نوشته شده توسط : yasamin

 

سازماندهی شرکت سهامی ، بر عهده سه رکن اصلی شرکت است : رکن تصمیم گیرنده ( مجمع عمومی ) ، رکن اداره کننده ( هیات مدیره ) و رکن نظارت کننده ( بازرس).

هیات مدیره : هیاتی از میان سهامداران شرکت سهامی انتخاب می گردند که وظیفه اداره شرکت را بر عهده دارند و دارای خصوصیات ذیل اند :
_ حتماَ باید از بین صاحبان سهام انتخاب گردند، نه از خارج از شرکت .
_ انتخاب مدیران به رای اکثریت نسبی حاضرین در مجمع است.
_ اعضاء هیات مدیره شرکت هم می توانند از بین اشخاص حقیقی باشند و هم از بین اشخاص حقوقی. مهم آن است که در هر صورت اعضاء هیات مدیره سهامدار شرکت باشد.

عضویت شخص حقوقی در هیات مدیره
در این خصوص الزامات ذیل برقرار است : ( ماده 110 ل. ا.ق. ت )
1- اگر یک شخص حقوقی به عنوان عضو هیات شرکت سهامی انتخاب گردد، آن شخص حقوقی باید یک نفر را به نمایندگی دائمی خود جهت انجام وظایف مدیریت معرفی نماید.
2- شخص حقوقی عضو هیات مدیره می تواند نماینده خود را عزل کند به شرط آن که در همان موقع جانشین او را کتباَ به شرکت معرفی نماید وگرنه غایب محسوب می شود.
3- شخص حقیقی که به عنوان نماینده شخص حقوقی در هیات مدیره انتخاب می گردد، مشمول همان شرایط و تعهدات و مسئولیت های مدنی و جزایی عضو هیات مدیره می باشد.
4- شخص حقیقی که به عنوان نماینده شخص حقوقی در هیات مدیره انتخاب می گردد، از جنبه مدنی با شخص حقوقی که او را به نمایندگی تعیین نموده است مسئولیت تضامنی خواهد داشت، اما مسئولیت کیفری فقط متوجه شخص حقیقی است.

تعداد اعضاء هیات مدیره : ماده 107 ل. ا. ق. ت
تعداد اعضاء هیات مدیره در شرکت های سهامی عام را حداقل 5 نفر می داند. حداقل تعداد اعضاء هیات مدیره در شرکت های سهامی خاص قانون بیان حکم نکرده است و از این رو اختلاف نظر است :
1- برخی به استناد این که در هیات مدیره بنا بر ماده 119 ل. ا. ق. ت باید یک رئیس و یک نایب رئیس تعیین گردد، حداقل تعداد اعضاء هیات مدیره را در شرکت های سهامی خاص، 2 نفر می دانند.
2- برخی دیگر به استناد این که بنابر ماده 1121 ل. ا. ق. ت ، تصمیمات هیات مدیره باید به اکثریت آراء هیات مدیره اتخاذ گردد و بنا بر ظاهر عبارت ” هیات ” ، حداقل تعداد اعضاء هیات مدیره را در شرکت های سهامی خاص، 3 نفر می دانند.
نظر دوم ، اقوی به نظر می رسد.

مدت مدیریت
در اساسنامه معین می شود . البته این مدت نمی تواند بیش از دو سال باشد.

 



:: بازدید از این مطلب : 4
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 24 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



درآغاز به تعریفی از روانشناسی خواهیم پرداخت:
روانشناسی علم مطالعه رفتار وفرآیندهای ذهن موجود زنده ،بخصوص انسان براساس روش علمی است،از انجا که امروزه فکر و اندیشه انسانها پایه هر عمل و فعالیتی می باشد،شناخت و درمان مسایل و مشکلات مربوط به آن نیز بسیار ضروری و مهم می باشد،وظیفه اصلی این کار برعهده روانشناس می باشد؛ درتعریفی دیگرروانشناسی را مطالعه وشناخت علمی ،چگونگی وچرایی ابعاد مختلف رفتار موجود زنده به ویژه انسان نامیده اند.دراین تعریف رفتار(انسان) نقطه تمرکز علم روان شناسی شناخته شده است.

همچنین منظور از رفتارآن دسته از حالتها ،عادتها،فعالیتها،کنش ها و واکنشهای نسبتا پایداری است که از انسان سر میزند و همواره قابل مشاهده ،اندازه گیری ،ارزیابی و پیش بینی است.
دانشمندان علوم رفتاری و روانشناسی رفتار انسانها را به انواع مختلف تقسیم کرده اند که شامل:
رفتار شخصی، رفتار شغلی ،رفتار تحصیلی، رفتار اجتماعی می شود.
روانشناسی شاخه های گوناگونی دارد که برای نمونه به چند مورد از آنها اشاره می کنیم.
روانشناسی رشد، روانشناسی تربیتی، روانشناسی شخصیت، روانشناسی جنایی، روانشناسی کودکان استثنایی، روانشناسی مثبت نگر، روانشناسی راهنمایی و مشاوره، روانشناسی تجربی، روانشناسی عمومی، روانشناسی رشد، روانشناسی فرا روانشناسی، و….
ثبت شرکت روانشناسی:
برای ثبت شرکت روانشناسی، شما می توانید یکی از انواع شرکت مسئولیت محدود و یا سهامی خاص را مدنظر بگیرید.
در رابطه با ثبت شرکت روانشناسی در ذیل به شرایط و مدارک لازم جهت ثبت شرکت روانشناسی سهامی خاص و هم چنین مسئولیت محدود می پردازیم.
شرایط لازم برای ثبت شرکت روانشناسی سهامی خاص:
حداقل سرمایه یک میلیون ریال –
حداقل ۳نفر عضو+۲نفر بازرس –
پرداخت نقدی حداقل ۳۵%سرمایه –
مدارک لازم :
– اصل گواهی عدم سوءپیشینه کیفری
تصویر کارت ملی و شناسنامه کلیه اعضاء –
– اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
امضاء اقرارنامه –
تنظیم وکالتنامه رسمی –
شرایط و مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود:
شرایط مورد نیاز:
حداقل سرمایه صدهزارتومان –
تعهد به پرداخت کل سرمایه –
حداقل ۲نفر عضو –
مدارک مورد نیاز:
– تصویر کارت ملی و شناسنامه همه اعضا
اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع –
اقرارنامه امضاشده –
٭ذکراین نکته حائزاهمیت است که لازمه ی فعالیت دربخش های روان پزشکی وروان درمانی دارابودن مدرک تحصیلی مرتبط ،گواهی گذراندن دوره های آموزشی ومهارت درآن حوزه می باشد.
فعالیت دربرخی موضوع فعالیت های روانشناسی نیازمند دریافت مجوز از مراجع مسئول نظیر نظام روانشناسی وسازمان بهزیستی است.
درذیل به ذکرفعالیتهای نهادهای روانشناسی، که نیازمند دریافت مجوز از سازمان بهزیستی می باشند می پردازیم:
تاسیس مراکز درمانی و بازتوانی معتادین
تأسیس خانه سلامت دختران و زنان
تأسیس کلینیک و اورژانس های مددکاری و اجتماعی
تاسیس مجتمع ها و مراکز خدمات بهزیستی
تأسیس مراکز حرفه اموزی معلولین
تاسیس مراکز توانبخشی معلولین
تاسیس مراکز توانبخشی سالمندان
موضوع فعالیت تاسیس مهد های کودک
تاسیس مراکز خدمات مشاوره ای اجتماعی
تاسیس انجمن ها و موسسات غیر دولتی
تاسیس مراکز خدمات مشاوره ژنتیک
تاسیس مراکز توانبخشی و درمانی بیماران روانی
تاسیس مراکز نگهداری شبانه‌روزی کودکان بی سرپرست و خیابانی.
نام های درخواستی نیاز به مجوز عبارتند از : مهدهای کودک ، مراکز نگهداری شیانه روزی کودکان بی سرپرست و خیابانی، خانه ی سلامت دختران و زنان، بهریستی ، توانبخشی ، معلولین ، توانبخشی و نگهداری سالمندان ، معتادین –
همچنین موضوعات روانشناسی که نیاز به اخذ مجوز ندارند شامل :
1- تحقیق در زمینه روانشناسی
2- برگزاری کارگاه روانشناسی، سمینارها و کنفرانس های عمومی
می باشند.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید



:: بازدید از این مطلب : 5
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 23 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 


ضوابط قانونی ثبت برند
به موجب تبصره 1 قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب اول تیرماه 1310 ثبت علامت در ایران اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را الزامی قرار دهد ولی ماده 2 اضافه می کند : ” حق استعمال انحصاری علامت تجاریفقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد “.
بنابراین موسسات تجاری جز در مواردی که دولت آن را الزامی کند، اجباری به ثبت علامت تجاری ندارند. یکی از مواردی که دولت ثبت آن را اجباری دانسته است، برند مواد غذایی است. تصویب نامه ای که در اردیبهشت ماه 1328 به تصویب هیئت وزیران رسیده است ثبت علامات مربوط به اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی را که ذیلاَ شرح داده می شود اجباری نموده است :
الف- داروهای اختصاصی ( اسپسالیته ) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پرشک یا بدون آن مصرف می شود.
طبق تبصره ماده 5 آیین نامه داروهای اختصاصی ( اسپسیالیته ) عبارتست از تمام اجناس دارویی یا طبی که برای استعمال داخلی یا خارجی انسان یا حیوانات اهلی به کار می رود و نام و ترکیب و تعریف آن ها غیر از چیزی است که اسم معمولی این اجناس در کوکس ها یا در اصطلاحات دارویی به تصدیق وزارت بهداری باشد یا فرمول حقیقی آن در روی برچسب نوشته نشده باشد و در بسته یا پاکت یا جعبه یا بطری به فروش برسد.
ب- مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند مانند کنسرو مواد غذایی، آردهای مخصوص ، چای های مختلف ، کاکائو ، شکلات ، آب نبات ، پنیر ، شیر ، مربا ، ترشی ، کره و روغن های مختلف و غیره.
ج- آب های معدنی یا گازدار، شربی ، آب های میوه و انواع نوشابه ها که در تحت اسم و ظروف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.
د- لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود. مانند صابون، خمیر ، محلول ، عطریات و ادوکلن و غیره.
اجناس بالا اعم از آنکه در داخله ایران ساخته یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجاری به ثبت رسیده بوده و در روی برچسب نکات ذیل تصریح شود :
الف- اسم تجاری و نشانی سازنده جنس با قید کشور مبدا
ب- شناره ثبت در ایران
ج- هر موقع که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه وزارت بهداری برای ساختن یا به معرض فروش گذاردن جنس در ایران .
علامت و مشخصات بالا باید قبل از به معرض فروش قرار دادن جنس روی اجناسی که از خارج وارد شده قید گردد.

جهت ثبت برند نان صنعتی لازم است مدارک و اسناد ذیل فراهم گردد :
– اظهارنامه برند
– نسخه اصلی نمایندگی، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
– ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر ده در ده سانتی متر باشد.
– اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد ، ارائه خواهد شد.
– چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید. در هر حال، علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
– در صورت سه بعدی بودن علامت ، ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند ، الزامی است.
– مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
– ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت
– نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار، اتحادیه یا دستگاه مرتبط، در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
– مدارک مثبت هویت متقاضی
– رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
– مدارک نمایندگی قانونی، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
– در صورتی که متقاضی درخواست حق تقدم کرده باشد، هنگام تقاضای ثبت علامت باید درخواست خود را همزمان با تاریخ تسلیم اظهارنامه، به همراه مدارکی که حاکی از این حق باشد به مرجع ثبت تسلیم نماید.
این درخواست باید مشتمل بر موارد ذیل باشد :
1. تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی
2. کشوری که اظهارنامه اصلی در آن جا تسلیم شده و یا در صورت منطقه ای یا بین المللی بودن اظهارنامه ، اداره ای که اظهارنامه در آن جا تسلیم شده است.



:: بازدید از این مطلب : 11
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ی گرافیک گرافیک به معنای آنچه مربوط به طرح زدن است می باشد و طراحی گرافیک، هنر ارتباط تصویری است که از آمیزش تصوبر ها و ایده ها ترکیب شده تا اطلاعاتی را به تماشاگر رسانده و در آن تاثیر بگذارند.

در طراحی گرافیک، حیطه ها و تخصص های مختلفی وجود دارد از جمله :
طراحی چاپ برای بسته بندی، طراحی صفحات وب ، طراحی آگهی تبلیغاتی ، طراحی نشان ، طراحی علامت ، طراحی حروف، طراحی جلد و طراحی پوستر
با توجه به آنچه گفته شد، در این مقاله به این پرسش پاسخ خواهیم داد که جهت ثبت شرکت با موضوع طراحی گرافیک، چه مدارک و شرایطی لازم است ؟
فرآیند ثبت شرکت طراحی گرافیک :
با استناد به ماده 20 قانون تجارت ، شرکت های تجاری قابل ثبت 7 نوعند که عبارت است از : شرکت سهامی ( خاص و عام ) ، شرکت با مسئولیت محدود ، شرکت تضامنی ، شرکت نسبی ، شرکت تعاونی ، شرکت مختلط سهامی و مختلط غیرسهامی
از میان شرکت های نامبرده، شرکت بامسئولیت محدود و سهامی خاص از جمله رایج ترین شرکت های تجاری می باشند.

ثبت شرکت طراحی گرافیک با مسئولیت محدود
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود.مسئولیت شریک در مقابل قروض و دیون شرکت به میزان سهم الشرکه ای است که شخص در شرکت سرمایه گذاری کرده است.فرق این شرکت با شرکت های سهامی در این است که در شرکت با مسئولیت محدود به هیچ وجه سهم الشرکه صادر نمی شود و جز با رضایت عده ای از شرکا که سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد قابل نقل و انتقال نیست ولی در شرکت های سهامی ، سهام منتشر نگردیده و نیز قابل نقل و انتقال می باشد.در شرکت با مسئولیت محدود در صورت پیش بینی در اساسنامه با فوت ، حجر ، ممنوعیت قانونی یا قضایی یکی از شرکاء شرکت منحل می شود ولی در شرکت های سهامی عام و خاص در چنین شرایطی شرکت به حیات خود ادامه می دهد.
_ شرایط ثبت شرکت بامسئولیت محدود
وجود حداقل 2 نفر عضو
حداقل سرمایه 10.0000 ریال
تعهد با پرداخت کل سرمایه
_ مدارک لازم برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود
1-. کپی شناسنامه و کارت ملی کلیه ی اعضا
2- اصل گواهی عدم سوء پیشینه
3- امضای اقرارنامه
4- مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)

ثبت شرکت طراحی گرافیک سهامی خاص
شرکتی است که کلیه سرمایه آن منحصراَ توسط خود موسسین تامین می شود ، حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال بوده و موسسین نیز نباید از سه نفر کم تر باشند.( مواد 3 و 4 و 5 ل.ا.ق.ت ) مسئولیت مدنی سهامدار در شرکت سهامی سرمایه گذاری کرده است .( ماده 1 ل.ا.ق.ت )
_ شرایط ثبت شرکت سهامی خاص
حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
حداقل 35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
حداقل سرمایه 1000000ریال
_ مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص
1-. کپی کارت ملی و شناسنامه ی کلیه اعضا
2- امضای اقرارنامه
3- اصل گواهی عدم سوپیشینه
4- اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)



:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

در لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 دو شکل برای افزایش سرمایه پیش بینی شده است. به موجب ماده 157 :
” سرمایه شرکت را می توان از طریق صدور سهام جدید و یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود افزایش داد “.

