بر نکات زیر بوده و توسط دارندگان امضاء مجاز شرکت امضاء شده باشد.

نام شرکت
موضوع شرکت
شماره و تاریخ ثبت شرکت
مرکز اصلی شرکت
مدت شرکت
مبلغ سرمایه شرکت و تصریح به این که کلیه آن پرداخت شده است.
در صورتی که شرکت سابقا اوراق قرضه صادر کرده است مبلغ و نعداد و تاریخ صدور آن و تصمیماتی که احتمالا برای بازپرداخت آن در نظر گرفته شده است و همچنین مبالغ بازپرداخت شده آن و در صورتی که اوراق قرضه سابق قابل تبدیل به سهام شرکت بوده باشد مقداری از آنگونه اوراق قرضه کهخنوز تبدیل به سهم نشده است.
در صورتی که شرکت سابقا اوراق قرضه موسسه دیگری را تضمین کرده باشد مبلغ و مدت و سایر شرایط مذکور
مبلغ قرضه و مدت آن و همچنین مبلغ اسمی هر ورقه و نرخ بهره ای که به قرضه تعلق می گیرد و ترتیب محاسبه آن و ذکر سایر حقوقی که احتمالا برای اوراق قرضه در نظر گرفته شده است و همچنین موعد یا مواعد و شرایط بازپرداخت اصل و پرداخت بهره و غیره و در صورتی که اوراق قرضه قابل بازخرید باشد شرایط و ترتیب بازخرید
تضمیناتی که احتمالا برای اوراق در نظر گرفته شده است.
اگر اوراق قرضه قابل تعویض با سهام شرکت یا قابل تبدیل به سهام شرکت باشد مهلت و ساید شرایط تعویض یا تبدیل
خلاصه گزارش وضع مالی شرکت و خلاصه ترازنامه آخرین سال مالی آن که به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده است.
ویژگیهای مربوط به ورقه قرضه

دارندگان حق امضاء شرکت باید بر روی ورقه قرضه امضاء خود را به عنوان اوراق تعهد آور شرکت قید نمایند و با وحدت ملاک قرار دادن ماده 25 قانون تجارت چنین استنباط می¬شود که اوراق قرضه همانند اوراق سهام باید متحدالشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب بوده باشد.
بر روی اوراق قرضه باید نکات مشروحه ذیل قید شود:

نام شرکت
شماره و تاریخ ثبت شرکت
مرکز اصلی شرکت
مبلغ سرمایه شرکت
مدت شرکت
مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه
تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه (اگر قابل بازخرید باشد)
تضمیناتی که احتمالاً برای قرضه در نظر گرفته شده است.



:: بازدید از این مطلب : 43
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


قید این که شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب مدت مأموريت بازرس در اساسنامه شرکت: شرکت می¬تواند یک یا چند بازرس اصلی و یک یا چند بازرس علی البدل راشته باشد و مستنبط از بالای ماده 144 قانون تجارت، مدت مأموريت بازرس یا بازرسان در یک شرکت سهامی نمی¬تواند بیش از یک سال (یک سال مالی) باشد و در مجمع عمومی عادی سالیانه، که شرکت سهامی پس از انقضاء سال مالی موظف به انعقاد آن هستند، باید اجباراً نسبت به انتخاب مجدد بازرس یا بازرسان اتخاذ تصمیم و اقدام نمایند با این توضیح که انتخاب مجدد بازرس یا بازرسان پس از انقضاء سال مالی بلامانع است. اشخاص واجد شرایط برای بازرسی شرکتهای سهامی و حدود وظائف و اختیارات آنها را در مباحث آتی مورد بحث قرار خواهیم داد.

تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالیانه: تعیین آغاز سال مالی، همان است که برابر ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1366 که از اول فروردین ماه سال 1368 قابل اجراء گردیده به سال مالیاتی تعبیر شده است و سال مالیاتی از اول فروردین ماه هر سال خورشیدی شروع و تا آخر اسفند ماه همان سال امتداد می¬یابد بر این اساس سال مالی هر شرکت، باید از اول فروردین ماه آغاز و آخر اسفند ماه همان سال پایان یابد جز سال تأسيس شركت که اول سال مالی آن، روز تشکیل شرکت می¬باشد، پس از انقضاء سال مالی، مستنبط از همین ماده هر شرکت حداکثر تا چهار ماه پس از انقضاء سال مالیاتی (آخر اسفند ماه) فرصت دارد، نسبت به تنظیم تراز نامه و حساب سود و زیان شرکت اقدام و اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر قانونی خود را به مراجع مالیاتی تسلیم نماید. البته همانطور که در مباحث آتی متذکر خواهیم شد هیئت مدیره در همین خلال باید مجمع عمومی عادی سالیانه را دعوت به انعقاد جلسه نموده تا نسبت به ترازنامه تنظیمی اتخاذ تصمیم به عمل آید، چنانچه شرکت در موعد فوق به هر دلیلی موفق به تنظیم ترازنامه نگردد و اظهارنامه مالیاتی خود را در فرجه معینه یعنی تا اول مرداد ماه به مراجع مالیاتی تسلیم ننماید، اولاً دفاتر قانونی شرکت از نظر محاسبه مالیاتی باطل و مراجع مالیاتی، مالیات شرکت را علی¬الراس محاسبه می-نمایند، ثانیاً شرکت ملزم خواهد بود، مجمع عمومی عادی بطور فوق¬العاده را جهت اتخاذ تصمیم نسبت به ترازنامه که به هر حال باید تنظیم گردد، دعوت به انعقاد جلسه نماید، در هرحال هیئت مدیره موظف است طبق ماده 232 قانون تجارت 20 دوز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی سالیانه/ مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده/ ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت را جهت ملاحظه و اظهار نظر به بازرس یا بازرسان قانونی شرکت ارائه نمايد.

تهیه و تنظیم اظهار نامه ثبت شرکت

اظهارنامه چیست: اظهار نامه یا «تقاضانامه ثبت شرکت» در اصطلاح قانون تجارت به سندی گفته می¬شود که توسط اداره ثبت شرکتها تهیه و تنظیم گردیده و تقاضا کننده ثبت (هیئت مدیره و یا وکیل منتخب آنها) باید با توجه به اساسنامه و صورتجلسات مجمع عمومی و صورتجلسه هیئت مدیره و دیگر اسناد و مدارک متقن و خدشه ناپذیر شرکت از قبیل نام و موضوع و مدت و نشانی و میزان سرمایه شرکت اعم از نقدی و جنسی و میزان سرمایه هر یک از سهامداران و مبلغ پرداختی و تعهد شده آنها و اسامی هیئت مدیره و مدیر عامل و دارندگان حق امضاء نام بازرس و موارد انحلال و موعد و نحوه تقسیم سود و غیره، نسبت به تنظیم مندرجات آنها اقدام و آنرا با اسناد مورد لزوم جهت ثبت شرکت تقدیم اداره ثبت شرکتها نماید.

تقاضانامه در دو نسخه تنظیم می¬گردد و بعد از ثبت شرکت متصدی ثبت باید طبق ماده 5 نظامنامه قانون تجارت مصوب سال 1311 نسخه ثانی آنرا با قید تاریخ و نمره «شماره» ثبت و امضاء و به مهر اداره ثبت شرکتها ممهور کرده به تقاضا کننده بدهد، این سند، سند ثبت شرکت خواهدبود و طبق ماده 6 همان قانون، در طرف ماه اول ثبت هر شرکت، خلاصه شرکتنامه و منضمات آن باید توسط اداره ثبت محل در مجله رسمی عدلیه (روزنامه رسمی) و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت به خرج خود شرکت منتشر شود.
طرح و تهیه اعلامیه پذیره¬ نویسی سهام شرکت که به امضاء کلیه مؤسسين رسيده باشد.

استفاده از کلمه پذیره نویسی در فرهنگ حقوقی کشور از زمان تصویب اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب سال 1347 متداول گشته است و معنا و مفهوم این عبارت در اصطلاح قانون تجارت این است که اشخاص آگاهانه و آزادانه نسیت به خرید سهام و واریز مبلغ واجب الادا و تعهد بر پرداخت (مابقی ارزش سهام طبق اساسنامه) چنانچه خرید سهام قسمتی نقدی و قسمتی نیز بطور اقساط باشد، اقدام نمایند، طرح اعلامیه پذیره نویسی مورد بحث برابر ماده 9 قانون تجارت باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:

نام شرکت
موضوع شرکت و نوع فعالیت¬هائى که شرکت
مرکز اصلی شرکت و شعبه آن در صورتی که تأسيس شعبه مدنظر باشد.
مدت شرکت
هویت کامل و اقامتگاه و شغل مؤسسين، در صورتی که تمام یا بعضی از مؤسسين در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ذکر آن به اختصار
مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام در مورد سرمایه غیر نقد شرکت و تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیر نقد اطلاع حاصل نمود.
در صورتی که مؤسسين مزایائى برای خود در نظر گرفته اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل
تعیین مقداری از سرمایه که مؤسسين تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده¬اند.
ذکر هزینه¬هائى که مؤسسين تا آن موقع جهت تدارک مقدماتی تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده¬اند و برآورد هزینه¬های لازم تا شروع فعالیتهای شرکت
در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناً مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ذکر مشخصات اجاره نامه با موافقت اصولی آن مراجع
ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید مقارن پذیره نویسی نقداً پرداخت گردد.
ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذیعلاقه می¬توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند.
تصریح به این که اظهارنامه مؤسسين به اهتمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقمندان به مرجع ثبت شرکتها تسلیم شده است.
ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی مؤسس منحصراً در آن منتشر خواهد شد.
چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان



:: بازدید از این مطلب : 49
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت: شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت در بحث مربوط به صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده به تفصیل شرح داده خواهد شد.