افزایش سرمایه خارج از دو شیوه مذکور یعنی بالا بردن مبلغ اسمی و یا افزایش تعداد سهام ، نه در قانون پیش بینی شده و نه در عمل امکان پذیر است. در عین حال، افزایش سرمایه می تواند در شکلی مختلط از هر دو نوع افزایش سرمایه در بالا باشد.
1- افزایش سرمایه از طریق بالا بردن شمار سهام ( صدور سهام جدید ) :
در این طریق از افزایش سرمایه، مبلغ اسمی هر سهم بدون تغییر باقی مانده و بر تعداد سهام افزوده می شود. بنابراین شرکت سهامی که مثلاَ دارای سرمایه یک میلیون ریال با تعداد 1000 سهم هزار ریالی است و تصمیم به بالا بردن سرمایه موجود به دو برابر ررا دارد، می تواند تعداد سهام را به دو هزار سهم با همان مبلغ هزار ریال افزایش دهد.
منابع تامین مالی افزایش سرمایه از طریق بالا بردن شمار سهام در ماده 158 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 در چهار بند به شرح ذیل برشمرده شده است :
الف ) پرداخت مبلغ اسمی سهم به نقد
ب) تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید
ج) پرداخت افزایش سرمایه از طریق انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصل از اضافه ارزش سهام جدید
د) تبدیل اوراق قرضه ( مشارکت ) به سهام
تبصره 1 . فقط در شرکت سهامی خاص تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به غیر نقد نیز مجاز است.
تبصره 2 . انتقال اندوخته قانونی به سرمایه ممنوع است.
الف ) پرداخت مبلغ اسمی سهم به نقد : در این روش، مبلغ مورد نیاز برای افزایش نقداَ پرداخت می گردد. تصمیم به پرداخت نقدی از سوی مجمع عمومی فوق العاده لزوماَ نه به دلیل عدم وجود مطالبات حال شده اشخاص و بستانکار نبودن سهامداران از شرکت، بلکه به جهت ضرورت وارد ساختن نقدینگی به شرکت با هدف بالا بردن توان مالی آن اتخاذ می گردد. در مواردی نیز تنها امکان افزایش سرمایه، با تامین به شکل نقد متصور است ، از جمله در موردی که حق کلیه سهامداران برای افزایش سرمایه سلب و مقرر گردیده پذیره نویسی عمومی برای افزایش سرمایه با قید پرداخت به شکل نقد انجام پذیرد.
ب) تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید : طبق بند 2 ماده 158 مرقوم، دیون شرکت به اشخاص قابل تبدیل شدن به مبلغ افزایش سرمایه و صدور سهام جدید است. در این وضعیت، اشخاص بابت دادوستد و روابط حقوقی خود با شرکت بستانکار آن محسوب شده و طلب ایشان حال و پرداخت گردیده است. قانون گذار هیچ گونه محدودیتی جهت مصادیق اشخاص قائل نشده است. به عبارت دیگر، با توجه به آنکه اشخاص مذکور در بند دو مورد بحث به طور مطلق آورده شده، علاوه بر اشخاص ثالث، خود سهامداران نیز ممکن است مصداق این بند به شمار آیند.
پاسخ به این سوال از اهمیت برخوردار اسن که آیا صرف تصویب مجمع عمومی فوق العاده به تبدیل مطالبات حال شده اشخاص به سهام جدید، بدون نیاز به رضایت چنین بستانکارانی کفایت می کند یا آنکه جلب موافقت ایشان نیز ضرورت دارد ؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که از آن جا که تبدیل دین شرکت به اشخاص به سهام را با مسامحه می توان نوعی تبدیل تعهد نامید که وضعیت حقوقی متعهد و سرنوشت طلبش را کاملاَ تحت تاثیر قرار خواهد داد، لذا بدون رضایت اشخاص مزبور از نقطه نظر حقوقی امکان تبدیل طلب به سهم پذیرفته نیست. به علاوه، قسمت اخیر ماده 185 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 ، از لزوم رضایت بستانکاران به مشارکت در افزایش سرمایه با تبدیل طلب خود به سهم جدید از طریق امضای ورقه خرید به شرح ذیل حکایت دارد :
” در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام افزایش سرمایه شرکت را از طریق تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت تصویب کرده باشد سهام جدیدی که در نتیجه این گونه افزایش سرمایه صادر خواهد شد با امضای ورقه خرید سهم توسط طلبکارانی که مایل به پذیره نویسی سهام جدید باشند انجام می گیرد “.
در حقیقت مقرره بالا، افزایش سرمایه از طریق تبدیل مطالبات حال شده اشخاص به سهام جدید را توافقی تلقی نموده که در بخش نخست رضایت شرکت که نوعی ایجاب به شمار می رود و در بخش دوم موافقت یا قبول بستانکاران که با امضای برگه خرید سهم از سوی ایشان محقق می گردد، ضروری دانسته شده است.
پس از انجام پذیره نویسی بر اساس ماده 185، و در هنگام ثبت افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت ها، مدارک مربوطه و از جمله صورت مطالبات نقدی حال شده بستانکاران که به سهام تبدیل شده به همراه اسناد حاکی از تصفیه این مطالبات و نیز صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده و تایید هیئت مدیره به اینکه کلیه سهام خریداری و بهای آن پرداخت شده، باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم گردد.
ج) پرداخت افزایش سرمایه از طریق انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصل از اضافه ارزش سهام جدید : در بند 3 ماده 158 سه سرفصل کاملاَ جدا به عنوان راه های تامین افزایش سرمایه یعنی سود تقسیم نشده، اندوخته و یا درآمد حاصل از اضافه ارزش فروش سهام جدید پیش بینی شده است .
قانون گذار سود تقسیم نشده را تعریف ننموده ولی این نوع سود همان سود قابل تقسیم مذکور در ماده 239 لایحه به شرح ذیل باشد :
” سود قابل تقسیم عبارت است از سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان های سال های قبل و اندوخته قانونی مذکور در ماده 238 و سایر اندوخته های اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال های قبل که تقسیم نشده است . ”
همان گونه که ملاحظه می گردد، سود خالص به خودی خود سود قابل تقسیم میان سهامداران به شمار نمی رود چرا که در ماده 237 سود خالص شرکت در هر سال مالی عبارت است از ” درآمد حاصل در همان سال مالی منهای کلیه هزینه ها و استهلاکات و ذخیره ها “.
در نتیجه، سود قابل تقسیم مفهومی خاص تر از سود خالص دارد که از سود اخیر زیان های مه فقط سالی مالی پیش بلکه زیان های سال های گذشته و نیز اندوخته قانونی هم کسر می گردد. چنانچه مجمع عمومی فوق العاده تصمیم به انتقال سود تقسیم نشده سهامداران به حساب افزایش سرمایه اتخاذ کند، بایستی به مفاد ماده 90 لایحه توجه نماید که مطابق ماده مزبور :
” تقسیم سود و اندوخته بین صاحبان سهام فقط پس از تصویب مجمع عمومی جایز خواهد بود و در صورت وجود منافع تقسیم ده درصد از سود ویژه سالانه بین صاحبان سهام الزامی است “.
در بحث حاضر این سوال جای طرح دارد که آیا تصمیم مجمع به تامین مالی افزایش سرمایه شرکت از محل سود تقسیم نشده بایستی با کسر نمودن سود ویژه انجام گیرد ؟
ممکن است پرداخت سود ویژه حکمی آمره تحت هر شرایطی تفسیر شود و بنابراین پرداخت آن حتی در وضعیت مورد بحث الزامی غیرقابل عدول به شمار آید. لکن با دقت در ماده 90، به نظر می رسد که الزامی بودن پرداخت سود ویژه منوط به رعایت بخش نخست ماده 90 است. به دیگر سخن ، اگر مجمع عمومی به تقسیم سود ویژه تصمیم نگرفته باشد، پرداخت این سود الزامی نبوده و کل سود تقسیم نشده قابل انتقال جهت افزایش سرمایه خواهد بود. به علاوه، انتقال سود به حساب افزایش سرمایه را بایستی گونه ای ازپرداخت به شمار آورد.
عنوان دیگر در بند 3 ماده 158 اندوخته است. در مقررات مختلف لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 به اندوخته اشاره شده است. اندوخته یا ذخیره در این لایحه در دو معنا به کار رفته است : اندوخته قانونی یا اجباری و اندوخته اختیاری.
در مواد 138 و 140 به صراحت به اندوخته قانونی و مفهوم آن اشاره گردیده که عبارت است از کسر و منظور نمودن یک بیستم سود خالص هر سال شرکت تا زمانی که مجموع آن به یک دهم کل سرمایه شرکت بالغ شود. این اندوخته با هدف جبران زیان های وارده به شرکن منظور می گردد و تحت هیچ شرایط دیگری امکان استفاده از آن متصور نیست. لحاظ نمودن هر اندوخته دیگر علاوه بر اندوخته قانونی، اندوخته اختیاری تلقی می گردد.
با توضیحات بالا و با وصف اطلاق بند 3 هیچ تردیدی به اینکه منظور قانون گذار از اندوخته در بند یاد شده اندوخته اختیاری است، وجود ندارد. مفاد تبصره 2 ماده 158 نیز موید این برداشت است که مطابق آن : ” انتقال اندوخته قانونی به سرمایه ممنوع است “.
بالاخره، ” عواید حاصله از اضافه ارزش سهام ” ، یکی دیگر از راهکارهای تامین مالی افزایش سرمایه است که بر اساس آن تفاوت مبلغ اسمی و ارزش واقعی سهام جدید به نسبت سرمایه هر سهامدار، برای صدور سهم جدید منظور می گردد. برای مثال، چنانچه ارزش اسمی هر سهم ده هزار ریال باشد و ارزش واقعی آن در بازار پنجاه هزار ریال تعیین و فروخته شود، می توان چهار سهم جدید از حاصل اضافه ارزش هر سهم صادر و به نسبت سهم سهامداران میان ایشان توزیع نمود.
د) تبدیل اوراق قرضه ( مشارکت ) به سهام : لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 تنها شرکت های سهامی عام را مجاز به انتشار اوراق قرضه دانسته است. لکن با تصویب قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت سال 1376، همه شرکت های سهامی، اعم از سهامی عام و خاص، از چنین امتیازی بهره مند گردیده اند. با این حال، تنها شرکت های سهامی عام و آن هم در صورتی که در بازار بورس اوراق بهادار پذیرفته شده باشند، امکان صدور اوراق مشارکت قابل تبدیل به سهام را دارند.
2- افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلع اسمی سهام
در این شیوه از افزایش سرمایه، تعداد سهام شرکت بدون تغییر باقی مانده و برخلاف افزایش سرمایه از نوع قبل، بر مبلغ اسمی سهام افزوده می شود. بنابراین یک شرکت سهامی که دارای سرمایه یک میلیون ریال با تعداد 1000 سهم هزار ریالی است و تصمیم به بالا بردن سرمایه کنونی خود به دو برابر دارد با حفظ تعداد سهام موجود، یعنی 1000 سهم ، مبلغ اسمی هر سهم را به دو هزار ریال می رساند.



:: بازدید از این مطلب : 9
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

در مواعد مختلف قانون گذاری در ایران، شرکت های تجارتی به اشکال مختلفی درآمد است. در قوانین اولیه مربوط به شرکت ها، شرکت های سهامی، ضمانتی ونسبی و مختلط در نظر گرفته شده بود که قوانین بعدی تغییراتی در ماهیت انواع شرکت های تجارتی ایجاد گردید؛

صرف نظر از اقسام شرکت که در ماده بیست قانون تجارت بیان گردیده: ( شرکت سهامی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی تولید و مصرف) شرکت های تجارتی را می توان بر اساس میزان مسئولیت شرکاء و یا براساس تابعیت شرکت ها و یا موضوع شرکت به اقسام مختلف تقسیم بندی نمود. شرکت های تجارتی براساس شخصیت شرکاء و مسئولیت آن ها به طور کلی به چهار گروه تقسیم می شوند:
1. شرکت های اشخاص
2. شرکت سرمایه ای
3. شرکت های مختلط
4. شرکت دارای ماهیت و شرایط خاص
در ادامه مطلب جهت آشنایی بیشتر، به تشریح جامع هر یک موارد مذکور می پردازیم.
1- شرکت های اشخاص:
در شرکت های اشخاص، شخصیت و اعتبار شرکاء از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد و شرکای شرکت معمولاً اشخاصی هستند که به شخصیت، اعتبار و سرمایه ی یکدیگر آشنای دارند. لذا شرکت شخص شرکت های خانوادگی و فامیلی می باشند؛ شرکت های اشخاص از دو ویژگی برخوردارند : نخست اینکه با وجود مقررات آمره قانون تجارت که حاکم بر آن ها است، عمدتاً از قرارداد شرکاء تبعیت می کنند، دوم اینکه در آنها شخصیت شرکاء اهمیت اساسی دارد و به اصطلاح، قرارداد شرکت قائم به شخص شرکاء می باشد. لذا شخصیت اشخاص از نظر ایجاد شخص حقوقی وانحلال آن با اهمیت می باشد؛ مسئولیت شرکاء در شرکت شخص معمولاً بیش از آورده ی شرکاء می باشند و در انواع شرکت ها بسته به نوع شرکت فوت وضعف پیدا می نماید. از نظر نقل و انتقال شرکاء و یا سهم الشرکه رضایت تمامی شرکاء شرط می باشد.شخص ثالث می تواند برای وصول طلب خود به فرد فرد شرکاء مراجعه کنند و شریک ضامن ملزم به تأدیه طلب شرکت می باشد. شرکت های تضامنی و نسبی از جمله مهم ترین شرکت های اشخاص می باشند؛ برطبق ماده 116 قانون تجارت مصوب 1311 شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض کافی نباشد هریک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
از ویژگی های مهم ثبتی در خصوص شرکت های تضامنی این است که در زمان تأسیس شرکت تمام سرمایه شرکت می تواند نقدی و یا غیر نقد باشد. مدیران شرکت می تواند یک نفرو یا چند نفر از میان شرکاء یا از خارج از شرکاء منصوب گردند؛ در شرکت تضامنی هیچ یک از شرکاء نمی توانند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر به رضایت تمام شرکاء.لذا صورتجلسات نقل وانتقال سهم الشرکه می بایستی به امضاء کلیه شرکاء برسد از طرفی معمولاً انتخاب مدیران و یا افزایش سرمایه و سایر تصمیمات در شرکت های تضامنی با وحدت ملاک از میزان مسئولیت ها با رضایت تمامی شرکاء انجام می پذیرد؛ البته در موارد جزیی اساسنامه می تواند برخلاف اجتماع، اکثریتی در نظر بگیرد. همچنین به موجب ماده 135 قانون مذکورهر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکاء به شرکت سهامی مبدل گردد در این صورت رعایت تمام مقررات راجعه به شرکت سهامی حتمی است.
در خصوص تعریف شرکت نسبی حسب ماده 183 قانون تجارت بیان شده : شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته. تشریفات مربوط به شرکت های نسبی همانند شرکت های تضامنی می باشد. برابر سوابق، شرکت های نسبی محدودی در ادارات ثبتی به ثبت رسیده است و از لحاظ میزان مسئولیت، بسیار شبیه به شرکت های مدنی می باشد.
شرکت نسبی، شرکت تجارتی است که در حقوق ایران دیده می شود و در حقوق اروپایی اثری از آن نیست.در واقع قواعد حاکم بر این شرکت، تلفیقی است از حقوق مدنی و قواعد حقوق تجارت در مورد شرکت تضامنی و عمده خصوصیت آن این است که درآن مسئولیت شرکاء در قبال اشخاص ثالث به نسبت سهم الشرکه آنهاست.
2- شرکت سرمایه ای :
در این نوع شرکت آورده شرکاء و میزان آن، مهم تر از شخصیت شرکاء و میزان مسئولیت آن ها می باشد و در شرکت های سرمایه ای شرکاء فقط تا میزان سرمایه ای که به شرکت آورده اند مسئول تعهدات شرکت می باشند و میزان مسئولیت آنها تا میزان آورده آن ها می باشد. قابل انتقال بودن سهم یا سهم الشرکه از ویژگی های این شرکت می باشد؛ شخصیت شرکاء تأثیر چندانی در اعتبار شرکت ندارد ومعمولا تصمیم گیری در مورد این گونه شرکت ها با اکثریت شرکاء صورت می گیرد ونقل و انتقال سهام شرکت در برخی موارد می تواند بدون رضایت سایر شرکاء صورت بپذیرد. بارزترین شرکت سرمایه ای، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت سهامی عام وشرکت سهامی خاص می باشد.
برطبق ماده 94 قانون تجارت، شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است .
* وفق ماده 94 قانون تجارت،حداقل تعداد شرکاء در شرکت با مسئولیت محدود 2 نفر خواهد بود.
* حداقل سرمایه با توحه به رویه و حداقل مبلغ حق الثبت درشرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال می باشد.
شرکت سهامی: شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده ومسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آن ها است. شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد؛ در شرکت سهامی تعداد شرکاء نباید از سه نفر کمتر باشد. شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود: شرکت هایی که مؤسسین آنها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تأمین می کنند؛ این گونه شرکت ها، شرکت سهامی عام نامیده می شوند.شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تأسیس منحصرا توسط مؤسسین تأمین گردیده است؛ اینگونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
3- شرکت های مختلط :
در شرکت های مختلط دو دسته شرکت وجود دارند یک دسته از شرکاء که مسئولیتشان محدود به میزان سرمایه و آوردۀ است که به شرکت آورده اند و دسته ی دوم شرکایی می باشند که مسئولیت نامحدود دارند و از محل دارایی شخصی مسئول بدهی های شرکت می باشند. شرکت های مختلط غیر سهامی و شرکت های مختلط سهامی بارزترین این دسته از شرکت های تجارتی می باشند؛ براساس ماده 141 قانون تجارت شرکت مختلط غیر سهامی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یا یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود؛ شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذارده و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت (شرکت مختلط) و لااقل اسم یکی از شرکاء ضامن قید شود.
همچنین مطابق ماده 162 قانون تجارت مصوب 1311، شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین عده شرکاء سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.
شرکت های مختلط در مستندات ادارات ثبتی دارای سوابق فعالیت نمی باشند و تعداد بسیار محدودی در حدود نیم قرن پیش به ثبت رسیده است که هم اکنون هیچ سوابقی از آن ها مشاهده نمی گردد.
4- شرکت های دارای ماهیت و شرایط خاص :
4-1. شرکت تعاونی : شرکتی است متشکل از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق خود یاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافقت اصولی که در این قانون مصرح (واضح ) است تشکیل می شود؛ شرکت های تعاونی مانند شرکت های تجارتی دارای شخصیت حقوقی و دارایی مستقل از دارایی اعضاء می باشند. در شرکت های تعاونی، وزارت تعاون نقش نظارتی دارد و تشریفات و نحوه ی ثبت صورتجلسات با مجوز وزارت تعاون صورت می پذیرد. البته براساس موضوع فعالیت، شرکت های تعاونی به انواع مختلف تقسیم بندی می گردد که می توان به تعاونی تولید، تعاونی خدماتی، تعاونی سهامی عام، تعاونی اعتبار آزاد و گروه شغلی، تعاونی کشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش صید ماهی، شیلات، تعاونی صنعت،معدن، تعاونی عمران شهری، تعاونی توزیع از جمله تعاونی مشاغل، مصرف کنندگان، مسکن، تعاونی فراگیر،تعاونی چند منظوره و سایر تعاونی ها اشاره نمود.
4-2. شرکت خارجی و شعب و نمایندگی خارجی: مباحث مربوط به شرکت های خارجی با عنایت به تقسیم بندی قوانین قبل و بعد از انقلاب اسلامی دچار تغییرات عمده گردیده است. شرکت خارجی که در کشور محل ثبت خود، قانونی شناخته می شود به شرط عمل متقابل از سوی کشور متبوع می تواند در زمینه ای که توسط دولت ایران تعیین می شود در چارچوب قوانین و مقررات کشور به ثبت شعبه یا نمایندگی خود اقدام کند. فعالیت شعبه و نمایندگی خارجی بر طبق آیین نامه اجرایی قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی خارجی مصوب 1378 و اصل 81 قانون اساسی احصاء و محدود به موارد مذکور در قانون گردیده است. در نظم کنونی شعب و نمایندگی شرکت خارجی فقط در اداره ثبت شرکت ها تهران قابل ثبت می باشد.
4-3. شرکت های عملی : شرکت های ثبت نشده که می بایستی مطابق مقررات به ثبت برسد. که به نظر برخی از حقوقدانان که آن را شرکت تضامنی حکمی می نامند. شرکت های عملی، شرکتی است که عملا برای امور تجارتی تشکیل شده، اما در یکی از انواع قالب های شرکت هایی قانون تجارت در نیامده است؛ برابر ماده 220 قانون تجارت این گونه شرکت ها شرکت تضامنی محسوب شده و احکام شرکت های تضامنی در مورد آنها اجرا می شود. شرکت های عملی، نه حقوقی، به هیچ وجه دارای شخصیت حقوقی نمی باشند و قانون ایران آن ها را به رسمیت نمی شناسد ولی برای حفظ منافع اشخاص ثالث که با چنین شرکت هایی وارد معامله می شوند، شرکت تضامنی محسوب می شود البته در نظریه مخالف بیان شده است شرکت های مدنی که به امور تجارتی می پردازند مشمول ماده 220 قانون تجارت مصوب 1311 نبوده، در حکم شرکت تضامنی محسوب نمی شود بلکه مانند شرکت مدنی که به امور تجارتی می پردازد در قلمرو حکومت حقوق مدنی قرار دارد و در قلمرو حقوق تجارت وارد نمی شود.
4-4. شرکت های دولتی : شرکت دولتی شرکتی است که تمام یا دست کم 50 درصد سرمایه آن متعلق به دولت باشد. در بند (ج) ماده یک قانون استخدام کشوری مصوب 1345 و ماده (4) قانون محاسبات عمومی کشور مقرر گردیده است شرکت دولتی واحد سازمان شخصی است که با اجازه قانون به صورت شرکت ایجاد می شود و بیش از 50 درصد سرمایه آن متعلق به دولت است. هر شرکت تجاری که از طریق سرمایه گذاری شرکت های دولتی ایجاد می شود تا زمانی که بیش از 50 درصد سهام آن متعلق به شرکت های دولتی است شرکت دولتی تلقی می شود؛ مطابق ماده 39 قانون مذکور در مورد شرکت های دولتی که قسمتی از سهام آنها به بخش غیر دولتی ( خصوصی یا تعاونی) متعلق باشد، در صورتی که اساسنامه آن ها با هر یک از مواد این قانون (قانون محاسبات عمومی) مغایر باشد با موافقت صاحبان سهام مذکور قابل اجرا می باشد و در غیر این صورت مواد این قانون نسبت به سهام مربوط به بخش دولتی لازم الاجرا است. شرکت های که از طریق مضاربه (زد وخوردکردن) ومزارعه (زراعت کردن) و امثال اینها به منظور به کار انداختن سپرده های اشخاص نزد بانک ها ومؤسسات اعتباری و شرکت های بیمه ایجاد شده یا می شوند از نظر این قانون شرکت دولتی شناخته نمی شوند



:: بازدید از این مطلب : 11
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

با توجه به آنکه قانون گذار، هیئت مدیره را مرجع صلاحیتدار برای تعیین حدود اختیار مدیر عامل معین ساخته، تحلیل چهارچوب اختیارات مدیر عامل به ویژه در مقایسه با اختیارات هیئت مدیره شایان تامل می نماید. پاسخ به این پرسش که موقعیت حقوقی مدیر عامل در شرکت و به خصوص در برابر هیئت مدیره چیست ، به روشن شدن موضوع کمک می رساند. ممکن است وکالت و نمایندگی چهارچوب مناسبی برای جایگاه مدیر عامل تعریف گردد.

معذلک، برخلاف عقد وکالت که بدون تصریح به حدود اختیارات، وکیل مجاز به انجام برخی امور در معنای عرفی آن است ، در مورد مدیر عامل به نظر می رسد اصل بر عدم دارا بودن هرگونه اختیار به جز موارد مصرحه در صورتجلسه انتخاب وی است. چرا که در ماده 125 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 : “مدیر عامل شرکت در حدود اختیاراتی که توسط هیئت مدیره به او تفویض شده است نماینده شرکت محسوب و از طرف شرکت حق امضا دارد”. در نتیجه، مبادرت به هرگونه اقدامی که صراحتاَ به وی تفویض نگردیده خروج از اختیار و بی اثر تلقی می گردد. برخلاف قاعده حاکم بر هیئت مدیره که مطابق آن حتی محدود ساختن اختیارات ایشان در اساسنامه در برابر ثالث نیز قابلیت طرح ندارد ، در رابطه با مدیر عامل باید اصل فقدان اختیار جز در صورت تصریح را جاری بدانیم. این تحلیل با توجه به کاربرد اصطلاح ” تفویض ” برای اعطای اختیار به مدیر عامل در مقرره قاننونی مورد بحث، پذیرفتنی می نماید.
در پیوند با بحث بالا، پاسخ به این پرسش دارای اهمیت به نظر می رسد که با توجه به تفویضی بودن اختیارات مدیر عامل، در صورت انجام عملی خارج از محدوده اختیارات تفویضی از سوی وی، این عمل چه اثر و اعتباری دارد ؟ با ملاحظه مفاد ماده 125 بالا و نیز اینکه به موجب ماده 128 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 : ” نام و مشخصات و حدود اختیارات مدیر عامل باید با ارسال تسخه ای از صورتجلسه هیئت مدیره به مرجع ثبت شرکت ها اعلام و پس از ثبت، در روزنامه رسمی آگهی شود ” ، در نتیجه، اشخاص ثالث که با اعتماد به ظاهر با مدیر عامل به عنوان نماینده شرکت معاملاتی انجام داده اند و بعداَ شرکت از اجرای آن معاملات، به علت خروج مدیر عامل از چهارچوب اختیارات خود سرباز می زند، نمی توانند نسبت به شرکت ادعایی مطرح سازند. چرا که در غیر این صورت، ذکر تعیین حدود اختیار در ماده 124 و تاکید به اینکه مدیر عامل تنها در حدود اختیارات تفویضی نماینده شرکت محسوب شده و از طرف آن حق امضا دارد در ماده 125 و سرانجام الزام به اعلام حدود اختیار مدیر عامل به اداره ثبت شرکت ها جهت آگهی برای عموم در ماده 128، احکامی بیهوده خواهند بود. با این نتیجه گیری، چنانچه در صورتجلسه انتخاب مدیر عامل، هیئت مدیره اختیار مثلاَ انعقاد قراردادهای تا سقف یکصد میلیون ریال یا انجام معاملات فقط در محدوده استان تهران را به وی تفویض نموده باشد، و مدیر عامل یادشده قراردادی به ارزش یکصد و پنجاه میلیون ریال ببندد، شرکت تنها تا سقف یکصد میلیون ریال به آثار قرارداد مقید بوده و مازاد بر آن، قرارداد با شرکت محسوب نمی گردد و شخص مدیر عامل در برابر ثالث پاسخگو خواهد بود. همین حکم در موردی که مدیر عامل شرکت در مثال بالا قراردادی خارج از محدوده استان تهران منعقد نماید نیز صادق است. لذا، این دیدگاه که اختیار مدیر عامل را نمی توان در برابر ثالث محدود ساخت ، و در نتیجه قاعده یکسانی بر مدیر عامل و هیئت مدیره از این حیث حکومت می نماید، به دلیل تعارض آشکار آن با ساختار و مفهوم مواد قانونی گفته شده به شرح بالا و نیز جایگاه مدیر عامل ، مردود و غیرقابل اعتناست. چزل که تمسک دارندگان این دیدگاه به مفاد ماده 135 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، است که صرفاَ ناظر به عدم پذیرش ایراد به سمت مدیران و مدیر عامل، به علت عدم رعایت تشریفات مربوط به انتخاب آن هاست. بنابراین، هر گونه تفسیری فراتر از منظور خاص ماده مزبور با اراده موکد قانون گذار به نحو منعکس در مقررات مواد 124، 125 و 128 مرقوم در بالا ناسازگاری آشکار دارد.
با تجزیه و تحلیلی که از جایگاه حقوقی مدیر عامل به عمل آمد، مرز میان تکالیف و اختیارات وی کم رنگ تر از چهارچوب تعریف شده اختیارات و تکالیف فیئت مدیره است. در حالی که موارد چندی از وظایف هیئت مدیره به صراحت در مقررات پراکنده لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 قابل تشخیص است ، این وضعیت در مورد مدیر عامل شرکت به چشم نمی خورد. به دیگر سخن ، در مقررات مزبور نمی توان به مقرره خاصی که تکلیف مدیر عامل به شمار آید، اشاره نمود. این سکوت و خلاء ظاهری قابل درک است. چرا که تکالیف و اختیارات مدیر عامل را بایستی تنها در چهارچوب صورتجلسه انتخاب و محدود به اختیارات تفویضی و وظایف تعیین شده در آن صورتجلسه جستجو نمود.
کلیه امور ثبتی و اداری خود را به ما بسپارید.



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 ماده 94 قانون تجارت شرکت بامسئولیت محدود را چنین تعریف کرده است :

” شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است “.

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که حداقل با دو نفر علاقمند به تاسیس شرکت که قصد آن ها انجام امور تجاری باشد پس از طی تشریفات تشکیل می گردد. از آن پس آورده های آن ها سرمایه شرکت تلقی می گردد که این سرمایه به صورت سهام یا قطعات سهام نمی باشد و مسئولیت شرکاء تا میزان سرمایه آن ها در شرکت است و نسبت به قروض مازاد بر سهم الشرکه خود مسئولیتی ندارند.
قانون گذار در تعریف شرکت بامسئولیت محدود به نحو منعکس در ماده 94 قانون تجارت، نخستین وصف این شرکت را مشارکت “دو یا چند نفر” دانسته است، که به معنای لزوم وجود حداقل دو شریک است. آیا باید این وصف را در زمره شرایط ماهوی به شمار آورد ؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که اگر وجود حداقل تعداد معینی شریک آن گونه که در شرکت های سهامی صادق است، شرط لازم باشد چنین شرطی را باید از شرایط ماهوی تلقی نمود.
امروزه، در نظام حقوقی ایران برخلاف کشورهای عضو جامعه اروپایی، وجود شرکت تجاری با یک شریک متصور نیست و لذا دو شریک برای تحقق مفهوم هر شرکت تجاری و از جمله امری ذاتی است.
با این حال، نظام قانون گذاری ایران با درک مشکلات ناشی از الزام وجود دو شریک و شناسایی حق تفکیک میان زندگی تجاری و زندگی خصوصی و خانوادگی برای ارباب تجارت و نیز در راستای تحولات رخ داده در سایر نظام های حقوقی، در مواد 739 و 747 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1384 امکان تشکیل شرکت بامسئولیت محدود با یک شریک را به شرح زیر به رسمیت شناخته است :
ماده 739 : شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند شخص تشکیل گردیده و هر یک از شرکا نسبت به بدهی ها و تعهدات شرکت تا میزان سرمایه ای که در شرکت گذارده اند، مسئولیت خواهند داشت.
ماده 747 : در صورتی که شرکت بامسئولیت محدود با بیش از یک شخص تاسیس شود، لیکن بعداَ به هر دلیل تعداد شرکا به یک شخص کاهش یابد، مدیر یا مدیران مکلفند مراتب را ظرف یک ماه از طریق روزنامه رسمی به اطلاع عموم برسانند. هر یک از مدیران که از این تکلیف سرباز زنند، به جزای نقدی از ده تا سی میلیون ریال محکوم خواهند شد.
شایان ذکر است که پذیرش شرکت های یک نفره به موجب دستورالعمل سال 1989 جامعه اروپایی به کشورهای عضو تکلیف شد و انگلستان در سال 1992 با اصلاح چند ماده از قانون شرکت های 1985 این نهاد جدید را وارد نظام حقوق شرکت های خود نمود.
در فرانسه نیز همان گونه که در بررسی ساختار شرکت های تجاری این کشور دیده شد، نظام حقوقی یاد شده که از سال 1985 و به طور ناقص این نهاد را پذیرفته بود، با الهام از دستورالعمل جامعه اروپایی، عنوان شرکت های یک نفره را در اصلاحات سال 1999 قانون تجارت خود به طور کامل به رسمیت شناخت.

در رابطه با ثبت شرکت با مسئولیت محدود، توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :
– حداقل تعداد مدیران ، یک نفر می باشد. ( برخلاف شرکت های سهامی اولاَ مدیر یا مدیران ممکن است از بین شرکاء یا خارج انتخاب شوند. ثانیاَ مدت خدمت آنان ممکن است محدود یا نامحدود باشد ).
– اعضاء هیئت مدیره نباید کارمند بوده و دارای سابقه کیفری ( سوء پیشینه ) باشند.
– از آن جا که تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، عموماَ بر پایه شناخت شرکا از یکدیگر و اعتماد و اطمینانی که آنان به یکدیگر دارند صورت می گیرد از این رو، مادامی که تعداد شرکا از 12 نفر تجاوز نکرده است قانوناَ خود آن ها در شرکت نظارت دارند، در عین حالی که از تعیین ناظر و بازرس ممنوع نشده اند. ولی هر گاه عده شرکا بیش از 12 نفر باشد ، تعیین هیات نظارت – که به جای بازرس شرکت سهامی است – ضروری است.
کلیه امور ثبتی و اداری خود را به ما بسپارید.



:: بازدید از این مطلب : 15
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

برنج گیاهی است علفی یکساله مخصوص مناطق گرم پر آب. این گیاه، از مهمترین غلاتی است که در بیشتر نقاط جهان از جمله ایران کشت می شود و مصرف زیادی دارد .

با ثبت برند برنج ، می توانید به شهرت سریع آن کمک کنید و از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری به عمل آورید. در واقع، ثبت برند تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند. بدین ترتیب مصرف کننده این فرصت را دارد که از بین انواع متنوع کالاهای رقیب نوع دلخواه را انتخاب کرده و یک محصول را از محصول دیگر متمایز سازد.
ما در این مقاله، راجع به علائم تجاری وچگونگی ثبت آن پرداخته ایم . خوانندگان محترم می توانند علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل، در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در این زمینه با کارشناسان ما

علامت تجاری چیست و کدام علائم می بایست به ثبت برسند ؟
علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند علامتی است که برای مشخص کردن و معرفی کالاها و محصولات به کار می رود و طبق تعریف ، به هر نوع علامت اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، کلمه ، لفافه و … که برای امتیاز تشخیص محصول صنعتی، تجاری یا کشاورزی اختیار می گردد؛ گفته می شود.
بر اساس مصوبه 3 / 2 / 1328 هیات وزیران، در موارد ذیل ثبت علامت تجاری الزامی است . ( در دیگر موارد، ثبت علامت اختیاری است و فردی که علامت ثبت نشده ای را به کار ببرد، مورد پیگیرد قانونی قرار نمی گیرد؛ هر چند که ممکن است به دلیل استفاده دیگران از این علامت و عدم امکان پیگیری قانونی متضرر شود ) :
1- داروهای اختصاصی مورد استعمال طبی
2- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند مانند کنسرو و مواد ترشی ، کره و روغن های مختلف و غیره
3- آب های گازدار
4- لوازم آرایشی که استعمال مستقیم پوستی دارند.
در کلیه این موارد سلامت مردم ایجاب می کند تا این علائم به ثبت برسند. بر روی این علائم شماره ثبت کالا می بایست درج شده باشد تا در صورت تخلف از مقررات بهداشتی امکان تعقیب متخلف وجود داشته باشد .
بر روی برچسب باید اسم تجاری و نشانی سازنده جنس با قید کشور مبدا و شماره ثبت علامت در ایران و شماره و تاریخ اجازه ی وزارت بهداری (در مورد داروها) قید شود.
کلیه ی کالاهایی که علائم مربوط به آن ها ثبت و نصب نشده باشد اعم از این که نزد واردکننده یا تولیدکننده یا فروشنده (عمده فروش،مغازه دار،کسبه جزء) پیدا شود عین کالا ضبط و متخلف طبق بند(ب) از ماده ی 249 مجازات عمومی تحت تعقیب قانونی قرار خواهد گرفت.