مواقع و ترتیب دعوت مجامع: در اساسنامه شرکت باید مواقع تشکیل مجامع اعم از مجمع عمومی عادی سالیانه، مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده و مجمع عمومی فوق العاده قید گردد، در اساسنامه باید قید شود در چه هنگام از سال (از سال مالی) مجمع عمومی عادی سالیانه، مجمع عمومی فوق العاده و مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده و با چه دستوری منعقد گردد، در اساسنامه شرکت همچنین مواردی که مجمع عمومی فوق العاده باید دعوت به تشکیل جلسه شود، قید گردد. ما در مباحث آتی بطور مفصل و مشروح در ارتباط با چگونگی تشکیل مجامع صحبت خواهیم کرد در اینجا اجمالاً متذکر میشویم که مجامع عمومی عالی-ترین تشکل صاحبان سهام است. در شرکتهای سهامی، مجمع عمومی عادی سالیانه بطور الزامی 1 تا 6 ماه پس از پایان سال مالی جهت طرح و تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت در سال مالی قبل، انتخاب بازرس اصلی و علی البدل برای سال مالی در جریان، انتخاب هیئت مدیره (در صورت منقضی شدن مدت مدیریت مدیران)، تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهیهای شرکت را منتشر می-سازد تشکیل میشود با این توضیح که مجمع عمومی عادی درباره تمام موضوعات غیر از موضوعاتی که در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده قرار دارد، دارای صلاحیت است، چنانچه مجمع عمومی در غیر از مواعدی که در اساسنامه برای تشکیل مجمع عمومی عادی سالیانه معین شده، تشکیل گردد، آن مجمع اصطلاحاً مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده نامیده می¬شود که دارای صلاحیت رسیدگی به موضوعات شرکت برابر مجمع عمومی عادی سالیانه است. دعوت از سهامداران برای حضور در مجامع به وسیله انتشار آگهی دعوت از طریق روزنامه کثیرالانتشاری که در مجمع عمومی عادی سالیانه معین میشود، به عمل می¬آید، چنانچه کلیه سهامداران در مجمع عمومی حضور داشته باشند انتشار آگهی دعوت الزامی نیست، فاصله تاریخ انتشار آگهی دعوت در روزنامه با تشکیل مجمع نباید کمتر از 10 روز و دیرتر از 40 روز باشد.

مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آنها: مجامع عمومی به وسیله هیئت رئيسه¬اى متشكل از یک رئيس و دو ناظر (که الزاماً باید از صاحبان سهام باشند) و یک منشی که هم میتواند از صاحبان سهام و یا از خارج انتخاب شود، تشکیل میشود، در مجمع عمومی عادی سالیانه و مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده، حضور حداقل نصف به علاوه یک سهامداران (اکثریت) جهت تشکیل و رسمیت یافتن مجمع ضروری است.

طریقه شور و اخذ رأى اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع: نحوه مذاکرات میتواند تابع آئين نامه مصوب مجمع عمومی به عمل آید، در صورت فقدان چنین آئين نامه يا دستورالعملی، هیئت رئيسه مجمع می¬تواند مجمع را اداره و ترتیب مذاکرات افراد را بدهد. اخذ رأى در شرکتهای سهامی معمولاً به صورت مخفی به عمل می آید و دارنده هر سهم میتواند دارای یک رأى باشد مگر این که برای بعضی از دارندگان سهام مزایائى قائل شده باشند و (چنانچه در اساسنامه قید گردیده باشد) ممکن است در یک شرکت، سهام بعضی اشخاص با ضریب 2 یا 4 یا 6 محاسبه گردد. مجمع عمومی عادی سالیانه و عادی بطور فوق العاده تصمیمات با آراء دو سوم سهامداران حاضر مجمع اتخاذ و جنبه قانونی می یابد این خصوص مباحث آتی بطور مفصل صحبت خواهد شد.

تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت مأمريت آنها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفا می-کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی از مدیریت شرکت ممنوع میگردند: هیئت مدیره شرکت را، مجمع عمومی مؤسس - مجمع عمومی عادی سالیانه و یا مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده تعیین می¬نمایند. تعداد مدیران با توجه به وضعیت و گستردگی شرکت میتواند متفاوت باشد، لیکن شرکتهای سهامی عام اعضاء هیئت مدیره اصلی بنا به نص صریح ماده 107 قانون تجارت نمی¬توانند کمتر از 5 نفر (شخص) باشند. تعداد هیئت مدیره شرکتهای سهامی خاص قانون تجارت معین نشده، با توجه به اتحاد طریق می¬توان حداقل اعضاء هیئت مدیره شرکتهای سهامی خاص را 2 شخص دانست - مدت مأموريت هيئت مدیره شرکتهای سهامی حداکثر 2 سال است جانشینان هیئت مديره اعضاء على البدل هيئت مدیره منتخب مجامع مذکور هستند که صورت لزوم برای تصدی امر مدیریت باید دعوت به همکاری شوند - چنانچه عضو علی البدل برای تکمیل هیئت مدیره شرکت وجود نداشته باشد- (به دلیل عدم انتخاب اعضاء علی البدل و یا استعفاء دسته جمعی هیئت مدیره اصلی و یا به علل دیگر) مجمع عمومی باید برای تکمیل اعضاء اصلی و علی البدل هیئت مدیره تشکیل گردند.

تعیین وظائف و حدود اختیارات مدیران: وظائف و اختیارات مدیران شرکتهای سهامی دارای دو وجه است، یکی از نقطه نظر روابط فی مابین مدیران و اعضاء و سهامداران شرکت و دیگری از نظر وظائف و اختیاراتی که مدیران برای اداره شرکت و پیشبرد اهداف شرکت دارند، مورد وجه اول، اعضاء هیئت مدیره وکیل و امین صاحبان سهام هستند و باید اعمال و اقدامات خود رعایت مصلحت و منفعت موکلین خود یعنی صاحبان سهام هستند و باید اعمال و اقدامات خود رعایت مصلحت و منفعت موکلین خود یعنی صاحبان سهام را از هر نظر بنمایند که این خصوص مباحث بعدی بیشتر صحبت خواهیم کرد، مورد وجه دوم بنا به نص صریح ماده 118 قانون تجارت، مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می¬باشند، البته چنانچه هیئت مدیره از حدود اختیارات خود، مصرحه اساسنامه تخطی و تجاوز نماید، اعمال و اقدامات آنها مقابل اشخاص نافذ بوده و شرکت موظف به اجرای تعهدات به عمل آمده می¬باشد.

تعیین سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند: مدیران شرکت جهت تضمین اعمال و اقدامات و تقصیرات خود برابر سهامداران باید تعدادی از سهام خود را صندوق شرکت (حبس) یا تودیع نمایند، تعداد سهام تضمینی مدیران شرکت را که بدینطریق باید صندوق شرکت تودیع گردد، اساسنامه معین خواهد نمود ولی به هر حال طبق نص صریح ماده 114 قانون تجارت نباید این گونه سهام از تعداد سهامی که به موجب اساسنامه جهت دادن رأى مجامع عمومی لازم است، کمتر باشد، و مادام که مدیری مفاصا حساب دوره تصدی خود شرکت را یافت نداشته است سهام مذکور صندوق شرکت به عنوان وثیقه باقی خواهد ماند با این توضیح که به موجب ماده 116 قانون تجارت تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان هر دوره مالی شرکت به منزله مفاصا حساب مدیران برای همان دوره مالی می¬باشد و پس از تصویب ترازنامه دوره تصدی مدیران، سهام تضمینی خود بخود از وثیقه شرکت خارج خواهد شد.