علائم غیرقابل ثبت کدامند ؟
بر اساس ماده ی 32 قانون ثبت اختراعات ،طرح های صنعتی و علائم تجاری در ایران (مصوب 1386 هجری شمسی) علامت در موارد زیر قابل ثبت نیست:
الف) نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه ی دیگر متمایز سازد.
ب) خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد. (علائمی که به عنوان علامت تجارتی به کار می رود یا یکی از اجزای علامت تجارتی را تشکیل می دهد،به هیچ وقت نمی تواند بر خلاف ضوابط اسلامی باشد).
ج) مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د) عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم ، یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور ،سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند بوده یا موارد مذکور یکی از اجزای آن علامت باشد ،مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه ی استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه ی یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه ی دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلا برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علاکت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و یا تاریخ تقاضای ثبت آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند چیست ؟
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی



:: بازدید از این مطلب : 12
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 16 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

• نساجی :
نساجی، دانشی است که درباره موارد زیر به تحقیق می پردازد :
1. الیاف کاربردی در صنایع نساجی،

2. نخ های کاربردی در صنایع نساجی،
3. پارچه های بافته شده،
4. منسوجات بی بافت،
5. پوشاک،
6. کاربردهای غیر پوشاک از تولیدات نساجی،
7. روش های تولیدی و کنترل کیفی مرتبط.
• پیشینه صنعت نساجی :
بافتن و دوختن تن پوش از جمله نیازهای نخستین بشر بوده است، ولی اینکه در چه زمانی تن پوش گیاهی و سود جستن از پوست نباتات و حیوانات برای پوشش بدن، به صورت تن پوش پارچه ای درآمده و بشر پیروز به فراگرفتن فن بافندگی شده است به درستی روشن نیست. در فلات ایران همواره با دیرینه ترین نشان های زندگی بشر، نشانه ها و ابزارهایی از فن بافندگی به دست آمده که می رساند از چندین هزار سال پیش، تیره های ایران باستان، با فن ریسندگی و بافندگی آشنایی داشته اند.
گیرشمن می نویسد: شمار شایان نگرش، چنبره های دوک که از گل رس یا از سنگ ساخته شده، در سیالک کاشان، نشان آن است که انسان قدیم، مبادی صنعت بافندگی را می شناخته است.
ایرانیان باستان، رفته رفته در صنعت ریسندگی و بافندگی چیرگی یافتند، به گونه ای که در روزگار پیشدادیان و پیش از آنها به پارچه بافی دست یافته و پارچه های رنگارنگ زیبایی می بافتند( در مرز ۱۲۰۰۰سال پیش). در روزگار مادها این صنعت پرارزش، خود دانشی را برپا می کرده است، زیرا در روزگار مادها، پارچه و پوشش های گوناگون علفی، پوستی و پشمی، چه از دیدگاه جنس و مواد نخستین آن و چه از دیدگاه رنگ آمیزی و نقش و نگار، دریافت و طرح پدیدار بوده است. مادها در بافندگی، پشم، کتان و دیگرالیاف گیاهی را به کار برده و از پشم علاوه بر ریسندگی و ساختن نخ و پارچه های پشمی به وسیله مالیدن آن، نمدهای بسیار خوب می ساختند و از نمد گونه های تن پوش، از جمله کلاه درست می کردند.
• روش های تکمیل کالای نساجی :
عملیات و کارهای تکمیل در نساجی برای افزایش نرمی زیردست، درخشندگی و به طور کلی افزایش مرغوبیت پارچه می باشد. عملیات تکمیل بستگی به چند عامل مهم دارد که عبارتند از:
نوع الیاف، ویژگی فیزیکی الیاف، ابلیت جذب مواد گوناگون شیمیایی، حساسیت الیاف نسبت به مواد تکمیل. عملیات تکمیل در مجاورت رطوبت، دما و فشار معمولا به سه روش انجام می گیرد:
1_ روش های مکانیکی : مانند: تراش پارچه، خارزدن، اطو کردن، پرس کردن و …
2_ روشهای شیمیایی: مانند: تکمیل رزین، سفید کردن و مقاوم کردن پارچه در برابر آتش وغیره.
دراین روش معمولا در اثر فعل و انفعالات شیمیایی حاصل بین لیف و ماده شیمیایی مصرف شده عمل تکمیل بدست می آید و یا اینکه ماده شیمیایی مصرف شده در اثر رسوب کردن و یا اضافه شدن در روی پارچه، باعث تغییر در خواص پارچه می شود، مانند آهار دادن پارچه پنبه ای با محلول مواد پلیمری.
3_ روش های مکانیکی _ شیمیایی : دراین حالت از روشهای مکانیکی و شیمیایی به طور توأم بهره گرفته می شود، مانند: بشور و بپوش کردن پارچه و یا تثبیت حرارتی پارچه.
• ثبت شرکت نساجی :
این شرکت ها نیازمند اخذ مجوز از مراجع ذی صلاح می باشند و همچون سایر شرکت ها باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسند؛ ثبت شرکت بافندگی در دو قالب شرکت بازرگانی سهامی خاص و شرکت بازرگانی با مسئولیت محدود امکان پذیر می باشد که در ادامه ضمن توضیح مختصر راجع به این شرکت ها به شرایط و مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت نساجی سهامی خاص و با مسئولیت محدود می پردازیم:
• شرکت سهامی خاص :
شرکتی است که تمام سرمایه آن منحصراً توسط مؤسسین تأمین گردیده و سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنهاست،تعداد سهام داران در این شرکت نباید از سه نفر کمتر باشد و عنوان « شرکت سهامی خاص » باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.
• شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد،فقط به میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است، در نام شرکت باید عبارت « با مسئولیت محدود» قید شود.
• در ذیل به بررسی شرایط و مدارک ثبت این شرکت ها می پردازیم:
شرایط لازم جهت ثبت شرکت نساجی سهامی خاص عبارتند از:
– داشتن حداقل سرمایه 100,000تومان
– پرداخت حداقل 35% از سرمایه به طور نقدی
– داشتن حداقل سه نفر عضو به همراه دو نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضاء باشند.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت نساجی سهامی خاص :
– امضاء اقرارنامه
– اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری برای تمامی اعضاء
– کپی مدارک شناسایی اعضاء شامل (کارت ملی و شناسنامه)
– اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع ثبت
• شرایط ثبت شرکت ریسندگی و بافندگی با مسئولیت محدود:
– حداقل دو نفر شریک بالای 18سال
– سرمایه اولیه شرکت یک میلیون ریال می باشد.
– اقرار مدیر عامل مبنی بر دریافت کل سرمایه
• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت ریسندگی و بافندگی با مسئولیت محدود:
– فتوکپی کارت ملی و شناسنامه
– اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری تهیه شده از مراکز پلیس+10
– اقرار نامه امضاء شده
– دریافت مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع



:: بازدید از این مطلب : 16
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 16 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

استان گلستان یکی از استان های شمالی ایران است. جمعیت استان گلستان بر اساس سرشماری سال 1390 بالغ بر 1,777,014 نفر است که از این تعداد 51/0 درصد روستانشین می باشند.

مرکز این استان، گرگان پر جمعیت ترین و بزرگترین شهرستان می باشد. مردم استان گلستان به زبان های ترکمنی، مازندرانی، فارسی و ترکی سخن می گویند. دو قوم بزرگ استان گلستان را شمالی ها و ترکمن ها تشکیل داده اند.
گلستان نام جدیدی برای یک سرزمین تاریخی می باشد که در طول تاریخ و تا سده هفتم هجری به نام ایالت گرگان و از آن پس تا اغاز سده دهم به نام استرآباد و در نوشته های دوران اولیه اسلامی به نام (جرجان) و از اسفند 1316 گرگان نامیده شده است.
پیشینه تاریخی این سرزمین به 7 هزار سال پیش و در غار کیارام واقع در روستای (فرنگ) به دوران پارینه سنگی بر می گردد. پژوهش های تازه نشان داده است که منطقه گرگان از 6 هزار سال پیش تمدن پیش از آریایی ها را در خود جای داده بوده است؛ کهن ترین آثار دوره نوسنگی ایران از غار کمربند و غار هیتو در نزدیکی بهشهر پیدا شده است. این آثار از آشنایی مردمان آن زمان به سفالگری، هنر بافتن، اهلی کردن جانورانی مانند بز کوهی و ساخت ابزارهای سنگی صیقلی حکایت دارد.
استان گلستان بیش از 600 هزار هکتار زمین آبی و دیم زیر کشت دارد. گندم، جو، پنبه و آفتاب گردان از فرآورده های کشاورزی اصلی این استان است.بیش از 50 درصد از پنبه و 10 درصد از گندم کشور از این استان به دست می آید.
همچنین برنج، سویا، بادام زمینی، سبزی ها به ویژه خیار و کاهو، زیتون و دیگر دانه های روغنی نیز در این استان کشت می شود. بیش از 40 درصد دانه های روغنی کشور از زمین های این استان به دست می آید. و از این نظر رتبه نخست را در کشور دارد.
پرورش ماکیان در مرغداری ها، پرورش کرم ابریشم، و پرورش ماهی نیز در جای جای این استان انجام می شود.
از دیگر عوامل موثر بر اقتصاد استان گلستان گردشگری می باشد.این استان با داشتن مناطق و شهرستان های زیبا هر ساله توریست های داخلی و خارجی زیادی را به خود جذب می کند.
صنایع دستی زیادی از جمله ابریشم بافی، جاجیم و…سوغات هایی نظیر نان شیرینی، زنجبیلی، قطاب، حلوا گردویی، نان کاک و… می توانند ره آورد سفر مسافران به این استان باشند.
• ثبت شرکت در گلستان :
امروزه یکی از بهترین موقعیت های مناسب جهت کسب و کار، ثبت شرکت در این استان می باشد..
از مهم ترین مزایای ثبت شرکت در گلستان عبارت است از :
– امکان استفاده از تسهیلات بانکی و مالی
– جهانی شدن و عقد قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی کشورهای دیگر
– تحت پوشش بیمه قرار گرفتن
– ثبت کسب و کار به صورت رسمی و مورد تایید قانون
– امکان تبلیغات گسترده
– شرکت در مناقصات و مزایدات
– بهره گیری از معافیت های دارایی با توجه به نوع فعالیت
در قانون تجارت ایران انواع شرکت های تجاری قابل ثبت عبارتند از : (شرکت سهامی خاص، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت مختلط سهامیف شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت تضامنی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی).
از این بین، بیشترین شرکت هایی که در اداره ثبت شرکت ها به ثبت می رسند شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی خاص می باشند زیرا اینگونه شرکت ها با حداقل تعداد شریک و حداقل یک میلیون ریال سرمایه بدون هیچگونه واریزی تشکیل می گردد.در ادامه شرایط ثبت آنها بیان می گردد.
• شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود درشرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.در اسم شرکت باید عبارت « با مسئولیت محدود» قید شود.
• شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گلستان :
– حضور حداقل دو نفر به عنوان عضو
– سرمایه شروع کار برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود صد هزارتومان
– تعهد به پرداخت کل سرمایه
• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گلستان :
– فتوکپی شناسنامه و کارت ملی همه اعضاء
– دو برگ شرکتنامه
– دو برگ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود
– اخذ گواهی عدم سوء پیشینه کیفری از دفاتر پلیس +10
– دو نسخه اساسنامه
– اقرارنامه امضاء شده
• شرایط مورد نیاز جهت ثبت شرکت سهامی خاص در گلستان :
– حداقل سه نفر سهامدار به همراه 2نفر بازرس که بازرسین نباید نسبت فامیلی با اعضاء داشته باشند.
– حداقل آورده نقدی یک میلیون ریال
– حداقل 35 درصد سرمایه برای ثبت شرکت باید نقدا پرداخت شود.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهام خاص در گلستان :
– تصویر مدارک شناسایی اعضاء شامل (کارت ملی و شناسنامه)
– امضاء اقرارنامه
– گواهی عدم سوء پیشینه کیفری برای تمام اعضاء
– اخذ مجوز در صورت نیاز
• مراحل ثبت شرکت در گلستان :
برای ثبت شرکت در گلستان بایستی مراحل زیر را طی کنید :
1- تهیه مدارک لازم از قبیل :
الف) شناسنامه و کارت ملی
ب) گواهی عدم سوء پیشینه کیفری

4- مدت و موضوع فعالیت، نشانی شرکت و سرمایه شرکت قید شود.
5- سمت و نام شرکاء و سهام هر یک از آن ها را مشخص نمایید. همچنین اگر شرکت شعبه ای دارد باید مشخصات آن معرفی گردد.
6- پس از تایید اطلاعات، اساسنامه و شرکتنامه را در سایت بارگزاری نمایید.
7- پیش فرض های اساسنامه و شرکتنامه را پر کنید و سپس تصویر برابر با اصل شده آن ها را در سایت بارگزاری نمایید.
8- بعد از انجام این مراحل اداره ثبت شرکت ها از شما می خواهد که مدارک را برای آن ها ارسال کنید.
9- اقدام آخر بعد از تایید تمام مدارک، شماره ثبت شرکت داده می شود و باید آگهی ثبت شرکت را در روزنامه رسمی چاپ کنید.آگهی اطلاعات باید در بر دارنده اطلاعاتی نظیر نام شرکت، نوع فعالیت، مدت و اطلاعاتی از این دست باشد.



:: بازدید از این مطلب : 16
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 16 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


شرکت ها بعد از آن که به ثبت رسیدند موظف هستند تا با مراجعه به اداره دارایی پرونده مالیاتی و دفاتر قانونی خود را دریافت نمایند. این شرکت ها که شرکت های بدون فعالیت نام دارند هر ساله باید این دفاتر را در موعد مقرر دریافت کنند و با تکمیل آنها به اداره دارایی برای یک سری قوانین مالیاتی و دولتی تحویل دهند.

گاهی ممکن است شرکتی همه فعالیت های ثبتی را انجام دهد ولی کد اقتصادی و پرونده دارایی را دریافت نکنند و یا بعد از مدتی فعالیت به هر دلیل فعالیت خود را متوقف نمایند. شرکت هایی که به هر دلیل هیچ فعالیتی در آنها انجام نمی شود و حتی کوچکترین قرارداد و خرید و فروشی در این شرکت ها انجام نمی شود شرکت های غیر فعال یا بدون فعالیت هستند که باید در این خصوص اداره دارایی اطلاعات لازم را دریافت نماید. عدم دریافت اطلاعاتی توسط این اداره به منظور عدم ارائه دفاتر محسوب می شود و نه عدم فعالیت شرکت.

شرکت های بدون فعالیت
به همین دلیل توصیه می شود که شرکت هایی که پس از آگهی و ثبت شرکت خود اقدامی انجام نمی دهند و یا بعد از مدت زمانی مشخص قصد انجام عملیاتی را ندارند این موضوع را با نامه ای تحت عنوان نامه عدم فعالیت به اداره دارایی اطلاع رسانی کنند.
بنابراین با تشکیل شخصیت حقوقی در هر قالب تعریف شده در قانون تجارت وظایفی بر عهده شرکت ها است که باید هر ساله انجام دهند و در صورت عدم انجام این فعالیت ها موجبات جریمه مالیاتی و یا علی الراس شدن مالیات را برای خود فراهم می کنند.

در نتیجه شرکت پس از ثبت ، اولین اقدامی که باید انجام دهد این است که تشکیل پرونده مالیاتی بدهد. برای این کار باید حوزه مالیاتی خود را مشخص کند تا بتواند در پایان سال مالی تعیین شده در اساسنامه شرکت فعالیت و یا عدم فعالیت خود را به اثبات برساند.
این موضوع از آنجایی بیشتر اهمیت پیدا می کند که در زمان نهایی شدن ثبت شرکت خود اداره ثبت شرکت ها هم موضوع را از طریق نامه ای به اداره دارایی گزارش می دهد.


از این رو توجه به شرایط زیر برای تعیین فعالیت اهمیت دارد:
شرکت ها باید هر ساله در ابتدای سال یعنی در ۴ ماهه نخست سال بعد اظهارنامه مالیاتی سال قبل را به اداره مالیاتی تحویل داده باشند. بنابراین شرکت های بدون فعالیت مطابق با قانون باید اظهارنامه خود را تنظیم نمایند و به همراه دفاتر خود بصورت کاملا سفید تحویل دهند. برای این کار هم می توانید حضوری اقدام نمایید و هم از طریق پست.

دفاتر حقوقی شرکت ها شامل یک دفتر روزنامه و یک دفتر کل می باشند که بعد از نهایی شدن شرکت و بصورت سالیانه در اختیار شرکت ها قرار می گیرد و باید مطابق با قوانین و مقرراتی بدون خط خوردگی و با دقت و تمیز در هر روز تکمیل و در نهایت در پایان تحویل داده شود. عدم ارائه این دفاتر جریمه مالیاتی به همراه دارد یعنی مالیات بصورت علی الراس محاسبه می شود و دفاتر برای سال بعد دیگر تحویل گرفته نمی شوند و دفاتر جدید هم صادر نمی شود.

شرکت های بدون فعالیت
شرکت ها زمانی می توانند نامه عدم فعالیت را تنظیم و به اداره دارایی ارائه نمایند که واقعا هیچ فعالیتی نداشته باشند زیرا در صورت مشهود شدن این موضوع از طریق اسناد دیگر ، مثلا در زمان خرید به نام شرکت یک فاکتور هم از فروشنده کالا به اداره مالیات ارائه می شود ، باعث جریمه شرکت خواهد شد.

در نظر داشته باشید که تنها شرکت های غیر فعال دوره قبلی عدم فعالیت خود را می توانند گزارش نمایند. یعنی هر سال باید نامه عدم فعالیت سال قبل را نهایتا ارائه نمایند و دوره های قبلی شامل حال عدم فعالیت نمی شوند.

شرکت های بدون فعالیت
همیشه این نکته را به یاد داشته باشید که عدم گردش مالی در سیستم یک شخصیت حقوقی به معنی عدم فعالیت تلقی نمی شود. حتی یک خرید کوچک و یا داشتن یک قرار داد بلند مدت هم می تواند به عنوان فعالیت مد نظر قرار داده شود.
نامه عدم فعالیت شرکت را نمی توان برای سال بعد تنظیم کرد.

در صورتیکه مدت زمان زیادی از عدم فعالیت شرکت بگذرد شرکت منحل خواهد شد بدون تشکیل پرونده مالیاتی و یا دارایی نمی توانید نامه عدم فعالیت تنظیم کنید.

نامه عدم فعالیت را هر بار باید تکرار کرد. یعنی اگر شرکتی چند سال فعالیت ندارد باید در هر سال برای عدم فعالیت سال قبل نامه عدم فعالیت ارسال شود.

در نتیجه اگر شرکت های غیر فعال در موعد مقرر یعنی در زمان چهار ماهه اول سال نسبت به اعلام غیر فعال بودن شرکت امتناع کنند و یا فراموش کنند و یا دفاتر پلمپ خود را به همراه اظهارنامه مالیاتی سال قبل ارسال نکنند مشمول جریمه علی الراس شدن مالیات می شوند.

شرکت های بدون فعالیت
نکته مهم این است که شرکت ها تنها به اندازه سود و دست آورد مالی که دارند هر ساله مطابق با دفاتر پلمپ و اظهارنامه مالیاتی خود مشمول پرداخت مالیات می شوند و اگر شرکتی فعالیت کم داشته باشد نیازی به پرداخت مالیات سنگین ندارد و نباید از این موضوع ترسی به دل راه داد.

اما اگر در زمان مقرر اقدام به ارائه نامه عدم فعالیت نکنید و یا دفاتر خود را از ترس مالیات زیاد ارسال نکنید این موضوع می تواند بهای سنگینی برای شما داشته باشد. مالیات علی الراس معمولا از دید صاحبین شرکت منصفانه نیست و سنگین تر محاسبه می شود.

تنطیم دفاتر پلمپ و یا ارائه اظهارنامه مالیاتی و حتی اقدامات مربوط به شرکت های غیر فعال معمولا با حساسیت زیادی دنبال می شود. بخصوص اگر شرکتی بدون دلیل چند بار اجازه دهد که مالیات او علی الراس شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 27
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 14 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

در مقاله مجزایی در خصوص ثبت اختراع و قوانین ثبت اختراع توضیحات فراوانی آوردیم و گفتیم که اصولا به چه چیزی اختراع گفته می شود و چگونه و در چه شرایط و مراحلی باید ثبت شود. با طی مراحل ثبت اختراع، فردی که آن را ثبت کرده می تواند یک گواهینامه ۲۰ ساله انحصاری دریافت نماید که طی آن این فرد و یا شرکت می تواند از نتیجه مطالعات و تلاش ذهنی خود با فروش این حق و یا با راه اندازی و ثبت یک شرکت و تولید و استفاده از اختراع خود سود آوری و منفعت طلبی کند.


این موضوع اهمیت زیادی برای حمایت از مخترعین دارد و بدون تردید بدون این کار و با عدم ثبت اختراع در واقع مخترع به خود ضربه بزرگی زده است.

اختراع انواع مختلفی داشت و در حوزه های مختلف منطقه ای، کشوری و بین المللی قابل ثبت می باشد و ثبت این اختراعات در اداره مالکیت معنوی انجام می شود.

ثبت اختراع
 
ورقه اختراع تکمیلی

مطابق با بند ۴ ماده ۱ کنوانسیون پاریس زمانی که فرد مخترع در ادامه اکتشافات و مطالعات خود و بعد از ثبت اولیه اختراع تغییراتی در راستای بهبود و تکمیل تر شدن یافته و یا وسیله اختراع شده خود انجام دهد می تواند با دریافت ورقه ای به نام ورقه اختراع تکمیلی این تغییرات را که باعث بهبود و توسعه بیشتر اختراع شده باز هم به ثبت کند و به اختراع خود در واقع اضافه کند.

ورقه اختراع تکمیلی به انواع مختلف اختراع صنعتی تعلق می گیرد و باید مطابق با قوانین کشور مورد شناسایی قرار گرفته باشد. منظور اینکه ممکن است با وجود اینکه اختراع در ابتدا مشکلی برای ثبت نداشته است ولی در ادامه و با ایجاد این تغییرات برای نظم و قوانین کشوری اختلال ایجاد کند و یا مورد قبول عفت و شئونات اسلامی نباشد.

چرا که در ماده ۲۸ قانون ثبت علائم و اختراعات به صراحت آمده است که هر اختراع و یا اختراع تکمیلی باید مطابق با قوانین کشور باشد و مغایر با نظم عمومی و عفت جامعه نباشد.

البته باید در نظر داشت که گاهی اختراع تکمیلی به عنوان یک اختراع جدید شناخته می شود و باید بصورت مجزا به ثبت رسیده شود. مطابق با ماده ۳۷ قانون علائم و اختراعات اگر این اختراع تکمیلی بعد از اینکه اختراع قبلی وارد بازار داخلی و یا خارجی شده و برای افراد و عموم مردم مشهود شده است رونمایی شود باید در قالب اختراع جدید درخواست و ثبت شود.

از این ماده می توان اینگونه استنباط کرد که زمانی می توان ورقه تکمیلی اختراع را دریافت کرد و به اختراع قبلی موضوع و یا چیزی را اضافه کرد که اختراع وارد بازار نشده باشد و مردم آن را هنوز نشناخته اند و مورد استفاده قرار نداده اند.

مطابق با ماده ۳۵ آئین نامه اصلاحی قانون ثبت علائم و اختراعات همچنین در صورتیکه ورقه اختراع تکمیلی دریافت و به اختراع قبلی موردی افزوده شود تمامی مقررات قبلی برای اختراع باید در نظر گرفته شده و تابع همان ورقه ثبت اختراع باید باشد و مدت اعتبار اختراع از زمان ثبت اولیه اختراع محاسبه می شود و این ورقه تکمیلی اختراع در مدت زمان اختراع و گواهینامه صادره تاثیری نمی گذارد.

ضمنا در ماده ۳۶ همین آئین نامه اینگونه آمده است که صاحبین اختراع برای تکمیل کردن اختراع قبلی خود باید تابع مقررات قانون ثبت علائم و اختراعات باشند و تمامی مقررات عنوان شده در نظامنامه مربوط به اختراع را هم رعایت کرده باشد.

ضمنا باید هزینه حق ثبت مجدد و سایر مخارج مانند مخارج بررسی درخواست و … نیز دوباره پرداخت شود.

البته افراد دیگری هم می توانند از طرف صاحب اختراع به ورقه اصلی اختراع موردی را اضافه و ورقه اختراع تکمیلی برای اختراعی دریافت نمایند.

این موضوع در ماده ۳۷ آئین نامه تشریح شده است. ولی باید در نظر داشت که این فرد حق استفاده از اختراع را نخواهد داشت. ولی صاحب اختراع نیز نمی تواند از اختراع تکمیلی اضافه شده به اختراع خود استفاده کند و این حق را مگر با رضایت و توافق یکدیگر نخواهند داشت.

برای ثبت اختراع و یا ثبت ورقه اختراع تکمیلی شناخت شرایط ثبت اختراع و همچنین قوانین و مقررات مربوطه قبل از اقدام برای ثبت اهمیت زیادی دارد. متقاضی باید بداند نحوه ثبت اختراع و یا اضافه کردن موردی به اختراع تابع چه قوانینی است تا بتواند از حق خود به خوبی دفاع و استفاده کند.

 



:: بازدید از این مطلب : 24
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 14 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


فرایند ثبت برند از جمله ثبت برند تخمه آفتابگردان در اداره مالکیت معنوی که مستقیما زیر نظر نهاد ثبت اسناد و املاک کشور است، انجام می شود. هر شخص حقیقی یا حقوقی می تواند یک یا چندین برند برای خود به ثبت برساند.

ثبت برند باعث می شود تا بتوانیم سرویس ها و کالاهایمان را در جهان از سایر رقبا متمایز نماییم و تولید کننده یا کارفرما به این اطمینان خاطر می رسد که از اسم و برند آن، فرد دیگری نمی تواند سو استفاده نماید زیرا نام و علامت یک تیم، اعتبار معنوی آن به شمار می آید و مخاطبین نیز شمارا با آن اسم و برند می شناسند.

بنابراین یک تولید کننده یا هر فردی که فعالیت اقتصادی داشته باشد باید براساس مقررات تجارت برای کسب و کار خود یک نام منحصر به فرد خاص و یک علامت تجاری برگزیند و آن را در اداره مالکیت معنوی ثبت کند.

 

ثبت برند مواد غذایی
برای راحتی در انتخاب برند متناسب با مواد غذایی گوناگون، این مواد به دسته‌بندی‌های معین تقسیم شده‌اند. برای ثبت برند مواد غذایی ابتدا باید بدانید که مواد غذایی موردنظر شما در چه گروهی قرار دارد:

شیر و لبنیات
گوشت و حبوبات و خشکبار
میوه ها و سبزیجات
نان و غلات
میوه و سبزیجات
پس تا اینجای مقاله ثبت برند تخمه آفتابگردان متوجه شدید که تخمه آفتابگردان در چه گروهی از مواد غذایی قرار دارد.

شرایط ثبت برند تخمه آفتابگردان
برند مورد استفاده بر روی محصول که برای ثبت ارائه می شود یا برند مشابه آن، نباید قبلا ثبت شده باشد.

از ویژگی های نشان تجاری، نو بودن آن است. یعنی برند باید همراه با طراحی و ظرایف شکلی باشد و نباید فقط علامت های پیش پا افتاده ای باشد.

برند علاوه بر اینکه باید با دیگر برندها فرق داشته باشد، بایستی با نوع و جنس محصول نیز مرتبط باشد.

برند باید صداقت و وضوح داشته باشد و در آن عناوین عام و گمراه کننده به کار گرفته نشده باشد.

ثبت برند تخمه آفتابگردان

نحوه ثبت برند تخمه آفتابگردان
یکی از نیازهای قانونی و حقوقی در زمینه صنعت مواد غذایی، ثبت برند مواد غذایی است. از اساسی ترین و مهم ترین نیاز انسان ها محصولات غذایی می باشد، به همین دلیل بازار مربوط به مواد خوراکی رونق بیشتری دارد و نسبت به دیگر نیازها فعال تر است. برای ثبت برند ابتدا شما باید یک اسم مرتبط با خشکبار و تخمه آفتابگردان انتخاب کنید.

 

شاخصه های برند خوب
در حد امکان تک سیلابی باشد.
از عناوین ساده و منحصربه فرد استفاده شود.
تقریبا با زمینه فعالیت شما ارتباط داشته باشد.
به برند های دیگر شباهت نداشته باشد.
جامعه هدف را به چالش بکشد.
ریشه فارسی داشته باشد.
با موازین اسلامی مغایرت نداشته باشد.
عناوین عام نداشته باشد.
نکته: اسم انتخابی باید در فرهنگستان لغت دارای معنی باشد در غیراینصورت برای ثبت آن باید کارت بازرگانی داشته باشید.

چگونگی ثبت برند مواد غذایی
در حقیقت شرکت هایی که فعالیت آن ها در اساسنامه خود، تولید و توزیع و یا خدمات مرتبط با مواد غذایی باشد، علاوه بر اخذ مجوز فعالیت از نهاد غذا و دارو، در حین فعالیت نیز باید دارای برند و یا نشان تجاری معین و ثبت شده باشند.

تولید مواد خوراکی و فروش و توزیع محصولات غذایی، شغلی پر درآمد و پایدار بوده و هست و به علت درخواست زیاد برای خرید مواد غذایی، تعداد تولیدکنندگان و ارائه دهندگان مواد غذایی بیشتر از هر صنعت دیگری است، بنابراین درخواست به منظور ثبت برند مواد غذایی در طبقات گوناگون بسیار زیاد است و میزان علامات تجاری به ثبت رسیده در این حوزه به علت تراکم مواد بالا، بسیار زیاد و گاها ثبت نشان تجاری یا برند مواد غذایی از جمله ثبت برند تخمه آفتابگردان برای بعضی از داوطلبان، امری پیچیده و مشکل می باشد.

 

چه اشخاصی می توانند ثبت برند انجام دهند؟
هم شخص حقیقی و هم شخص حقوقی که اسنادی مبنی بر تولید-پخش-بسته بندی-تجارت و یا واردات و صادرات محصول) و یا اسنادی برای فعالیت در حوزه خدماتی منحصربه فرد داشته باشد می تواند در همان حوزه درخواست ثبت نام و برند خود را بدهد.

مدارک لازم برای ثبت برند اشخاص حقوقی
یک نسخه از مدارک شناسایی مدیرعامل.
جواز کسب یا پروانه بهره برداری
آخرین آگهی تغییرات (از تاریخ ثبت آخرین تغییرات نباید بیش از 2 سال گذشته باشد)
آگهی ثبت
مدارک لازم برای ثبت برند اشخاص حقوقی
یک نسخه از مدارک شناسایی
جواز کسب یا پروانه بهره برداری
هزینه ثبت برند تخمه آفتابگردان
هزینه ثبت برند متفاوت است به گونه ای که اگر شخصی بخواهد از حروف لاتین استفاده نماید باید برای دریافت کارت بازرگانی یا کارت عضویت اقدام نماید که باعث افزایش هزینه ثبت برند می شود.

هزینه ثبت برند شامل هزینه ثبت اظهارنامه و انتشار دو سری آگهی روزنامه رسمی است که نسبت به اطلاعات اگهی روزنامه هزینه آن فرق می کند.

 

درمجموع هزینه ثبت برند شامل موارد زیر است:
ثبت اظهارنامه و اضافه طبقا
هزینه دریافت کارت بازرگانی یا کارت عضویت در صورت نیاز
هزینه انتشار آگهی های روزنامه رسمی.
تمدید ثبت برند و طرح



:: بازدید از این مطلب : 29
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 13 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


اگر قصد ثبت شرکت در بوئین زهرا را دارید تا پایان این مقاله با ما همراه باشید.

شهرستان بوئین زهرا در استان قزوین قرار دارد. این شهرستان دارای چهار بخش به نام های مرکزی، دشتابی، رامند و شال است. همانطور که می دانید استان قزوین یکی از مناطق زلزله خیز کشور است و زلزله خیز ترین شهرستان این استان، شهرستان بوئین زهرا است که در سال 1341 نیز 20000 نفر بر اثر زلزله در این شهرستان جان باختند. دو زبان تاتی و آذری در این شهرستان رواج دارد اما اکثریت به زبان تاتی سخن می گویند. در سرشماری های انجام شده در سال 1390 جمعیت شهرستان بوئین زهرا بیش از 164000 نفر گزارش شده است. کشت پسته در بوئین زهرا رتبه اول را دارد و در درجه دوم گردو و انگور کشت خوبی دارند البته از دیگر محصولات این شهرستان می توان به پیاز و پنبه نیز اشاره کرد.

مزایای ثبت شرکت در بوئین زهرا
کسانی که می خواهند برای اولین بار کسب و کار خود را راه اندازی کنند وقتی نوبت به ثبت شرکت و کسب و کارشان می رسد با این سوال مواجه هستند که چه نیازی است شغل خود را در قالب یک موسسه و یا شرکت راه اندازی کنیم؟ و یا ثبت شرکت چه مزایایی برای کسب و کار من دارد؟

بهتر است بدانید ثبت شرکت باعث می شود کسب و کار و فعالیت های تجاری، تولیدی، خدماتی و… شما در چارچوب قانون قرار گیرد. هنگامی که شما شرکت خود را به ثبت می رسانید تمامی فعالیت هایی که انجام می دهید تحت حمایت دولت و قانون تجارت است و اگر مشکلی بین طرفین قرارداد و شرکا پیش بیاید از طریق قانون به راحتی قابل پیگیری خواهد بود. از دیگر مزایای ثبت شرکت می توان به عقد قرارداد با اشخاص حقیقی وحقوقی اشاره کرد چرا که امروزه افراد حقیقی و حقوقی به سختی با اشخاص حقیقی وارد معامله می شوند و درصد اعتماد به اشخاص حقیقی بسیار پایین تر از اشخاص حقوقی است.

از مهمترین مزیت ثبت شرکت، امکان شرکت در مزایدات و مناقصات است که از این طریق می توان سود کلانی را برای شرکت به دست آورد و همچنین شما در این جلسات می توانید با شرکت های بزرگ و معتبری آشنا شوید. هنگامی که شرکت خود را به ثبت می رسانید تمامی وظایف میان شرکا و سهامداران تقسیم می شود در این صورت وظایف دقیق تر انجام می شود و همچنین تمامی مسئولیت ها بر عهده یک شخص نیست و در صورت داشتن بدهی و یا دیگر مشکلات تنها یک شخص پاسخگو نخواهد بود.