:: بازدید از این مطلب : 52
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



از آنجایی که بسیاری از شرکت های تجاری به فعالیت های برون مرزی و بین المللی مبادرت دارند، حفظ و حراست از حقوق برند این شرکت ها در سایر کشورها نیز از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. با توجه به اینکه ثبت برند در هر کشوری با استناد به قوانین و مقررات تجاری آن کشور انجام می­شود و حمایت از برند و یا علامت تجاری مستلزم ثبت این برند­ها در آن کشورها می باشد، امکان دارد ثبت برند در همه کشورها مقدور نشود و همچنین برای متقاضیان محدودیت های زمانی و هزینه­ای فراوانی به همراه داشته باشد.

برای رفع این مشکل تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس گرد ­هم جمع شده­اند و سیستمی را به نام سیستم مادرید برای ثبت و حمایت از برند راه اندازی و این وظیفه را به سازمانی به نام سازمان ثبت جهانی برند (WIPO) واگذار نموده­اند.

شرایط ثبت بین المللی برند

برای ثبت برند بین المللی، ابتدا لازم است در کشور مبدأ برند مورد نظر مطابق با قوانین و مقررات آن کشور و بصورت رمسی به ثبت رسیده باشد.به دلیل اینکه ایارن نیز به عنوان یکی از اصلی ترین اعضا کنوانسیون پاریس شناخته می شود هر علامت تجاری ثبت شده در ايران قابليت ثبت در سيستم مادريد (بین المللی) را دارد

.ثبت بین المللی بدین معناست که می توان برند مذکور را در کشورهای عضو کنوانسیون مادرید با پرداخت هزينه هاي قانوني در هر كشور بصورت جداگانه ثبت نمود. سیستم مادرید در حال حاضر دارای 85 عضو متشکل از کشور­ها و دفاتر منطقه­ای می باشد و ثبت برند بین المللی صرفا از طریق دفاتر مالکیت معنوی کشورهای عضو سیستم مادرید امکان پذیر بوده است. به این صورت که پس از ثبت برند باید درخواست ثبت برند از این ادارات و با استفاده از وکلای خبره موسسه حقوقی به یکی از نمایندگی های این سازمان ارسال شود.

سازمان جهانی مالکیت معنوی WIPO به عنوان متولی ثبت برند بر اساس سیستم بین المللی مادرید و پروتکل الحاقی ان می باشد. در واقع سازمان جهانی ثبت برندWIPO تحت موافقتنامه و پروتکل مادرید که ثبت برند بین المللی را در بر می­گیرند، اداره می­گردد.

برای ثبت برند بصورت بین المللی باید اقداماتی انجام شود. این اقدامات به ترتیب عبارتند از:

دریافت اطلاعات مربوط به ثبت و فرم تقاضا و محاسبه هزینه­ ها را می توان از طریق آدرس اینترنتی MADRID SYSTEM / WIPO.INT بدست آورد.
وجود یک برگ نامه درخواست ثبت برند بین المللی با عنوان اداره ثبت علائم تجاری با درج اسامی کشورهای مورد نظرلازم است.
متقاضیان باید توجه داشته باشند مدارک ثبت برند بین المللی آن­ها دقیقا با ثبت داخلی مطابقت داشته باشد و تصویر مدارک ثبت برند در داخل کشور نیز می بایست ضمیمه درخواست شود.
برای اشخاص حقوقی لازم است یک معرفی نامه بر روی سربرگ شرکت یا وکالتنامه رسمی وکیل ارائه شود. برای اشخاص حقیقی، مراجعه مالک برند یا وکیل ایشان با ارائه وکالتنامه رسمی در نظر گرفته شده است.
لازم است یکی از سه فرم MM3, MM2, MM1، که از سایت WIPO دردسترس است، با توجه به تقاضای ثبت در کشورهای عضو موافقتنامه، پروتکل یا هر دو، در سه نسخه تکمیل شود.
پرداخت هزینه ثبت از طریق تکمیل فرم برآورد هزینه موجود در سایت WIPO و به فرانک سوئیس تعیین می­گردد. هزینه ثبت برند بین المللی بعد از ارائه اظهارنامه به اداره مالکیت معنوی بر مبنای تعداد طبقات برند و کالاهای مورد نظر و البته کشورهای مورد تقاضا، تعیین و به فرانک سوئیس به حساب WIPO قابل پرداخت می­باشد.
سازمان جهانی ثبت برند در هر منطقه نمایندگی هایی را دارد که باید برای ثبت برند از این نمایندگی ها اقدام شود و درخواستی به زبان انگلیسی، فرانسوی و یا اسپانیایی برای این نمایندگی ها ارسال و پس از تایید مدارک فوق الذکر توسط کارشناسان این سازمان به راحتی تقاضای شما مورد موافقت و برند شما به ثبت خواهد رسید.

برای ثبت برند بصورت بین المللی که باعث اعتبار بیشتر برای برند و وجهه شرکت شما می شود بهتر است با مشاوره وکلای خبره موسسه حقوقی اقدام نمایید تا با توجه به شناخت و تسلط این کارشناسان بتوانید برند خود را در کم ترین زمان و به بهترین شکل به ثبت برسانید.

 



:: بازدید از این مطلب : 45
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



وقتی برند و یا علامت تجاری در اداره مالکیت معنوی به ثبت برسد دارای حقوق و شرایطی قانونی می شود که در واقع خالق این برند می تواند از این حقوق بهره مند شود. برندی که ثبت می شود مورد حمایت قانون است و کسی اجازه سو استفاده و یا بهره برداری بدون مجوز از این برند را ندارد. هر گونه تقلید و کپی برداری و یا استفاده غیر مجاز از این برند ها می تواند برای خاطی تبعاتی سنگین به دنبال داشته باشد.

حقوق برند یا علامت تجاری را باید به دو بخش تقسیم کرد. حقوق مادی و حقوق معنوی.

حقوق مادی
حقوق مادی در واقع انحصار این برند در خصوص بهره بردای و دخل و تصرف و جابه جایی و هرگونه اعمال حقوقی در خصوص برند برای صاحب برند می باشد ولی این نوع حقوق دارای یک خصیصه مهم هستند و ان هم محدودیت زمانی است. یعنی اینکه در طول مدتی می توان از این حقوق بهره مند بود و با پایان این دوره این حقوق از دست خواهد رفت.

حق استفاده و بهره برداری
اولین و مهم ترین حق مادی برند با علامت تجاری حق استفاده از برند می باشد. صاحب برند پس از ثبت برند می تواند از ان به نفع خود بهره برداری کند. در واقع مالک برند می تواند به هر شکل از این برند بر روی محصولات و خدمات در نظر گرفته شده که برند را در طبقات ان به ثبت رسانده استفاده کند. این موضوع منحصر به خود او بوده و کسی نمی تواند این حق را از او صلب کند.

حق انتقال برند
صاحب برند می تواند در صورت صلاحدید و مطابق با قوانین و مقررات حقوقی خاص حق استفاده از برند خود را به خص حقیقی و یا حقوقی دیگر انتقال بدهد. این موضوع باید در اداره مالیکت معنوی نیز مشخص و تعیین شود. در این حالت در واقع مالک برند و یا علامت تجاری برند خود را واگذار و یا می فروشد. مطابق با قوانین تجاری انتقال برند هم می تواند قهری باشد و هم اختیاری.

جلوگیری از استفاده دیگران
حق استفاده از برند و علامت تجاری انحصاری است و تا زمانی که صاحب برند این اجازه را به دیگران ندهد انها نمی توانند از ان بهره برداری نمایند. بنابر این در صورت مشاهده چنین شرایطی مالک برند می تواند از راه قانونی و با مراجعه به مراجع قضایی ادعای طلب کرده و ضمن جلوگیری از استفاده از برند توسط شخص خاطی جریمه و تبعاتی را هم برای او به همراه داشته باشد.

مطالبه ضرر و زیان
به موجب انصاری که برند برای صاحب خود دارد در صورت نقض این انحصار و مجرم شدن خاطی باید تمامی ضرر و زیان وارده به صاحب برند مطابق با حکم قضایی به او پرداخت شود.

حقوق معنوی
اما به غیر از حقوق مادی ثبت برند و یا علامت تجاری برای مالک برند حقوقی معنوی را نیز به همراه دارد. این نوع حقوق با شخصیت خالق برند در هم تلاقی پیدا کرده و نمی تواند به غیر انتقال داده شود و همچنین محدودیت زمانی ندارد. یعنی گذر زمان نمی تواند این حق را از مالک برند صلب کند.

عدم محدودیت در زمان
حقوق معنوی کاملا با روح و روان و افکار خالق برند در هم امیخته و قالب جدایی نیست. مفهوم این موضوع این است که برند به قدری با خالق اثر خود در هم پیچیده که حتی در صورت انتقال به دیگران و یا دادن اجازه بهره برداری به غیر کسی نمی تواند ان را برای دیگری متصور شود و همچنان این برند خود را متعلق به خالق خود می داند.

نداشتن محدودیت مکانی
در این حالت هم مشتریان و مصرف کنندگان کالا و خدمات یک برند این برند را در هر کجا که باشند متعلق به یک فرد و در یک مکان خاص می دانند. در واقع در همه مکان ها شناخته شده برای فرد ثبت کننده است.