ثبت شرکت در بوئین زهرا

انواع قالب های ثبت شرکت در بوئین زهرا
شرکت سهامی عام
شرکت سهامی خاص
شرکت با مسئولیت محدود
شرکت تضامنی
شرکت نسبی
شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت تعاونی
ثبت شرکت سهامی خاص در بوئین زهرا
شرکت های سهامی خاص را می توان با حداقل 5 عضو تشکیل داد که 3 نفر به عنوان سهامدار و اعضای هیات مدیره و دو نفردیگر نیز به عنوان بازرسین اصلی و علی البدل انتخاب می شوند. حداقل سرمایه اولیه نیز برای تشکیل چنین شرکتی یک میلیون ریال است، هر چه مقدار سرمایه اولیه زیاد باشد به همان میزان حق الثبت زیاد می شود. در شرکت های سهامی خاص تمامی سرمایه به وسیله موسسین شرکت تامین می شود و همه سرمایه در همان ابتدا به سهام تقسیم می شود. سهامداران موظف به سپرده گذاری حداقل 35% از سرمایه شرکت به حساب شرکت در حال تاسیس هستند و 65% باقی مانده نیز در تعهد سهامداران باقی می ماند. در شرکت سهامی خاص همه سهامداران به میزان سرمایه ای که به شرکت آورده اند در برابر تعهدات و قروض شرکت مسئولیت بر عهده خواهند داشت.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص در بوئین زهرا

ارائه دو نسخه از اظهار نامه شرکت سهامی خاص
ارائه دو نسخه از اساسنامه
ارائه دو نسخه از صورت جلسه مجمع عمومی موسسان شرکت
ارائه دو نسخه از صورت جلسه هیات مدیره
ارائه کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی همه اعضای هیات مدیره، سهامداران و بازرسان شرکت
ارائه گواهی عدم سوء پیشینه همه سهامداران، اعضای هیات مدیره، مدیر عامل و بازرسان شرکت
ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% از سرمایه شرکت به حساب شرکت در حال تاسیس
ارائه مجوز در صورت نیاز
ارائه وکالت نامه در صورتی که امور مربوط به ثبت توسط وکیل انجام می شود.
ثبت شرکت با مسئولیت محدود در بوئین زهرا
شرکت با مسئولیت محدود را می توان با حداقل دو عضو تاسیس کرد. حداقل سرمایه اولیه برای تاسیس شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است که تمامی سرمایه تحت عنوان سهم الشرکه باقی می ماند. تمامی سرمایه در اختیار مدیر عامل قرار داده می شود و اقرار نامه ای مبنی بر دریافت تمامی سرمایه از جانب مدیر عامل امضا می گردد. همه شرکا تنها به میزان آورده خود به شرکت در برابر دیون و تعهدات شرکت مسئول هستند. در کنار نام شرکت باید عبارت “شرکت با مسئولیت محدود” به صورت خوانا و بدون فاصله قید شود.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در بوئین زهرا
ارائه دو برگ از تقاضا نامه شرکت با مسئولیت محدود
ارائه دو برگ از شرکتنامه
ارائه دو جلد از اساسنامه
ارائه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین شرکت
ارائه صورت جلسه اعضای هیات مدیره
ارائه کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی همه شرکا، اعضای هیات مدیره، بازرسین و مدیر عامل شرکت
ارائه گواهی عدم سوء پیشینه همه اعضای هیات مدیره، بازرسین و مدیران شرکت
ارائه مجوز در صورتی که موضوع فعالیت شرکت نیاز به اخذ مجوز داشته باشد.
ارائه وکالتنامه در صورتی که وکیل امور مربوط به ثبت را انجام می دهد.



:: بازدید از این مطلب : 28
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 13 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 


ثبت شرکت در فنوج نیازمند مراحل و توضیحاتی است که در این مقاله به آن می پردازیم.شهر فنوج یکی از شهرستان استان سیستان و بلوچستان به حساب می آید جمعیت این شهر برابر 69161 نفر تا سرشماری سال 1395 می باشد و مساحت آن برابر 700 هکتار است ز جاذبه‌های گردشگری شهرستان فنوج می‌توان به محله باستانی پشت قلعه اشاره کرد که قدمت آن به قبل از اسلام و ورود آریایی‌ها (از شاخه گرامات) به این سرزمین می‌رسد و آماده پذیرش گردشگران عزیز می‌باشد. از دیگر جاذبه‌های گردشگری می‌توان به مسجد پشت قلعه مربوط به دوره صفویه می‌باشد, این مسجد در محله باستانی پشت قلعه قرار دارد.

 

مزایای ثبت شرکت
شرکت بین یک یا دو نفر که هدفی مشترک دارند برای رسیدن به سوددهی های بیشتر تاسیس میشود. در ابتدای کار شاید نیاز به اینکه شرکت تان را به ثبت برسانید نداشته باشید اما به مرور زمان به این امر نیاز خواهید داشت زیرا مزایای زیادی برای شرکت و کسب و کار شما به ارمغان می آورد از جمله این مزایا ها می توان به اعتبار بخشیدن به کسب و کار و افراد شرکت , انجام فعالیت های شرکت به صورت اشتراکی , حمایت دولت از این شرکت ها , کیفیت بالاتر و خدمات بیشتر , استفاده از تسهیلات بانکی , حضور در مزایده ها , انجام تبلیغات قدرتمند و جلب اعتماد دیگر شرکت ها و مشتری ها به شرکت شما برای شما به آسانی صورت میگیرد.

ثبت شرکت در فنوج

شرکت سهامی خاص
شرکتی بازرگانی است که امور تجاری انجام نمی دهند و تمامی سرمایه های آن توسط موسسین تأمین‌گردیده و سرمایه‌ی آن به سهام، تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، ‌محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. تعداد سهامداران از سه نفر کمتر نمی باشد.

 

مدارک ثبت شرکت سهامی خاص
اساسنامه شرکت سهامی خاص که باید به امضای سهامداران رسیده باشد
اظهارنامه مشعر بر تعهد کلیه سهام و گواهینامه بانکی
صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد
فتوکپی برابر اصل شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین
تصویر کارت ملی
صورتجلسه هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد
ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ثبت شرکت ها

شرکت با مسئولیت محدود
این شرکت نیز تجاری محسوب می شود و بین دو یا نفر تاسیس میگردد هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد؛ فقط به میزان سرمایه‌ی خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است و نام شرکت در تمامی مدارک ذکر می شود.

 

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود
شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا
اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد
اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضای هیات مدیره،مدیر عامل
تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
قوانین نام شرکت
برای انتخاب نام شرکت جهت ثبت لازم است تا قوانینی را رعایت نمایید و متناسب با آن نام شرکت خود را انتخاب نمایید و به اداره ثبت شرکت ارائه دهید تا بر اساس همین قوانین نامی را برای شرکت شما انتخاب نمایند.

دارای ریشه فارسی باشد یعنی در فرهنگ لغات دهخدا یا معین موجود باشد.
تکراری نباشد و قبلا به ثبت نرسیده باشد. به صورت حروف باشد. سه سیلابی باشد .
از اسامی خاص نباشد .
از اسامی شعرا و دانشمندان و کاشفان معاصر نباشد .
مخالف شئونات اسلامی و نظم عمومی و اخلاق حسنه نباشد.
باعث فریب افکار عمومی نشود.
با موضوع کاریتان ارتباط داشته باشد.



:: بازدید از این مطلب : 29
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 13 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



تعداد اعضا در شرکت با مسئولیت محدود حداقل ٢ نفر و در شرکت سهامی خاص این تعداد به 3 نفر سهامدار محدود می گردد. سرمایه اولیه در شرکت محدود تنها در اساسنامه اعلام شده و نیازی به افتتاح حساب و واریز وجه نمی باشد.
اما در شرکت سهامی خاص سهامداران مکلفند که حداقل ٣٥% از سرمایه اولیه را به حسابی به نام شرکت تودیع دهند. و گواهی مربوطه به هنگام تشکیل شرکت ارائه گردد و ٦٥% باقیمانده سرمایه در تعهد سهامداران می ماند.
واگذاری سهام در شرکتهای مسئولیت محدود با توافق سه چهارم شرکا و پس از ثبت در دفترخانه اسناد رسمی انجام می شود اما این امر در شرکتهای سهامی به شکل نقل و انتقال عادی سهام انجام می گردد.
انتخاب بازرسین برای شرکت سهامی خاص اجباری بوده و برای شرکت مسئولیت محدود الزامی نمی باشد..
در شرکتهای سهامی مدت تصدی سمت مدیریت محدود به دو سال می باشد که البته می توان آن را تمدید نمود. اما در شرکتهای مسئولیت محدود می توان مدیران را به صورت مادام العمر انتخاب نمود و یا در اساسنامه مدت تصدی آنها را مقرر ساخت. شرکت سهامی عام با حضور حداقلی پنج سهامدار یا مدیربه ثبت می رسد و شرکت سهامی خاص حداقل باید دارای سه سهامدار باشد. در صورتی که شرکت با مسئولیت محدود از حداقل دو شریک تشکیل می شود .
حداقل سرمایه در سهامی عام پنج میلیون ریال و این مقدار برای سهامی خاص یک میلیون ریال به اضافه پرداخت حداقل ٣٥% کل سرمایه می باشد اما درشرکت با مسئولیت محدود بدون ارائه مدارک تودیع سرمایه صرفا اعلام میزان سرمایه و پرداخت آن به صندوق شرکت و اقرار مدیر عامل مبنی بر دریافت آن کافی می باشد.



:: بازدید از این مطلب : 35
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



بازرسین مخیر هستند که در هر موقع هرگونه رسیدگی که لازم است را به انجام رسانیده و اطلاعات مربوطه را از شرکت مطالبه کنند.



:: بازدید از این مطلب : 38
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 



برای ثبت شرکت تبلیغانتی مجوز داده نمی شود و در صورت اخذ مجوز از " کانون تبلیغات" برحسب تمایل و شرایط افراد و تعداد آنها می توان شرکت مسئولیت محدود یا سهامی خاص به ثبت رسانید.

 



:: بازدید از این مطلب : 36
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 



با جستجو در سایت روزنامه رسمی آگهی های شرکت را بررسی کرده و در صورتی که اخیرا" به شرکت پیوسته باشید به دنبال نام خود در آخرین آگهی تغییرات باشید و اگر از ابتدای تاسیس از سهامداران شرکت بوده اید می توانید نام خود را در آگهی تاسیس شرکت ببینید.



:: بازدید از این مطلب : 39
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin






به منظور ثبت شرکت برای بسته بندی خشکبار نیازی به مجوز ندارید و فقط مدارک شناسایی خود و سایر اعضا را به همره یک قطعه عکس کافی است.



:: بازدید از این مطلب : 34
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

جهت ورود اطلاعات صورتجلسه تغییرات شرکت ابتدا باید اطلاعات ذیل را پر نمایید. در صورت نیاز می توانید با کارشناسان ما در ثبت 20 تماس حاصل فرمایید :

اطلاعات شرکت

اگر شناسه ملی شرکت خود را در اختیار دارید آن را در قسمت مربوطه وارد و کلید «گام بعدی» را کلیک نمایید.

در صورتی که شناسه ملی شرکت را در اختیار ندارید می توانید با استفاده شماره ثبت و انتخاب نوع شرکت به مرحله بعد بروید.

۱- شماره ثبت شرکت: شماره ای که هنگام ثبت به شرکت اختصاص داده شده است. این شماره در صورتجلسه تاسیس و اساسنامه شرکت موجود است و می توانید به آن مراجعه نمایید.

۲- نوع شرکت: در این قسمت باید نوع شرکت خود را وارد نمایید به عنوان مثال شرکت سهامی خاص، با مسئولیت محدود، نسبی، تضامنی یا غیره می تواند باشد.

اطلاعات جلسه

در صفحه بعدی ابتدا نوع صورتجلسه که به عنوان مثال می تواند مجمع عمومی سالیانه، مجمع عمومی عادی، مجمع عمومی فوق العاده و غیره باشد تعیین می شود. توجه داشته باشید که نوع صورتجلسه بر اساس نوع شرکت متفاوت است بنابراین اگر شرکت سهامی خاص باشد نوع صورتجلسات آن با صورتجلسات شرکت با مسئولیت محدود متفاوت خواهد بود. آنچه در نوع صورتجلسه مشاهده می نمایید صورتجلساتی است که با توجه به نوع شرکت می توانید انتخاب کنید.

نصاب جلسه نیز مشخص می نماید که جلسه با حضور تمامی اعضا تشکیل شده یا اکثریت اعضا حضور دشته اند که در این حالت نیز باید آیتم مورد نظر مشخص شود.

نام و نام خانوادگی، شماره ملی و شماره همراه متقاضی جهت اطلاع رسانی و دسترسی در مواقع خاص نیز باید در این قسمت وارد شود.

همچنین «سمت متقاضی» که نشان می دهد شخص درخواست کننده اصیل است یا وکیل.

در این قسمت باید تاریخ جلسه ای که برگزار شده است مشخص شود.

ساعت شروع و خاتمه جلسه نیز در قسمت های مربوطه وارد می شود. ذکر این نکته ضروری است که تقدم و تاخر ساعات جلسات را در صورتی که چند جلسه در یک روز تشکیل شده باشد رعایت فرمایید.

در انتها با کلیک بر روی کلید «گام بعدی» به صفحه بعد می رویم.در این مرحله نیز می توان با کلیک بر روی کلید «پذیرش موقت» شماره دسترسی ۱۹ رقمی دریافت نمایید.

نام و نام خانوادگی و سمت امضاء کننده دفتر باید مشخص شود. همچنین «وضعیت توکیل امضا کننده» نشان می دهد که حق توکیل اعطا شده است یا خیر.

تصمیمات جلسه

در این صفحه تصمیماتی که که در جلسه اتخاذ شده وارد می شود. لازم به ذکر است تصمیماتی که نمایش داده می شود بر اساس نوع صورتجلسه متغیر است. بنابراین اگر تصمیم جلسه در فهرست مورد نظر وجود نداشته باشد ممکن است که شما مجاز به اتخاذ چنین تصمیمی در این نوع جلسه نباشید. ابتدا با کلیک بر روی کلید از فهرست نوع تصمیم، تصمیم مورد نظر را انتخاب نموده سپس کلید «افزودن تصمیم جلسه» را کلیک می نماییم. اگر در یک جلسه چند تصمیم اتخاذ شده باشد که باید در یک صورتجلسه گنجانده شود، از فهرست نوع تصمیم انتخاب نموده و کلید «افزودن تصمیم جلسه» را مجدداً کلیک می نماییم. برای حذف یک تصمیم بر روی کلیک می نماییم. در انتها با کلیک بر روی کلید «گام بعدی» به صفحه بعد می رویم.

اگر در موضوع جلسه شما تغییر نام وجود داشته باشد پس از کلیک بر روی کلید «گام بعدی» به صفحه «نام-های درخواستی» می رود و در غیر این صورت به صفحه «اشخاص جلسه» منتقل می شود.

نام های درخواستی

در ابتدا «اولویت» را مشخص می نماییم. یعنی به ترتیب اسامی که مدنظر است پیشنهاد داده می شود. ذکر این نکته لازم به نظر می رسد که اگر اولویت های بالاتر مورد قبول باشد به اولویت های بعدی ترتیب اثر داده نمی شود. سپس در فیلد «نام درخواستی» اسم مورد نظر تایپ می شود. در قسمت «توضیحات متقاضی» اگر شرح یا توضیح اضافه لازم بود می توان اضافه نمود. پس از آن با کلیک بر روی کلید «ثبت نام» اسم پیشنهادی خود را اضافه می نمایید. تعداد اسامی پیشنهادی نباید از ۵ اسم بیشتر باشد. برای حذف یک اسم بر روی کلید «حذف» کلیک می نماییم. در انتها با کلیک بر روی کلید «گام بعدی» به صفحه بعد می رویم.

اشخاص جلسه

در این مرحله باید اعضایی که در جلسه حضور دارند و سمت هر یک را مشخص نمایید. ممکن است شخصی به عنوان وکیل یا نماینده یک نفر دیگر در جلسه حضور داشته باشد. همچنین اگر شخصی صرفاً به عنوان سهامدار شرکت داشته باشد این عنوان انتخاب می شود. اما توجه نمایید که اگر شخصی سمتی در جلسه دارد، به عنوان مثال رئیس یا منشی جلسه است و جزء سهامداران نیز محسوب می شود باید سمتی که در جلسه دارد انتخاب شود. در این صفحه باید «نوع شخص»، «نام شخص»، «نام خانوادگی شخص»، «شماره ملی» و «نام پدر» باید ورود اطلاعات شود.گزینه ای به نام «تابعیت شخص» وجود دارد. در این گزینه دو انتخاب وجود دارد اولی «ایرانی» و دومی «غیر ایرانی» است. اگر گزینه ایرانی انتخاب شود باید حتماً شماره ملی شخص وارد شود و در صورتی که غیر ایرانی انتخاب شود باید «شماره گذرنامه» ورود اطلاعات شود. اگر نوع شخص، شخص حقوقی باشد نیز «نام شخص»، «شناسه ملی»، و «شماره ثبت» اجباری است.

سمت اشخاص جلسه

در این صفحه سمت اشخاص جلسه معین می شود. ابتدا «اشخاص جلسه» را از افرادی که قبلاً وارد کرده ایم انتخاب می شود. سپس «سمت در شرکت» نیز از فهرست مربوطه انتخاب می شود. بعد از آن «سمت در جلسه» انتخاب می شود.

ارتباط اشخاص جلسه

اگر سمت شخص در جلسه «نماینده سهام دار» یا «وکیل سهام دار» باشد در این صفحه وارد می شود. در این بخش ابتدا «نماینده/وکیل» انتخاب می شود. این فیلد بر اساس آنچه قبلاً وارد شده است انتخاب می شود. سپس «نوع نمایندگی» مانند وکیل، وصی، قیم یا غیره را از فهرست انتخاب می کنیم. پس از آن «نماینده شده/موکل» یعنی کسی که این شخص وکیل او شده است انتخاب می شود. در انتها کلید «ثبت ارتباط شخص» را کلیک می کنیم. اگر بخواهیم اطلاعات وارد شده را پاک کنیم از کلید «حذف ارتباط شخص» استفاده می نماییم. اگر بخواهیم تغییری در اطلاعات ایجاد کنیم بر روی صفحه کلید «مشاهده» را کلیک می نماییم. در انتها با کلیک بر روی کلید «گام بعدی» به صفحه بعد می رویم.