قابلیت انتقال به غیر را ندارد
با توجه به وابستگی و تعلقی که این نوع برند ها به خالقین خود دارد نمی توان انها را به سایرین تحت هر نوع قراردادی انتقال داد. در هر صورت این برند متعلق به یک شخصیت شناخته می شود.

برند از زمان ثبت در اداره مالکیت معنوی تمامی حقوق حقه مالک خود را عهده دار می شود و مالک برند منحصرا تا زمانیکه نخواهد میتواند به تنهایی از این برند بهره برداری نماید و در صورت نیاز و تایید خودش مطابق با مقررات قانونی و حقوقی و با موافقتنامه ای اصولی این اجازه را به دیگران خواهد داد.

برای ثبت برند و یا علامت تجاری بهتر است با مشاوره کارشناسان و متخصصین موسسه حقوقی اقدام به ثبت برند خود بکنید.



:: بازدید از این مطلب : 55
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



استاندارد های ایزو چه نوع استانداردهایی هستند؟

با توجه به رقابت بالایی که در بین شرکت های مختلف دنیا به وجود آمده و هر کدام بنا بر ادعایی اذعان برتری نسبت به دیگر شرکت ها را از نظر ارائه محصولات خود دارد نیاز به ابزاری احساس شد تا بتواند با استفاده از داده ها و اطلاعاتی تحت عنوان قوانین و یا آئین نامه هایی کیفیت محصولات و خدمات شرکت ها را تضمین نموده و با صدور گواهینامه هایی که هر کدام در حوزه ای مجزا صادر می شوند خدمات و کیفیت محصولات و خدمات یک شرکت را در آن حوزه تحت نظارت سازمان بین المللی استاندارد ISO تایید نماید. از این رو این سازمان با مشارکت 20 شرکت در ابتدا تاسیس شد و اکنون در ژنو به فعالیت خود ادامه می دهد.

ISO مخفف عبارت ( International standard association( Organizationمی باشد و از سال 1947 در راستای یکپارچه کردن تدوین استانداردهای در سطوح مختلف بین المللی و تجارت بین الملل و به منظور حمایت مستقیم از تولید کنندگان و مصرف کنندگان فعالیت خود را آغاز و اکنون بالغ بر 132 کشور در آن مشارکت دارند. از این اعضا 90 عضو اصلی ، 34 عضو مکاتبه ای و 8 عضو مشترک هستند و خوشبختانه سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران جز اعضا اصلی این سازمان به شمار می رود.

تعداد کل استاندارد های تدوین شده در سازمان ISO در حال حاضر 11950 استاندارد می باشد که هر یک در حوزه و بخشی از سطوح کیفیت تولید و خدمات کاربرد دارند. کمیته های فنی که از اعضای اصلی (P-MEMBER) و اعضا ناظر(O-MEMBER) تشکیل شده اند به بررسی در خصوص موضوعاتی می پردازند که تدوین استاندارد در ان موضوع ارجحیت و اهمیت دارد. سپس اعضا اصلی با بررسی قوانین و مستندات علمی و فنی پیش نویس های مربوط به استاندارد را تهیه و این پیش نویس ها به سازمان ارائه تا در جلسات بررسی و ائین نامه و استاندارد نهایی تدوین شدده و به توافق همه اعضا برسد.

وظیفه استاندارد های ISO چیست؟

استانداردهای ISO در واقع ابزاری مطمئن و بسیار کارآمد در راستای شناخت کیفیت و خدمات شرکت ها و سازمان های مختلف می باشد. این استاندارد ها در هر زمینه ای نشان دهنده حداقل هایی هستند که یک شرکت باید داشته باشد. به این معنی که اگر شرکتی یک استاندارد ایزو را دریافت کرده باشد یعنی به حداقل های مورد نیاز رسیده و قدم در راه تعالی گذاشته و مشتری می تواند از این نقطه نظرات اطمینان کافی به شرکت داشته باشد.

معروف ترین سری استاندارد های ISO سری استاندارد های 9000 هستند. استانداردهایISO9000 نشان دهنده کیفیت محصولات و خدمات شرکت ها هستند. اما نکته ای که بسیار اهمیت دارد موضوع تفاوت بین استاندارد های ایزو با استاندارد های تضمین کیفیت می باشد. موضوعی که اغلب شناخت بین تفاوت های برای عموم مردم و شرکت ها هنوز اتفاق نیافتاده است. در اغلب شرکت ها و سازمان های بزرگ هم حتی تفاوت بین استاندارد های ایزو و تضمین کیفیت به خوبی مشخص نشده و حتی مدیران ارشد شرکت ها هم این موضوعات را از هم تفکیک نمی کنند. دلیل آن اینکه مثلا بسیاری از مدیران هنگامی که شرکت ISO9001 را دریافت کرد این را به نشان کیفیت محصولات خود می پندارند و یا شرکتی که ISO9001 دارد را شرکتی توصیف می کنند که محصولات ان دارای درجه کیفی مناسب می باشد.

حتی در حوزه کنترل کیفیت با حوزه تضمین کیفیت تفاوت بسیار زیادی وجود دارد. شرکت هایی که محصولات خود را با نظامی مشخص و تحت سلسله قوانین و مقرراتی در دو تا چند مرحله (قبل ، حین و بعد از تولید) کنترل کیفی می کنند و از سلامت و کیفیت کار خود اطمینان پیدا می کنند در واقع خدمات کنترل کیفیت را انجام داده اند و این موضوع تنها یکی از المان ها و موارد مورد اهمیت در استاندارد های ISO9001 می باشد.

استاندارد های ISO توسط واحدی به نام تضمین کیفیت بررسی می شوند. تضمین کیفیت در واقع بر تمامی فرآیند های شرکت بررسی های لازم را انجام می دهد و هر بخش و فعالیت شرکت را به منظور انجام کار صحیح و انجام کار بر اساس بند های استاندارد ISO مورد بررسی قرار می دهند. در واقع کنترل کیفی تنها یکی از بخش هایی است که تضمین کیفیت ان را بررسی می کند و وجود ان را در شرکت الزام می کند.

خرید، فروش، تولید، خدمات، تامین مواد اولیه و نیروی انسانی متخصص، شناخت شرایط بحرانی شرکت، ایجاد اقدامات کنترلی ، بهبود مستمر و اصلاحی ، ایجاد نقشه راه ، چشم انداز، تهیه اهداف و برنامه ها و شرایط تغییر استراتژی، تنظیم جلسات مدیریت کنترل و بازنگری مدیریت و ... تنها قسمتی از فعالیت هایی است که یک تضمین کیفیت انجام می دهد.

بنابر این برای دریافت استاندارد های ISO قبل از اقدام برای ایجاد زمینه های لازم باید در نظر داشته باشید که ابتدا باید واحد تضمین کیفیت قدرتمندی ایجاد نمایید. تضمین کیفیت با همکاری با موسسات حقوقی مانند موسسه حقوقی شرایط شرکت را به سمتی پیش خواهد برد تا شرکت بتواند با تدوین آئین نامه ها و روش های اجرایی و دستورالعمل ها و به دنبال آن فرم های و نقشه ها و طراحی های لازم در سطح سازمان شرکت را برای دریافت استاندارد های لازم آماده نماید.

البته شرکت های مختلف می توانند بنا بر خواست و فعالیت خود اقدام به دریافت استاندارد های مرتبط با فعالیت خود بکنند. اما استاندارد ISO9001 به عقیده اغلب کارشناسان حوزه مهندسی و تضمین کیفیت مادر همه استانداردها است و وجود ان برای شرکت هایی که به دنبال اهداف متعالی هستند الزام است.

پس از آن شرکت ها می توانند اگر در حوزه خدمات هستند استاندارد های مرتبط با محیط زیست و منابع انسانی ، اگر خودرو ساز هستند استاندارد های TS و... را دریافت نمایند. از این رو شناخت استاندارد های مرتبط با نوع فعالیت شرکت از اهمیت خاصی برخوردار است.

از طرفی برخی از شرکت ها و سازمان های مادر و دولتی چه در داخل ایران و چه در خارج ایران در شرایط پذیرش نمایندگی و شرکت های همکار خود با شرکت هایی حاضر به عقد قرار داد هستند که توانسته باشند استاندارد های مرتبط سازمان بین المللی ایزو را دریافت نموده باشند. به عنوان مثال شرکت های ایران خودرو و سایپا تنها با شرکت هایی در ایران همکاری دارند که دو استاندارد ISO9001 و TS16949 را دریافت نموده باشند. در واقع در اصل پذیرش خود این استاندارد ها الزامی هستند.

شرکت های متقاضی دریافت هر یک از استاندارد های ایزو پس از اینکه شرایط لازم را در شرکت به وجود اوردند باید اقدام به انتخاب یک شرکت ممیزی کننده واجد صلاحیت بکنند. این شرکت ها معروف به CB (Certification Body)که در ایران هم تعداد زیادی از انها فعالیت دارند به عنوان یک شعبه از شرکت اصلی خود (Accredition Body)ABزیر نظر سازمان بین المللی ایزو فعالیت می کنند. وظیفه این شرکت ها بررسی شرایط شرکت ها با استناد به استاندارد تدوین شده و ائین نامه های مرتبط با انها می باشد . اگر شرکت تمامی بند ها را به خوبی رعایت کرده باشد می تواند شرایط لازم برای دریافت استاندارد را داشته باشد و درخواست این شرکت مورد موافقت قرار خواهد گرفت. در غیر اینصورت باید برای مدت سه ماه بعد شرایط را فراهم تا دوباره ممیزی انجام شود.

شرکت هایی که شرایط لازم را دارند پس از طی مراحل قانونی گواهینامه مرتبط را برای مدت 3 سال اخذ خواهند کرد. اعتبار این گواهینامه ها هر چند سه ساله است ولی در این سه سال باز هم مورد بازنگری و ممیزی قرار می گیرد ، این مدت بصورت سالیانه می باشد. اگر شرکت در این مراحل توانایی خود را از دست داده باشد گواهینامه ها معلق خواهد شد تا شرایط دوباره مناسب تشخیص داده شود. پس از مدت 3 سال شرکت باید مجددا برای دریافت استاندارد اقدام نماید. البته طول این مدت و تداوم حفظ گواهینامه مربوطه به عنوان سابقه برای شرکت محفوظ می باشد.

اما همانگونه که ذکر شد شناخت این استاندارد ها برای شرکت ها بسیار اهمیت دارد. هر شرکت باید بنا بر نیاز خود گواهینامه مربوطه را دریافت نماید. به همین دلیل برای آشنایی هر چه بیشتر شما تعدادی از محبوب ترین و معروف ترین این استاندارد ها را ذکر خواهیم کرد ولی توصیه می کنیم قبل از دریافت استاندارد های لازم و مورد نیاز خودتان با مشاورین بسیار توانمند موسسه حقوقی مشاوره نموده و سپس برای اخذ استاندارد مربوطه اقدام نمایید.

معروف ترین و محبوب ترین استاندارد های سازمان بین المللی ایزو ( ISO):

ISO 9001 استاندارد مدیریت کیفیت
ISO14001 استاندارد کیفیت محیط زیست
ISO/TS16949 استاندارد تضمین کیفیت صنایع خودرو سازی
ISO17799 استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات
OHSAS18001 استاندارد مدیریت ایمنی بهداشت کار
OHSAS 1001 : 2007 استاندارد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی
ISO 10002 : 2004 استاندارد سیستم رضایت مندی مشتریان
ISO 22000 : 2005 استاندارد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت مواد غذایی
ISO 13485:2003 استاندارد سیستم مدیریت تجهیزات پزشکی
ISO 17025:2005 استاندارد سیستم مدیریت آزمایشگاه
ISO / TS 29001:2010 استاندارد سیستم مدیریت صنایع نفت, گاز و پتروشیمی
ISO 27001:2005 استاندارد سیستم مدیریت امنیت اطلاعات
ISO 10006 : 2003 استاندارد مدیریت کیفیت در پروژه‌ها
SO 17020:1998 استاندارد سیستم مدیریت صلاحیت سازمانهای بازرسی
ISO 50001:2011 استاندارد سیستم مدیریت انرژی
ISO 10015:1999 استاندارد سیستم مدیریت کیفیت آموزش
ISO 15189 : 2007 استاندارد خدمات آزمایشگاه تشخیص طبی
ISO 1765 : 1986 استاندارد فرش ماشینی
ISO 12944-5 : 2007 استاندارد رنگ و روغن جلا
ISO 12647 : 2004 استاندارد صنعت چاپ
ISO 3632:2011 استاندارد زعفران و ادویه
ISO 16050:2003 استاندارد آجیل و خشکبار
ISO 6820:1985 استاندارد نان
ISO 9202:1991 استاندارد جواهرات, طلا و نقره
ISO8561 - IEC 60335-1 استاندارد تولید انواع یخچال و فریزر خانگی
HACCP استاندارد آمریکایی سلامت غذا
Halal تطابق مواد غذایی با الزامات قوانین اسلامی
CE استاندارد محصول در اروپا , تطابق محصول با الزامات اتحادیه اروپا
EFQM گواهینامه تعالی سازمانی
Mark استاندارد وسایل نقلیه در اروپا
HSE-MS سیستم مدیریت ایمنی - بهداشت - محیط زیست
QS 9000 استاندارد سیستم مدیریت کیفیت در صنایع خودروسازی
GMP عملکرد خوب در تولید
GDP عملکرد خوب در توزیع و پخش
GLP عملکرد خوب آزمایشگاهی
Global GAP استاندارد محصولات باغی و کشاورزی
SA 8000 مدیریت حفظ حقوق کارکنان و تولید کالا طبق مسائل اجتماعی و اخلاقی
DIN EN 676:2008 استاندارد مشعل‌های گازسوز
EN 9100 استاندارد مدیریت هوا فضا
5S استاندارد آراستگی سازمان
6 Sigma استاندارد سیستم توسعه و گسترش متدهای مدیریتی و تحول سازمانی
Certificate of Conformity(COC) گواهینامه انطباق با استانداردهای بین المللی
البته این تنها قسمتی از استانداردهایی است که شما می توانید برای شرکت خود و موضوع فعالیت های خود اخذ نمایید. در نظر داشته باشید که بسیاری از این استاندارد ها بصورت عمومی و بسیاری از انها بصورت اختصاصی هستند. مثلا اغلب شرکت ها می توانند ISO90001,ISO14001 و OHSAS18001 را بصورت همزمان و با نام اختصاصی IMS تحت عنوان سیستم مدیریت یکپارچه دریافت نمایند . این سه استاندارد به عنوان مادر همه استاندارد ها شناخته می شوند و به همه شرکت ها توصیه می شوند.

اگر خواهان دیده شدن در دنیا هستید و می خواهید کیفیت خدمات و تولیدات خود را به ایران و جهان نشان داده و بدون هیچ تلاشی خود را ثابت کنید تنها راه برای شما دریافت استاندارد های مختلف ISO می باشد.

 



:: بازدید از این مطلب : 59
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

هر کس در موقعی که شرکت را به ثبت می رساند مدارکی به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم کند که خلاف واقع باشد مثل اینکه مدارک مربوط به سرمایه تعهد شده،ساختگی بوده و واقعیت نداشته باشد،یا اینکه نوشته ای ارائه گردد که 35% سرمایه ی تعهد شده به فلان حساب بانکی واریز گردیده،لیکن معلوم شود که چنین حسابی افتتاح نگردیده است و یا اینکه طرح اعلامیه ی پذیره نویسی سهام و یا طرح اساسنامه ی سهام به امضاء موسسین نرسیده باشد ولی چنین وانمود گردد که به امضاءآن ها رسیده است.بنابراین هر اقدامی که در موقع ثبت برخلاف واقعیت صورت گرفته باشد،جرم محسوب و مرتکبین آن اقدامات هم،به مجازات حبس از سه ماه تا دو سال و یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال و یا به هر دو مجازات حبس و جزای نقدی محکوم خواهند شد.