مدارک مورد نیاز

در این صفحه بنا به تصمیماتی که انتخاب شده و نوع صورتجلسه مدارکی را که متقاضی باید ارائه نماید را به صورت خودکار نشان می دهد. در سمت راست فرم گزینه ای به نام «تایید مدارک مورد نیاز» وجود دارد که باید تیک بخورد. در واقع با زدن این تیک متقاضی تایید می نماید که مدارک مورد نیاز را مطالعه نموده ونسبت به تهیه و ارائه انها اقدام می نماید.در انتها با کلیک بر روی کلید مرحله بعدی به صفحه بعد می رویم.

متن صورتجلسه

در این صفحه باید متن صورتجلسه تایپ شود. برای جلوگیری از اتلاف وقت می توانید از متون پیش فرضی که در سامانه تعبیه شده است استفاده نمایید. این متون بر اساس آنچه در تصمیمات انتخاب شده است تغییر می کند. برای این کار باید کلید «دریافت متن پیشنهادی رایانه» را کلیک نماییم. همچنین این متون کاملاً قابل تغییر است و قابلیت کپی و الصاق نیز دارد. در این مرحله و پس از تکمیل صورتجلسه کلید «پذیرش نهایی» را کلیک می کنیم.



:: بازدید از این مطلب : 39
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




برای ثبت شرکت سهامی خاص دادن آدرس لازم است یا خیر؟ آیا این آدرس باید باسند باشد یا اجاره نامه کافی است؟ آیا میتوانیم آدرسی را بدون سند و اجاره نامه ارائه کنیم؟

در مرحله اول یعنی ثبت شرکت نیازی به سند یا اجاره نامه به نام شرکت نیست و با آدرس منزل یکی ازسهامداران نیز می توان شرکت را به ثبت رسانید. اما پس از ثبت شرکت ، جهت تشکیل پرونده مالیاتی باید آدرسی برای شرکت در نظر بگیرید. . پس بهتر است از ابتدا آدرسی را اعلام کنید که سند یا اجاره نامه به نام شرکتداشته باشد و یا آدرسی که پس از ثبت، امکان تغییر سند یا اجاره نامه آن به نام شرکت وجود داشته باشد تا در مرحله تشکیل پرونده مالیاتی مجبور نباشید برای تغییر آدرس زمان و هزینه اضافی صرف کنید.اما اگر برای ثبت شرکت آدرسی به غیر از آدرس شرکت را اعلامکرده اید با استفاده از صورتجلسه تغییرات می توانید اداره ثبت را از تغییر آدرس شرکت خود آگاه سازید.



:: بازدید از این مطلب : 39
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



یکی از اهداف واحد تجاری در عرصۀ اقتصاد، گسترش و توسعه فعالیت واحد¬های تجاری می¬باشد، به‌طوری‌که امروزه جهت دستیابی به رشد و توسعه پایدار ، مدیران واحدهای تولیدی و تجاری، تلاش و فعالیت¬های گوناگونی را در زمینه¬های مختلف انجام می¬دهند.
امروزه، با توجه به گستردگی حجم فعالیت¬های بازرگانی ، تولیدی و خدماتی اکثر موسسات و واحدهای تجاری جهت نیل به اهداف فوق از توسعه خارجی استفاده می¬کنند. این گونه شرکت¬ها عمدتاً در این‌گونه تلاشند که تمام فعالیت خود را از طریق تحصیل واحدهای تجاری دیگر دست یابند ازاین رو این شرکت¬ها در تلاش اند تا از طریق تملک شرکت‌های دیگر که عموما در صنایع مشابه فعالیت می-نمایند یک گروه تخصصی را تشکیل داده تا بدین طریق بتوانند از مزایایی برخوردار شوند که از آن جمله می¬توان به هم¬افزایی اشاره داشت. این¬گونه شرکت¬ها که از مصادیق نهادهای مالی شناسایی شده طبق ماده 4 آیین¬نامه اجرایی قانون بازار اوراق¬بهادار می¬باشندو از آنها تحت عنوان مادر (هلدینگ) یا شرکت مادر تخصصی یاد می¬شود.

حداقل سرمایه لازم برای تشکیل شرکت مادر (هلدینگ)
مطابق مصوبه مورخ 15/2/86 هیأت مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار حداقل سرمایه شرکت¬های مادر (هلدینگ) به شرح زیر تعیین گردیده است:
در شرکت¬های مادر (هلدینگ) از نوع سهامی خاص پنجاه میلیارد ریال و در شرکت¬های مادر (هلدینگ) از نوع سهامی عام یک‌صد میلیارد ریال
مراحل دریافت مجوز شرکت مادر (هلدینگ)
متقاضی تأسیس شرکت مادر (هلدینگ) برای اخذ مجوز شرکت مادر (هلدینگ) باید به شرح زیر عمل کند:
مرحله اول: شرایط دریافت موافقت اصولی با تأسیس
متقاضی، ابتدا درخواست خود را مطابق فرم "تقاضای صدور مجوز تأسیس شرکت مادر (هلدینگ)"به همراه فرم "پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیرعاملی یا عضویت در هیأت‌مدیره نهاد مالی"، تکمیل شده توسط اعضای هیأت‌مدیره و مدیرعامل پیشنهادی (موجود در آدرس الکترونیکی /لینک معاونت نظارت بر نهادهای مالی/لینک نهادهای مالی تحت نظارت / لینک شرکت مادر (هلدینگ)) برای مدیریت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس اوراق بهادار ارسال می¬کند.
سازمان پس از بررسی مدارک، در صورت تکمیل بودن و احراز شرایط لازم، موافقت اصولی خود را با تأسیس شرکت ابلاغ می‌نماید.
مرحله دوم: شرایط اعطای مجوز تأسیس
در صورت موافقت اصولی سازمان با تأسیس شرکت، شرکت ملزم است؛ مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل نماید؛ پس از تکمیل مدارک مورد نظر سازمان نامه‌ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت و ثبت نزد مرجع ثبت شرکت‌ها را صادر خواهد کرد.

مرحله سوم: شرایط اعطای مجوز فعالیت پس از دریافت مجوز تأسیس
پس از اتمام مرحله دوم و اعلام موافقت با تأسیس شرکت، متقاضی باید طی مهلت‌ مقرر شرکت را نزد مرجع ثبت شرکت‌ها به ثبت رسانده، مستندات مربوطه را به سازمان ارائه دهد.
پس از ثبت نهاد مالی نزد مرجع ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری، شرکت مدارک لازم را جهت ثبت نزد سازمان ارائه می‌نماید و در صورت احراز شرایط مجوز فعالیت، مجوز فعالیت برای شرکت صادر می‌گردد.



:: بازدید از این مطلب : 41
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




شرکت سهامی عام یکی از انواع شرکت‌های سهامی است که قسمتی از سرمایهٔ آن از طریق فروش سهام به غیرمؤسسان (مردم) تأمین شود.سهام شرکت سهامی عام در بورس اوراق بهادار داد و ستد می‌شود.

 

سازمان‌های بورس در برخی کشورها معمولاً شرکت‌هایی را می‌پذیرند که دارای سرمایه و اعتبار بسیار قوی باشند. مؤسسان این گونه شرکت‌ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به عموم مردم تأمین می‌کند. در این نوع شرکت‌ها، صاحبان سهام می‌توانند سهام خود را در بورس فروخته و در واقع مالکیت خود را به دیگران منتقل کنند.

 

تعداد شرکا در شرکت سهامی عام زیادتر از سایر انواع شرکت‌های سهامی است؛ این امر می‌تواند منجر به جمع‌شدن سرمایه‌های کوچک و ایجاد یک سرمایه بزرگ بشود که انجام فعالیت‌های اقتصادی سنگین را میسر می‌سازد. در این نوع شرکتها نقل و انتقال سهام آسان است و محدود به رضایت دیگر سهامداران نیست.



:: بازدید از این مطلب : 41
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 از واژهء لاتین Hold به معنای نگه داشتن می‌آید. شركت هولدينگ یا مادر شركتي است كه داراي سهام ممتاز و يا عمده چندين شركت ديگر است، به اين معنا كه در هيئت مديره آن شركتها حداقل يك عضو نماينده دارد و بنابراين داراي حق راي است و مي تواند از اين طريق آن شركتها را مديريت و كنترل كند و از مزاياي حاصل از كسب و كارهاي مختلف نيز منتفع شود. به اين شركتها گهگاه شركتهاي مادر نيز گفته مي شود. اصطلاحات رايج و مشابه ديگري نيز وجود دارند كه از آن جمله مي توان به شركتهاي كنترل كننده، شركتهاي دارنده و يا شركتهاي مالك اشاره كرد. به عنوان نمونه در تعريف شركت مالك گفته اند كه شركت مالك، شركتي است كه مالك سهام شركتهاي ديگر است و ازاين طريق شركتهاي ديگر را كنترل مي كند. در واقع مي توان گفت هلدينگ ها شركتهاي بزرگي هستند كه اغلب، تنها به صورت شركتهاي مالك هستند و هيچ گونه نقش توليدي بر عهده ندارند و به گونه اي روز افزون تبديل به واحدهاي مالي مي شوند و مسائل مالي در تصميم گيري آنها نقش مهمي را ايفا مي كند.

 

 

 

 



:: بازدید از این مطلب : 36
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


اخذ پروانه بهره برداری
ثبت شركت
تماس با کارشناسان ثبت
مشاوره یا ثبت درخواست آنلاین

تعریف پروانه بهره برداری
کلیه واحدهای صنعتی که اقدامات لازم برای نصب ماشین آلات خط تولید ،تامین نیروی انسانی مورد نیاز و تولید آزمایشی را انجام داده باشند اعم از اینکه دارای جواز تاسیس یا اعلامیه تاسیس بوده و یا نباشند،با رعایت این دستورالعمل ،می توانند پروانه بهره برداری دریافت دارند. پروانه بهره برداری به مجوزی گفته میشود که تمامی بخش های صنایع و معادن اقدامات مورد نیاز را که عبارند از تامین زمین وتاسیسات و احداث ساختمان ،جهت نصب ماشین آلات خط تولید تامین نیروی انسانی و تولید آزمایشی را انجام داده اند اعم از اینکه جواز تاسیس داشته اند یا نداشته اند.بدین ترتیب ،قادر به اخذ پروانه بهره برداری خواهند بود



:: بازدید از این مطلب : 59
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


میزان سرمایه و توانایی مالی شرکت: به هر میزان که شرکت تلاش بیشتری در راستای افزایش میزان سرمایه نماید، به همان میزان هم می‎تواند انتظار اخذ گرید بالاتر را داشته باشد. به عبارت دیگر هر شرکتی به منظور کسب و سود تشکیل می‎شود اما این کسب سود بسته به میزان سرمایه‎ای است که برای آن صرف شده باشد. به هر میزان که سرمایه بیشتری برای تشکیل شرکت و انجام فعالیت‌های آن صورت گرفته باشد، به همان میزان هم سود شرکت افزایش می‎یابد. به تبع این امر نیز گرید شرکت قابل ارتقا می‎باشد.
میزان سوابق شرکت و مبلغ کل قراردادهای انجام شده: شرکتهای تازه تاسیس برای ثبت شرکت و اخذ گرید نیازی به ارائه سوابق خود ندارند و در مقابل نائل به کسب گرید پایین می‎شوند. شرکتهایی که سابقه بیشتری داشته باشند و یا در طی زمان سابقه فعالیت آنها افزایش پیدا کرده، می‎توانند در جهت ارتقا گرید شرکت، اقدام نمایند. برای این کار باید سوابق فعالیت شرکت به همراه تعداد قراردادهای موفق را به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ارائه دهند.
تعداد نیروی فنی و مهندسی یک شرکت و میزان سابقه کار آنها: چنانچه شرکتی با تعداد کمی افراد متخصص که سابقه کار آنها نیز پایین است، رتبه نازلی را از سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اخذ نمایند، اما به مرور زمان تعداد این افراد رو به فزونی رود و همزمان میزان سابقه کار آنان نیز افزایش یابد، می‎توانند درخواست خود را مبنی بر افزایش گرید شرکت به سازمان مربوطه ارائه دهند.
رسیدن به حد نصاب لازم و متناسب با هر رشته: یکی دیگر از شرایط ارتقا رتبه کسب حد نصاب لازم و متناسب با هر رشته قرارداد انجام شده می‎باشد. به این معنا که سازمان مدیریت و برنامه ریزی شرکتها اخذ گرید را در 11 رشته؛ 1- ساختمان، 2- راه، 3- حمل و نقل، 4- تاسیسات، 5- کشاورزی، 6- آب، 7- مرمت آثار باستانی، 8- کاوش‌های زمینی، 9- ارتباطات، 10-نفت و گاز، 11- نیرو، اعلام کرده است که برای اخذ گرید در هر رشته متفاوت از دیگری می‎باشد.
ثبت شرکت دانش بنیان

نوشته شده توسط
Aydin Abadani
ثبت شرکت دانش بنیان
اسفند ۲۷, ۱۳۹۵اخرین اخبار ۰
ثبت شرکت دانش بنیان
ثبت شرکت دانش بنیان همانند دیگر شرکتها و موسسات انجام می‎شود و در هنگام ثبت، هیچ تفاوتی بین این نوع شرکت با سایر شرکتها وجود ندارد.
شرکت دانش بنیان چیست؟
براساس بند الف ماده ۴۸ و ماده ۵۱ قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، شرکت‎ها‎ی دانش بنیان با هدف استفاده بهینه از پتانسیل و ظرفیت‎ها‎ی دانشگاه‎ها‎ و موسسات پژوهشی تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و مورد تایید هیات علمی شرکتهای دانش بنیان تشکیل شده اند که برای تشکیل آنها شرایطی نیز به شرح زیر بیان شده است:

– سرمایه شرکت از 1 تا 100 درصد سهام شرکت به دانشگاه یا واحد پژوهشی تعلق داشته باشد. همچنین باید ۵۱ تا ۱۰۰ درصد سرمایه شرکت مختص اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها یا واحدهای پژوهشی باشد. چنانچه سهام دانشگاه کمتر از ۵۰% باشد، شرکت دانش ‌بنیان در ردیف شرکتهای خصوصی به شمار می‎رود، در غیر این صورت شرکت دانش بنیان دولتی محسوب می‌شود.

– شاخص‌های عمومی آئین‌نامه تشخیص شرکت دانش ‌بنیان نوپا آسانتر از سایر شرکتها می‎باشد. شرکت‌ها باید برنامه تولید یا تولیدکننده محصولات و فرآورده‎ها‎ی دانش‌بنیان، مطابق فهرست محصولات یا فرآورده‎ها‎ی دانش‌بنیان مصوب کارگروه داشته باشند. همچنین دانش فنی محصولات تولید شده توسط شرکت دانش بنیان، باید هماهنگ با فعالیت‌های تحقیق و توسعه، ایجاد شده باشد و یا از طریق انتقال فناوری جذب شده و بومی‌سازی شده، فعالیت نمایند.

 

ثبت شرکت دانش بنیان
برای تاسیس یک شرکت دانش بنیان، باید در اداره کل ثبت شرکتهای سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به ثبت برسند. شرکتهای متقاضی پس از تولید محصولات دانش بنیان با تحویل برنامه تولید، بر مبنای آیین نامه مصوب کارگروه، ارزیابی شده و برای یک مدت محدود می توانند از تسهیلات و مزایای قانون بهره مند شوند که به منظور تمدید زمان استفاده از مزایای قانون، باید دوباره ارزیابی گردند. در رابطه با استفاده از مزایای قانون، در هنگام ثبت شرکت نمی‌توان بطور قطعی اظهار نظر کرد. از اینرو ارزیابی بر مبنای عملکرد شرکتها، پس از ثبت و فعالیت شرکت صورت می‎گیرد.

ثبت شرکتها و موسسات دانش بنیان همانند دیگر شرکتها و موسسات انجام می‎شود و در هنگام ثبت، هیچ تفاوتی بین این نوع شرکت با سایر شرکتها وجود ندارد. فرآیند ارزیابی و تشخیص مربوط به شرکتها و موسسات ثبت شده نشان می‎دهد که شرکت ثبت شده شاخصهای موجود در آیین نامه ارزیابی و تشخیص شرکتها و موسسات دانش بنیان را دارا می‎باشد. لازم به ذکر است که موسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، شرکتهای دولتی، و نیز شرکتها و موسساتی که بیش از پنجاه درصد مالکیت آنها به شرکتهای دولتی و موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی تعلق دارد، مشمول حمایتهای قانون ثبت شرکت‎ها‎ی دانش بنیاد نخواهند بود.