تخلفات مربوط به اوراق سهام:
در شرکت های سهامی-سرمایه ی شرکت به اجزایی تقسیم می گردد که کوچکترین جزء آن سهم نامیده می شود،همچنانکه ماده ی 24 قانون تجارت می گوید:«سهم قسمتی است از سرمایه ی شرکت سهامی که مشخص میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن،در شرکت می باشد.ورقه ی سهم،سند قابل معامله ای است که نماینده ی تعداد سهامی است که صاحب آن در شرکت سهامی دارد.»
بنابراین:هر گاه کسانی در ورقه ی سهم با نام،یا گواهینامه ی موقت سهم،مبلغ پرداخت شده را بیش از آنچه که واقعاَ پرداخت شده است قید کنند،یا اینکه سهام و قطعات سهام را قبل از اینکه شرکت به ثبت رسیده باشد صادر نمایند،یا اینکه اساساَ ثبت شرکت ساختگی و مزورانه صورت گرفته و با وجود این اوراق سهامی صادر گردیده باشد،مجرم شناخته می شوند و برابر ماده ی 243 قانون تجارت به مجازات حبس از سه ماه تا دو سال و یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال و یا به هر دو مجازات محکوم می گردند.
علاوه بر مواردی که بیان گردید،اقدامات ذیل نیز جرم محسوب و کسانی مبادرت به انجام آن ها نمایند،مستحق مجازات می باشند:
1-کسانی که با علم و آگاهی (سوءنیت)اوراق سهام یا گواهینامه ی موقت سهام را بدون ذکر مبلغی اسمی آن صادر نمایند و و یا به معرض فروش بگذارند.
2-کلیه ی افرادی که سهام بی نام را قبل از آن که تمام مبلغ اسمی آن پرداخت شده باشد،بفروشند،یا اینکه به معرض فروش بگذارند.
3-هرگاه فرد یا افرادی سهام با نام را قبل از آن که 35% مبلغ اسمی آن ها پرداخت شده باشد صادر کنند یا به فروش برسانند و یا در معرض فروش بگذارند.
به این جهت،با توجه به ماده ی مورد بحث،مرتکبین هر یک از بندهای سه گانه ی فوق پس از ثبوت اتهامات مذکور در مرجع ذیصلاح هر یک از سه ماه تا یک سال حبس یا به جزای نقدی از پنجاه هزار ریال تا پانصد هزار ریال و یا هر دو مجازات محکوم می گردند.
نتیجه اینکه: شرکت های تجارتی بر اساس قانون تجارت تشکیل می شود و وظائف موسسین و اداره کنندگان آن ها باید در حدودی که قانون تعیین نموده است و در اساسنامه ی شرکت هم قید می شود انجام گردد.به این جهت هرگونه عملی که در مورد به ثبت رسانیدن شرکت و پذیره نویسی و اعلام آگهی و صدور اوراق سهام،اعم از سهام با نام،یا بی نام،یا گواهینامه ی موقت و مبلغ سرمایه تعهد شده و پرداخت شده و استقراض و صدور اوراق قرضه و خرید و فروش اعمال شود،و اقدامات هیئت مدیره باید در محدوده ی قوانین و مقررات باشد والا در صورتی که تخلف یا تخلفاتی انجام داده باشند که با قصد و عمد (سوء نیت) انجام گرفته باشند، و پرونده با ذکر دلایل به مراجع قضائی ذیصلاح احاله شود در صورت ثبوت جرم به مجازات های مقرره محکوم خواهند شد.
لازم به ذکر است که اگر افراد دیگری در این قبیل امور با آن ها مشارکت نموده و یا اینکه انجام آن عملیات را تسهیل نمایند به مجازات شریک یا معاون جرم محکوم خواهند شد که در قانون مجازات اسلامی هر یک از شرکاء و معاونین جرم تعریف شده و نحوه ی دخالت آن ها و تاثیر آن در وقوع جرم مشخص گردیده است که چون موضوع آن مربوط به حقوق جزای عمومی می باشد از بحث بیشتر در این زمینه خودداری می شود و فقط به ذکر این نکته بسنده می شود که در امر تجارت هم ممکن است فردی به تنهایی مرتکب جرمی شده باشد و ممکن است کسانی با او در این امر مشارکت داشته و یا معاونت نموده باشند که بر حسب مورد مباشر یا شریک و معاون جرم تلقی خواهند شد و برابر قانون به مجازات خواهند رسید.



:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 31 شهريور 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

در مواد 6 به بعد اصلاحیه ی قانون تجارت، مدارک مورد نیاز برای درخواست شرکت سهامی عام که باید به اداره ی ثبت شرکت ها ارایه شوند به شرح زیر است:

الف-اظهارنامه
ب-طرح اساسنامه ی شرکت
ج-طرح اعلامیه ی پذیره نویسی سهام
د-گواهی بانک مبنی بر تودیع مدارک مالکیت موسسین بر تعهدات غیر نقدی سرمایه
اطلاعات ضروری برای درج در اظهارنامه عبارتند از:
1-نام شرکت
2-هویت کامل و اقامتگاه موسسین
3-موضوع شرکت
4-مبلغ سرمایه ی شرکت و تفکیک آورده ی نقدی از آورده ی غیر نقدی
5-تعیین تعداد سهام و مبلغ اسمی آن ها و تعیین نوع سهام(با نام ،بی نام ،ممتاز)
6-تعیین میزان تعهد نقدی و غیر نقدی هر یک از موسسین
7-مرکز اصلی شرکت
8-مدت شرکت

مقالات زیر را بخوانید:
- تشریفات ثبت شرکت سهامی عام

- شرکت سهامی عام چیست و چگونه تشکیل می شود؟

- شرایط لازم جهت ثبت و تاسیس شرکت سهامی عام چیست ؟

همچنین اطلاعات ضروری برای درج در طرح اساسنامه عبارت اند از:
1-نام شرکت
2-موضوع شرکت
3-مدت شرکت
4-مرکز اصلی شرکت و نشانی شعبه ی آن
5-سرمایه ی شرکت به تفکیک نقدی و غیر نقدی
6-تعیین تعداد سهام و مبلغ اسمی آن و تعیین نوع آن(با نام ،بی نام ،ممتاز)
7-تعیین مبلغ پرداخت شده برای هر سهم و نحوه ی بازپرداخت بقیه ی مبلغ اسمی حداکثر ظرف 5 سال
8-نحوه ی انتقال سهام با نام
9-نحوه ی تبدیل سهام با نام به بی نام و بالعکس
10-شرایط صدور اوراق قرضه(در صورت پیش بینی)
11-نحوه ی افزایش و کاهش سرمایه ی شرکت
12-ترتیبات دعوت مجمع عمومی و ضوابط مربوط به رای گیری
13-تعداد مدیران و نحوه ی انتخاب آن ها و حدود وظایف و اختیارات آن ها و حدود و میزان سهام تضمینی مدیران
14-تعداد بازرسان شرکت
15-تعیین سال مالی شرکت و نحوه ی رسیدگی به حساب های آن
16-نحوه ی انحلال اختیاری شرکت
17-نحوه ی تغییر اساسنامه
اطلاعات ضروری برای درج در طرح پذیره نویسی عبارت اند از:
1-نام شرکت
2-موضوع شرکت
3-مدت شرکت
4-نشانی شرکت و نشانی شعب آن
5-مشخصات کامل اقامتگاه و شغل موسسین شرکت
6-میزان سرمایه ی شرکت به تفکیک نقدی و غیر نقدی
7-تعیین مزایای در نظر گرفته شده برای موسسین(در صورت پیش بینی)
8-تعیین میزان سرمایه ی تعهد شده توسط موسسین و مبلغ پرداخت شده
9-اعلام هزینه ی مصروفه توسط موسسین برای کلیه ی امور مقدماتی تا مرحله ی شروع فعالیت شرکت(در صورت پیش بینی)
10-درج مشخصات مجوزهای رسمی اخذ شده برای فعالیت شرکت(در صورت نیاز)
11-اعلام مشخصات حساب بانکی برای واریز مبالغ نقدی سهام
12-چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان
13-تعیین روزنامه برای درج اطلاعیه های شرکت
اداره ی ثبت شرکت ها در تهران و یا دوایر ثبت شرکت ها در شهرستان ها ، بعد از بررسی مدارک فوق الذکر به موسسین اجازه ی انتشار اعلامیه ی پذیره نویسی را خواهند داد.



:: بازدید از این مطلب : 76
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 31 شهريور 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

بعد از تصویب قانون«چگونگی اداره ی مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران» توسط مجلس شورای اسلامی در شهریور 1372، کلیه ی امور این مناطق خصوصاَ در رابطه با فعالیت های اقتصادی، امور گمرکی و بازرگانی و به تبع آن امور اشتغال،بیمه،تردد و غیره،تابع قوانین و مقررات خاصی قرار گرفت.

در قانون مزبور سه منطقه ی کیش،قشم و چابهار بعنوان مناطق آزاد پیش بینی شده بود.لیکن از سال 1382 به بعد،مناطق متعددی از جمله آبادان،خرمشهر،جلفا و بندر انزلی نیز بعنوان مناطق آزاد تعیین گردید.
نظر به اینکه در این مناطق تاکنون چندین هزار شرکت به ثبت رسیده و در حال فعالیت هستند،لازم است ضوابط ثبت شرکت ها بر این مناطق مستقلاَ مورد توجه اجمالی قرار گیرد.
چارچوب اصلی مقررات تاسیس و فعالیت شرکت های تجاری در مناطق آزاد توسط تصویب نامه ی «ضوابط ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و معنوی در مناطق آزاد تجاری صنعتی جمهوری اسلامی ایران»مصوبه ی شماره ی 21453/ت 15011 ک مورخ 30/2/74 با اصلاحات بعدی بموجب تصویب نامه ی شماره ی 45052/ت 16874 ک مورخ 22/5/1375 و همچنین تصویب نامه ی شماره ی 57425/ت 18775 ه مورخ 22/12/1387 تعیین شده است.
ماده ی 5 مصوبه ی مزبور مقرر می دارد:«انواع شرکت ها و موسسات غیر تجاری مذکور در قانون تجارت و سایر قوانین ایران می توانند در واحد ثبتی منطقه به ثبت برسند مشروط بر آنکه موضوع فعالیت آن ها قانونی باشد.در هر حال تاسیس و فعالیت شرکت ها تحت قوانین موضوعه امکان پذیر است.»

مقالات دیگر در زمینه ثبت شرکت:

- ثبت شرکت در منطقه آزاد به چه صورت است

- مزایای ثبت شرکت در مناطق آزاد

- شرایط ثبت شرکت در منطقه آزاد کیش


در ماده ی 4 همین «ضوابط ثبت» مقرر می دارد:«هر شرکت یا موسسه ای که در منطقه ثبت شود و مرکز اصلی آن نیز در همان منطقه باشد شرکت ایرانی و ثبت شده در منطقه محسوب می شود.»
این ماده برای اینکه شرکتی ثبت شده در منطقه تلقی شود دو معیار ارائه کرده است:
الف)در منطقه ی آزاد ثبت شده باشد.
ب)مرکز اصلی آن نیز در همان منطقه باشد.
تبصره ی 1 ماده ی 4 مقرر می دارد:
از تاریخ اجرای این تصویب نامه هر شرکت یا موسسه ی خارجی برای اینکه بتواند،به وسیله ی شعبه یا نمایندگی در منطقه به فعالیت های اقتصادی مبادرت نماید باید در کشور متبوع خود مطابق قوانین و مقررات جاری آن کشور،به تصدیق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در آن کشور،شرکت قانونی محسوب شود و در واحد ثبتی منطقه نیز به ثبت رسیده باشد.»
طبق این تبصره،شرکت خارجی(شرکتی که طبق قوانین خارجی ثبت شده)و مرکز اصلی آن در خارج از کشور باشد می تواند با ثبت در منطقه ی آزاد بعنوان یک شرکت خارجی فعالیت کند.
به موازات تاسیس شرکت در مناطق آزاد،مقررات خاصی نیز بر تاسیس شعبه یا نمایندگی در این مناطق حاکم است.
طبق ماده ی 1 ضوابط ثبت شرکت ها در مناطق آزاد،شعبه ی شرکت یا موسسه اینچنین تعریف شده است:«شعبه ی یک شرکت یا موسسه شخص حقوقی است که در منطقه توسط شرکت یا موسسه ی اصلی که در خارج از منطقه ایجاد شده تشکیل شده است و اکثریت سهام آن متعلق به شرکت یا موسسه ی مذکور می باشد و این شخص حقوقی تازه تاسیس،شرکت یا موسسه ی فرعی آن محسوب می شود.»
همچنین در ماده ی 2 آئین نامه ی مزبور آمده است:«شعبه ی شرکت خارجی،واحد محلی تابع شرکت اصلی است که مستقیماَ موضوع و وظایف شرکت اصلی را در محل انجام می دهد.فعالیت شعبه در محل،تحت نام و با مسئولیت شرکت اصلی خواهد بود.»
در ادامه ی ماده ی 1 ضوابط ثبت شرکت ها در مناطق آزاد،نماینده ی شرکت یا موسسه اینچنین تعریف شده است:«نماینده ی یک شرکت یا موسسه شخص حقوقی یا حقیقی است که آن شرکت به آن اختیارات لازم را داده است و تعهدات آن در سمت نمایندگی شرکت یا موسسه،تعهدات شرکت یا موسسه اختیار دهنده محسوب می شود.»
تشریفات ثبت شرکت:
طبق ماده ی 7 ضوابط ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و مصنوعی در مناطق آزاد برای ثبت هر شرکت با موسسه باید مدارک مشروحه ذیل ارائه گردد:
1-اظهارنامه ی ثبت
2-اساسنامه ی شرکت
3-صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
4-صورتجلسه ی اولین جلسه ی هیات مدیره
5-گواهی بانکی از یکی از بانک های منطقه ی معینی بر تودیع حداقل 35% سرمایه ی نقدی
6-مجوز فعالیت در منطقه ی صادره توسط سازمان منطقه ی آزاد ذی ربط
این مدارک مربوط به ثبت شرکت ایرانی است،ولی برای ثبت شعبه یا نمایندگی یک شرکت خارجی طبق ماده ی 8 ضوابط ثبت شرکت ها اطلاعات و مدارک بیشتری باید ارائه شود،از جمله:
1-تعیین نوع شرکت و موضوع فعالیت آن
2-مرجع ثبت شرکت مادر و شماره ی ثبت
3-معرفی نمایندگان شعبه برای دریافت ابلاغیه ها و اخطاریه ها
4-معرفی سایر شعب یا نمایندگی های شرکت در ایران
5-تعیین تابعیت شرکت
کلیه ی مدارک تسلیمی شرکت خارجی باید به زبان فارسی ترجمه ی رسمی شده باشد و حکم نمایندگی فرد مورد نظر برای تسلیم تقاضای ثبت شعبه باید به تصدیق نمایندگی ایران در کشور متبوع شرکت رسیده باشد.
طبق مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد بر خلاف سایر انواع شرکت های تجاری،تاسیس و ثبت شرکت ها و موسسات بیمه در مناطق آزاد مستلزم اخذ مجوز از شرکت بیمه ی مرکزی ایران می باشد.
تغییرات حقوقی شرکت:
طبق ماده ی 10 ضوابط ثبت شرکت ها در مناطق آزاد «اشخاص حقوقی مکلفند به منظور ثبت هر گونه تغییرات در اساسنامه و ترکیب هیات مدیره،بازرسان،صاحبان امضای مجاز،کاهش یا افزایش سرمایه و انحلال شرکت یا موسسه ظرف یک هفته مراتب را به صورت کتبی به واحد ثبتی منطقه اطلاع دهند.عدم اطلاع به موقع رافع مسئولیت مدیران اشخاص حقوقی مذکور نخواهد بود.»
مهلت یک هفته ای مقرر در این ماده بسیار کوتاه می باشد،حتی در قانون تجارت اینچنین مهلتی پیش بینی نگردیده است و مضافاَ اینکه هیچگونه ضمانت اجرایی برای این ماده پیش بینی نشده است.در مورد شرکت های بیمه برخی از تغییرات موکول به موافقت بیمه مرکزی ایران گردیده است.
طبق ماده ی 5«مقررات تاسیس و فعالیت بیمه در مناطق آزاد»این موارد عبارتند از:
1-تغییرات در اساسنامه
2-تغییرات در مدیران
3-تغییرات در سرمایه
4-تغییرات در سهام سهام داران
در مورد شرکت های بیمه ای نیز چون تاسیس آن ها با مجوز شرکت بیمه مرکزی ایران صورت می گیرد،در طول فعالیت نیز شرکت بیمه مرکزی بر آن ها نظارت دارد.
طبق ماده ی 10 مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد چنانچه شرکت بیمه بر خلاف اساسنامه خود یا سایر مقررات حاکم بر شرکت های بیمه رفتار کند،شرکت بیمه ی مرکزی فعالیت شرکت مزبور را بطور موقت یا دائم ممنوع کند.همچنین طبق ماده ی 9 از همان مقررات،در صورت ورشکستگی یا عدم توانایی مالی شرکت بیمه،شرکت بیمه ی مرکزی می تواند پروانه ی فعالیت شرکت بیمه را لغو کند.
همچنین طبق تبصره ی 1 ماده ی 4 آئین نامه ی اجرایی عملیاتی پولی و بانکی در مناطق آزاد بطور کلی هر گونه تغییرات در اساسنامه ی بانک ها و موسسات اعتباری باید به پیشنهاد سازمان منطقه ی آزاد به تایید شورای پول و اعتباری برسد.



:: بازدید از این مطلب : 70
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 31 شهريور 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

سنندج یکی از شهرهای کردنشین ایران و مرکز استان کردستان است. استانی که در غرب ایران واقع شده و با عراق هم‌مرز است. شهرستان‌های مریوان، بیجار، دهگلان، دیواندره، سروآباد، سقز، سنندج، قروه، کامیاران و بانه ده شهرستان کردستان را تشکیل می‌دهند که در مجموع شامل 24 شهر به نام‌های سنندج، قروه، سقز، مریوان، بانه، کامیاران، بیجار، دیواندره، دهگلان، کانی‌دینار، سریش‌آباد، دلبران، سروآباد، بلبان‌آباد، یاسوکند، موچش، دزج، آرمرده، صاحب، زرینه، شویشه، کانی‌سور، بویین سفلی و بابارشانی هستند. شهر سنندج به علت بافت جغرافیایی خود به شهر هزار تپه مشهور است. معادن گوناگونی مانند سنگ لاشه، مرمریت و تراورتن در سنندج وجود دارد. محصولات کشاورزی مانند سیب و گردو و دام‌پروری مانند عسل از دیگر فرصت‌های کاری در سنندج است. در این مطلب سعی داریم درباره‌ی شرایط و مراحل ثبت شرکت در سنندج با هم صحبت کنیم.

شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج

یکی از شرکت‌هایی که طبق قانون تجارت می‌توان تشکیل داد و ثبت آن از بقیه‌ی انواع شرکت‌ها ساده‌تر و به همین دلیل در میان افرادی که مبادرت به ثبت شرکت می‌کنند رایج‌تر است، شرکت با مسئولیت محدود است. شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج چندان دشوار نیست و شما به راحتی و با کمک مشاوران و متخصصان حقوقی ثبت شرکت ویونا می‌توانید این کار را انجام دهید.

شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج

شرکت با مسئولیت محدود با هدف انجام امور تجاری و با حداقل دو نفر تشکیل می‌شود. برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود حداقل دو نفر که اهلیت فعالیت تجاری را داشته باشند باید مشارکت کنند. یعنی این دو نفر به سن قانونی هجده سال رسیده باشند و توانایی استفاده از تعقل را داشته باشند. حداقل سرمایه‌ی لازم برای تشکیل این نوع از شرکت‌ها، صدهزار تومان است و اعضای هیئت مدیره باید در تامین سرمایه‌ی شرکت نقش داشته باشند. همچنین مهم است که بدانیم سرمایه‌ی شرکت با مسئولیت محدود به قطعات سهام تقسیم نمی‌شود و به جای آن به سهم‌الشرکه تقسیم می‌شود که این سهم‌الشرکت‌ها ممکن است از نظر مقدار با هم متفاوت باشند. شرکت در رای‌گیری و تصمیم‌گیری‌های مربوط به شرکت به میزان این سهم‌الشرکه‌ها بستگی دارد. همچنین اگر یکی از شرکا آورده‌ی غیرنقدی را به سرمایه‌ی شرکت اضافه کند، ارزش آن را خود اعضا مشخص می‌کنند و این مسئله باید در شرکت‌نامه ذکر شود. همچنین مدیر شرکت با مسئولیت محدود شرایط خاصی دارد مثلا این که می‌توان او را برای مدت محدود یا نامحدود تعیین کرد یا این که می‌تواند از میان شرکا باشد یا از خارج شرکت انتخاب شود. همچنین برای عزل او باید اکثریت سرمایه (در اصطلاح قانونی) توافق کنند. یعنی از بین کسانی که سرمایه‌ی شرکت را تامین کرده‌اند سهم‌الشرکه‌ی هر نفر در رای‌گیری محاسبه می‌شود. این موضوع در ماده‌ی 106 قانون تجارت تصریح شده است. همچنین می‌توان در اساسنامه شرایط خاصی را برای مدیر تعیین کرد. مثلا شرط سنی یا شرط تحصیلات خاص. در حالت کلی تمامی اختیارات شرکت را مدیر شرکت با مسئولیت محدود دارد مگر این که در اساسنامه این اختیارات محدود شده باشد. این اختیارات در قبال اشخاص ثالث هم هست که این موضوع نیز در ماده‌ی 105 قانون تجارت آمده است. همچنین مدیر می‌تواند شخص حقیقی یا حقوقی باشد.

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج

اصلی‌ترین مدارکی که شما برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج باید آماده کنید علاوه بر اطلاعات اولیه‌ی شرکت خود (مانند مقدار سرمایه، سهم‌الشرکه‌ی هر شریک، سمت هر شریک، اعضای هیئت مدیره و...) فتوکپی مدارک شناسایی همه‌ی اعضای اصلی شرکت است و گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری برای اعضای هیئت مدیره.

فتوکپی مدارک شناسایی اعضای اصلی شرکت با مسئولیت محدود در سنندج باید در یکی از دفاتر اسناد رسمی برابر با اصل شود و برای این کار نیاز است که شما اصل مدارک و کپی آن‌ها را به دفتر اسناد رسمی ببرید. برای تهیه‌ی گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری نیز شما می‌توانید به دفاتر پلیس+10 مراجعه کنید و با ارائه‌ی اصل و کپی شناسنامه و کارت ملی، عکس جدید رنگی به تعداد یک قطعه و تکمیل فرم درخواست و پرداخت هزینه‌های لازم در همان دفتر برای دریافت گواهی عدم سوءپیشینه اقدام لازم را انجام دهید.

علاوه بر این اساسنامه، اظهارنامه، صورت‌جلسه‌ها و... مدارکی هستند که ثبت شرکت ویونا در تهیه‌ی آن‌ها به شما کمک خواهد کرد.

مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج

برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج در اولین مرحله بهتر است با مشاوران متخصص در ثبت شرکت ویونا تماس بگیرید و اطلاعات لازم را کسب کنید. سپس ثبت شرکت ویونا یکی از وکلای مجرب خود را به رایگان به محلی که شما هستید می‌فرستد تا بتوانید قراردادی جهت انجام امور ثبت شرکت منعقد کنید. در مرحله‌ی بعد مدارک تکمیل شده و ثبت نام در سایت انجام می‌شود. پس از تکمیل فرم‌ها و اطلاعاتی نظیر نام شرکت و تعیین امضاداران، امور اداری ثبت شرکت آغاز می‌شود. در پایان پس از چند روز صبر شما می‌توانید در محل موسسه مدارک ثبتی و شماره ثبت شرکت خود را تحویل بگیرید.

شرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج

شرکت سهامی خاص یکی از انواع شرکت‌های سهامی است که طبق قانون سرمایه‌ی آن به سهام تقسیم می‌شود و صاحبان سهام برابر مبلغ اسمی سهام خود مسئولیت دارند. سهام شرکت به سهم‌های متساوی‌القسمت تقسیم می‌شود و هر سهم ارزشی برابر سهم‌های دیگر دارد. تصمیم‌گیری‌ها در شرکت بر اساس تعداد سهم هر یک از شرکا خواهد بود. اگر در شرایطی تصمیم گرفته شود که سهام به پاره‌سهم تقسیم شود، حقوق مربوط به پاره‌سهم‌ها در صورتی محاسبه می‌شود که پاره‌سهم‌های یک شریک در کنار هم تشکیل یک سهم یا بیش‌تر را بدهد. طبق ماده‌ی چهار لایحه‌ی اصلاح قانون تجارت شرکت سهامی خاص شرکتی است که سرمایه‌ی آن را منحصرا موسسان شرکت در هنگام تاسیس به تمامی تامین می‌کنند.

شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج

برای ثبت شرکت سهامی خاص شما باید حداقل پنج نفر را گرد هم بیاورید که سه نفر به عنوان سهام‌دار شرکت و دو نفر به عنوان بازرس عمل کنند. بازرس‌ها به بازرس اصلی و علی‌البدل تقسیم می‌شوند و انتخاب آن‌ها جزو ضروریات ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج است. علاوه بر این شما باید حداقل سی و پنج درصد از سرمایه‌ی ذکرشده‌ی شرکت سهامی خاص را در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس در هر بانکی واریز کنید و این مبلغ تا پایان فرایند تاسیس شرکت بلوکه می‌ماند و پس از آن می‌توانید این مبلغ را برداشت کنید. از دیگر شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج این است که بازرس‌ها نباید نسبت فامیلی نزدیک یا به عبارتی نسبت نسبی با اعضای هیئت مدیره داشته باشند تا بدین وسیله بتوانند به درستی وظایف قانونی خود را انجام دهند و در فرایند کار شرکت خللی ایجاد نشود. همچنین سهامداران و اعضای هیئت مدیره می‌توانند افراد حقیقی یا حقوقی باشند و اگر حقوقی باشند باید طی یک نامه‌ی رسمی یک نفر را به عنوان نماینده‌ی حقیقی معرفی کنند تا بتواند در تصمیم‌گیری‌ها اعمال نظر کند. یکی دیگر از شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج این است که اعضای هیئت مدیره باید جزو سهامداران باشند و هر کدام حداقل یک سهام به نام خود داشته باشند.

شرکت سهامی خاص نمی‌تواند به صورت عمومی پذیره‌نویسی کند و اوراق قرضه صادر نماید. همچنین نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص باید با اجازه‌ی مدیران یا مجمع عمومی شرکت انجام پذیرد و نمی‌توان سهام را در بازار بورس عرضه کرد. همچنین حداقل سرمایه‌ی لازم برای تشکیل شرکت سهامی خاص در سنندج یک میلیون ریال است.

مدارک ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج

برای ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج شما به سه مدرک اصلی نیاز پیدا خواهید کرد. اولین مدرک کپی برابر اصل‌شده‌ی مدارک شناسایی اعضای هیئت مدیره و سهامداران شرکت است. دوم گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری که فقط برای اعضای هیئت مدیره و بازرسان لازم است و سوم یک گواهی بانکی که نشان دهد شما سی و پنج درصد از سرمایه را که درباره‌ی آن توضیح داده شد در حساب شرکت در شرف تاسیس واریز کرده‌اید.

مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در سنندج

 



:: بازدید از این مطلب : 66
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 30 شهريور 1398 | نظرات ()