 

ثبت شرکت دانش بنیان

 

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت‎ها‎ی دانش بنیان
-رزومه یا کاتالوگ شرکت

-تصویر آگهی تاسیس به همراه آخرین تغییرات شرکت در روزنامه رسمی

-نمودار سازمانی شرکت تصویر مجوزهای شرکت (مجوز تاسیس، پروانه بهره‌بردای و…)

-تصویر آخرین اظهارنامه مالیاتی ـ ارسالی به سازمان امور مالیاتی (برای شرکتهای نوپا اختیاری می‎باشد)

-آخرین لیست بیمه شرکت به همراه خلاصه وضعیت دستمزد، حقوق و مزایا (برای شرکتهای نوپا اختیاری می‎باشد)

فرآیند ثبت شرکتها دانش بنیان بصورت اینترنتی

 

 

لازم به ذکر است که شرکت‎ها‎ی مستقر در پارک‎ها‎ی فناوری و یا مراکز رشد باید همچون سایر شرکتها در سامانه ثبت نام کرده و مراحل ارزیابی را طی نمایند. علاوه بر این، شرکت‎ها‎ی بزرگی که شرایط استفاده از قانون شرکت‎ها‎ی دانش بنیان را ندارند، مجاز هستند تا با ثبت واحد تحقیق و توسعه خود به صورت مستقل در صورتی که در راستای فهرست کالاهای اعلام شده توسط کارگروه فعالیت دارند، به شکل جداگانه در سامانه به ثبت برسند و برای آنها همچون سایر شرکتها، فرآیند ارزیابی صورت گیرد.

بر طبق آیین نامه مصوب کارگروه ارزیابی و تشخیص شرکتها و موسسات دانش بنیان، شرکتهای دانش بنیان باید حداقل پنجاه درصد از کل درآمد یک سال مالی گذشته شرکت که از از محل فروش «خدمات تخصصی تعمیر و نگهداری مرتبط با کالاهای تولید شده توسط آن شرکت»، فروش «دانش ‌فنی و فناوری»، «کالاها/خدمات دانش‌بنیان»، مرتبط با فهرست محصولات دانش ‌بنیان و «خدمات طراحی مهندسی» را کسب نمایند.

اگر شرکت به ارائه درخواست شرکت دانش بنیان نوپا تمایل داشته باشد، محصولات شرکت باید مطابق فهرست محصولات دانش‌بنیان مصوب کارگروه، دارای برنامه تولید یا تولیدکننده باشند.

حضور اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها در شرکت‌های دانش‌بنیان و سهامداری دانشگاه‌ها در شرکت‌ها الزامی نبوده و شرکت‌های فاقد اعضای هیات علمی نیز می‌توانند منطبق با ملاکهای ارزیابی شرکت‌های دانش‌بنیان، تحت حمایت‌های این قانون باشند.



:: بازدید از این مطلب : 41
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 6 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌فقره دوم - اثرات قرارداد ارفاقی

ماده 489 - همین كه قرارداد ارفاقی تصدیق شد نسبت طلبكارهایی كه اكثریت بوده‌اند یا ظرف ده روز تاریخ تصدیق آن را امضاء نموده‌اند‌قطعی خواهد بود ولی طلبكارهایی كه جزو اكثریت نبوده و قرارداد را هم امضاء نكرده‌اند می‌توانند سهم خود را موافق آنچه دارایی تاجر طلبكارها‌می‌رسد دریافت نمایند لیكن حق ندارند آتیه دارایی تاجر ورشكسته بقیه طلب خود را مطالبه كنند مگر پس تأدیه تمام طلب كسانی كه قرارداد‌ارفاقی شركت داشته یا آن را ظرف ده روز مزبور امضاء نموده‌اند.

ماده 490 - پس تصدیق شدن قرارداد ارفاقی دعوی بطلان مقبول نمی‌شود مگر اینكه پس از تصدیق مكشوف شود كه میزان دارایی‌یا مقدار قروض حیله كار رفته و قدر حقیقی قلمداد نشده است.

ماده 491 - همین كه حكم محكمه راجع تصدیق قرارداد قطعی شد مدیر تصفیه صورت‌حساب كاملی با حضور عضو ناظر تاجر ورشكسته‌می‌دهد كه صورت عدم اختلاف بسته می‌شود - مدیر تصفیه كلیه دفاتر و اسناد و نوشتجات و همچنین دارایی ورشكسته را استثنای آنچه كه باید‌ طلبكارانی كه قرارداد ارفاقی را امضاء نكرده‌اند داده شود مشارالیه رد كرده رسید می‌گیرد و پس آنكه قرار تأدیه سهم طلبكاران مذكور را داد‌مأموریت مدیر تصفیه ختم می‌شود - تمام این مراتب عضو ناظر صورت‌مجلسی تهیه می‌نماید و مأموریتش خاتمه می‌یابد - صورت تولید‌اختلاف محكمه رسیدگی كرده حكم مقتضی خواهد داد.

فقره سوم - ابطال یا فسخ قرارداد ارفاقی

ماده 492 - مورد ذیل قرارداد ارفاقی باطل است:

مورد محكومیت تاجر ورشكستگی تقلب.
مورد ماده 490.
ماده 493 - اگر محكمه حكم بطلان قرارداد ارفاقی را بدهد ضمانت ضامن یا ضامنها (‌ صورتی كه باشد) خودی خود ملغی می‌شود.

ماده 494 - اگر تاجر ورشكسته شرایط قرارداد ارفاقی را اجرا نكرد ممكن است برای فسخ قرارداد مزبور بر علیه او اقامه دعوی نمود.

ماده 495 - صورتی كه اجرای تمام یا قسمتی قرارداد را یك یا چند نفر ضمانت كرده باشند طلبكارها می‌توانند اجرای تمام یا قسمتی قرارداد‌را كه ضامن دارد او بخواهند و مورد اخیر آن قسمت قرارداد كه ضامن نداشته فسخ می‌شود. صورت تعدد ضامن مسئولیت آنها تضامنی است.

ماده 496 - اگر تاجر ورشكسته پس تصدیق قرارداد عنوان ورشكستگی تقلب تعقیب شده تحت توقیف یا حبس آید محكمه می‌تواند‌هر قسم وسایل تأمینیه را كه مقتضی بداند اتخاذ كند ولی محض صدور قرار منع تعقیب یا حكم تبرئه وسائل مزبوره مرتفع می‌شود.

ماده 497 - پس صدور حكم ورشكستگی تقلب یا حكم ابطال یا فسخ قرارداد ارفاقی محكمه یك عضو ناظر و یك مدیر تصفیه معین می‌كند.

ماده 498 - مدیر تصفیه می‌تواند دارایی تاجر را توقیف و مهر و موم نماید مدیر تصفیه فوراً روی صورت دارایی سابق اقدام رسیدگی اسناد و‌نوشتجات نموده و اگر لازم باشد متممی برای صورت دارایی ترتیب می‌دهد مدیر تصفیه باید فوراً وسیله اعلان روزنامه طلبكارهای جدید را اگر‌باشند دعوت نماید كه ظرف یك ماه اسناد مطالبات خود را برای رسیدگی ابراز كنند - اعلان مزبور مفاد قرار محكمه كه موجب آن مدیر تصفیه‌معین شده است باید درج شود.

ماده 499 - بدون فوت وقت اسنادی كه مطابق ماده قبل ابراز شده رسیدگی می‌شود - نسبت مطالباتی كه سابقاً تشخیص یا تصدیق شده است‌رسیدگی جدید عمل نمی‌آید - مطالباتی كه تمام یا قسمتی آنها بعد تصدیق پرداخته شده است موضوع می‌شود.

ماده 500 - معاملاتی كه تاجر ورشكسته پس صدور حكم راجع تصدیق قرارداد ارفاقی تا صدور حكم بطلان یا فسخ قرارداد مزبور نموده باطل‌نمی‌شود مگر صورتی كه معلوم شود قصد اضرار بوده و ضرر طلبكاران هم باشد.

ماده 501 - صورت فسخ یا ابطال قرارداد ارفاقی دارایی تاجر بین طلبكاران ارفاقی و اشخاصی كه بعد قرارداد ارفاقی طلبكار شده‌اند غرما‌تقسیم می‌شود.

ماده 502 - اگر طلبكاران ارفاقی بعد توقف تاجر تا زمان فسخ یا ابطال چیزی گرفته‌اند مأخوذی آنها وجهی كه ترتیب غرما آنها می‌رسد‌كسر خواهد شد.

ماده 503 - هر گاه تاجری ورشكست و امرش منتهی قرارداد ارفاقی گردید و ثانیاً بدون اینكه قرارداد مزبور ابطال یا فسخ شود ورشكست شد‌ مقررات دو ماده قبل ورشكستگی ثانوی لازم‌الاجرا است.

‌مبحث سوم - تفریق حساب و ختم عمل ورشكستگی

ماده 504 - اگر قرارداد ارفاقی منعقد نشد مدیر تصفیه فوراً عملیات تصفیه و تفریق عمل ورشكستگی شروع خواهد كرد.

ماده 505 - صورتی كه اكثریت مذكور ماده (480) موافقت نماید محكمه مبلغی را برای اعاشه ورشكسته حدود مقررات ماده 447 معین‌خواهد كرد.

ماده 506 - اگر شركت تضامنی - مختلط یا نسبی ورشكست شود طلبكارها می‌توانند قرارداد ارفاقی را با شركت یا منحصراً با یك یا چند نفر ‌شركاء ضامن منعقد نمایند. صورت ثانی دارایی شركت تابع مقررات این مبحث و غرما تقسیم می‌شود ولی دارایی شخصی شركایی كه با آنها‌قرارداد ارفاقی منعقد شده است غرما تقسیم نخواهد شد - شریك یا شركاء ضامن كه با آنها قرارداد خصوصی منعقد شده نمی‌توانند تعهد حصه‌نمایند مگر اموال شخصی خودشان - شریكی كه با او قرارداد مخصوص منعقد شده مسئولیت ضمانتی مبری است.

ماده 507 - اگر طلبكارها بخواهند تجارت تاجر ورشكسته را ادامه دهند می‌توانند برای این امر وكیل یا عامل مخصوصی انتخاب نموده یا خود‌مدیر تصفیه این مأموریت را بدهند.

ماده 508 - ضمن تصمیمی كه وكالت مذكور ماده فوق را مقرر می‌دارد باید مدت و حدود وكالت و همچنین میزان وجهی كه وكیل می‌تواند‌برای مخارج لازمه پیش خود نگاهدارد معین گردد - تصمیم مذكور اتخاذ نمی‌شود مگر با حضور عضو ناظر و با اكثریت سه ربع طلبكارها عدداً و‌مبلغاً - خود تاجر ورشكسته و همچنین طلبكارهای مخالف (‌با رعایت ماده 473) می‌توانند نسبت این تصمیم محكمه اعتراض نمایند - این‌اعتراض اجرای تصمیم را تأخیر نمی‌اندازد.

ماده 509 - اگر معاملات وكیل یا عاملی كه تجارت ورشكسته را ادامه می‌دهد تعهداتی حاصل شود كه بیش حد دارایی تاجر ورشكسته است‌فقط طلبكارهایی كه آن اجازه را داده‌اند شخصاً علاوه بر حصه كه دارایی مزبور دارند نسبت طلبشان حدود اختیاراتی كه داده‌اند مسئول‌تعهدات مذكوره می‌باشند.

ماده 510 - بصورتی كه عمل تاجر ورشكسته منجر تفریغ حساب شود مدیر تصفیه مكلف است تمام اموال منقول و غیر منقول تاجر‌ورشكسته را فروش رسانیده مطالبات و دیون و حقوق او را صلح و مصالحه و وصول و تفریغ كند تمام این مراتب تحت نظر عضو ناظر و با‌حضور تاجر ورشكسته عمل می‌آید. اگر تاجر ورشكسته حضور استنكاف نمود استحضار مدعی‌العموم كافی است - فروش اموال مطابق نظامنامه‌وزارت عدلیه عمل خواهد آمد.

ماده 511 - همین كه تفریق عمل تاجر اتمام رسید عضو ناظر طلبكارها و تاجر ورشكسته را دعوت می‌نماید. این جلسه مدیر تصفیه حساب‌خود را خواهد داد.

ماده 512 - هر گاه اموالی اجاره تاجر ورشكسته باشد مدیر تصفیه فسخ یا ابقاء اجاره نحوی كه موافق منافع طلبكارها باشد اتخاذ تصمیم‌می‌كند - اگر تصمیم بر فسخ اجاره شده صاحبان اموال مستأجره بابت مال‌الاجاره كه تا آن تاریخ مستحق شده‌اند جزو غرما منظور می‌شوند اگر‌تصمیم بر ابقاء اجاره بوده و تأمیناتی هم سابقاً موجب اجاره‌نامه موجر داده شده باشد آن تأمینات ابقاء خواهد شد و الا تأمیناتی كه پس ‌ورشكستگی داده می‌شود باید كافی باشد - درصورتی كه با تصمیم مدیر تصفیه بر فسخ اجاره موجر راضی فسخ نشود حق مطالبه تأمین را نخواهد داشت.

ماده 513 - مدیر تصفیه می‌تواند با اجازه عضو ناظر اجاره را برای بقیه مدت دیگری تفویض نماید (‌مشروط بر اینكه موجب قرارداد كتبی‌طرفین این حق منع نشده باشد) و صورت تفویض غیر باید وثیقه كافی كه تأمین پرداخت مال‌الاجاره را بنماید مالك اموال مستأجره داده و كلیه‌شرایط و مقررات اجاره‌نامه را موقع خود اجرا كند.



:: بازدید از این مطلب : 50
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 


‌مبحث چهارم - اقدامات تأمینیه

ماده 461 - مدیر تصفیه مكلف است روز شروع مأموریت اقدامات تأمینیه برای حفظ حقوق تاجر ورشكسته نسبت مدیونین او عمل‌آورد.

‌مبحث پنجم - تشخیص مطالبات طلبكارها

ماده 462 - پس صدور حكم ورشكستگی طلبكارها مكلفند - مدتی كه موجب اخطار مدیر تصفیه حدود نظامنامه وزارت عدلیه معین‌شده - اسناد طلب خود یا سواد مصدق آن را انضمام فهرستی كه كلیه مطالبات آنها را معین می‌نماید دفتردار محكمه تسلیم كرده قبض دریافت‌دارند.

ماده 463 - تشخیص مطالبات طلبكارها ظرف سه روز تاریخ انقضای مهلت مذكور ماده قبل شروع شده و بدون وقفه محل و روز و‌ساعتی كه طرف عضو ناظر معین می‌گردد - ترتیبی كه نظامنامه معین خواهد شد - تعقیب می‌شود.

ماده 464 - هر طلبكاری كه طلب او تشخیص یا جزء صورت‌حساب دارایی منظور شده می‌تواند حین تشخیص مطالبات سایر طلبكارها حضور‌ هم رسانیده و نسبت طلبهایی كه سابقاً تشخیص شده یا فعلاً تحت رسیدگی است اعتراض نماید - همین حق را خود تاجر ورشكسته هم‌خواهد داشت.

ماده 465 - محل اقامت طلبكارها و وكلای آنها صورت‌مجلس تشخیص مطالبات معین و علاوه توصیف مختصری سند داده می‌شود و‌تعیین قلم‌خوردگی یا تراشیدگی یا الحاقات بین‌السطور نیز باید صورت‌مجلس قید و این نكته مسلم شود كه طلب مسلم یا متنازع‌فیه است.

ماده 466 - عضو ناظر می‌تواند نظر خود امر ابراز دفاتر طلبكارها دهد یا محكمه محل تقاضا نماید صورتی دفاتر طلبكارها استخراج كرده‌و نزد او بفرستد.

ماده 467 - اگر طلب مسلم و قبول شد مدیر تصفیه روی سند عبارت ذیل را نوشته امضاء نموده و عضو ناظر نیز آن را تصدیق می‌كند:

"‌جزو قروض........ مبلغ....... قبول شد تاریخ........."

‌هر طلبكار باید ظرف مدت و ترتیبی كه موجب نظامنامه وزارت عدلیه معین می‌شود التزام بدهد طلبی را كه اظهار كرده طلب حقیقی و بدون‌قصد استفاده نامشروع است.

ماده 468 - اگر طلب متنازع‌فیه واقع شده عضو ناظر می‌تواند حل قضیه را محكمه رجوع و محكمه باید فوراً روی راپرت عضو ناظر رسیدگی‌نماید محكمه می‌تواند امر دهد كه با حضور عضو ناظر تحقیق امر عمل آید و اشخاصی را كه می‌توانند راجع این طلب اطلاعاتی دهند عضو‌ناظر احضار یا آنها كسب اطلاع كند.

ماده 469 - موقعی كه اختلاف راجع تشخیص طلبی محكمه رجوع شده و قضیه طوری باشد كه محكمه نتواند ظرف پانزده روز حكم‌صادر كند باید بر حسب اوضاع امر دهد كه انعقاد مجلس هیأت طلبكارها برای ترتیب قرارداد ارفاقی تأخیر افتد و یا اینكه منتظر نتیجه رسیدگی نشده‌و مجلس مزبور منعقد شود.

ماده 470 - محكمه می‌تواند صورت تصمیم انعقاد مجلس قرار دهد كه صاحب طلب متنازع‌فیه معادل مبلغی كه محكمه قرار مزبور معین‌می‌كند موقتاً طلبكار شناخته شده مذاكرات هیأت طلبكارها برای مبلغ مذكور شركت نماید.

ماده 471 - صورتی كه طلبی مورد تعقیب جزایی واقع شده باشد محكمه می‌تواند قرار تأخیر مجلس را بدهد ولی اگر تصمیم عدم تأخیر‌مجلس نمود نمی‌تواند صاحب آن طلب را موقتاً جزو طلبكاران قبول نماید و مادام كه محاكم صالحه حكم خود را نداده‌اند طلبكار مزبور نمی‌تواند ‌هیچ وجه عملیات راجعه ورشكستگی شركت كند.

ماده 472 - پس انقضای مهلت‌های معین مواد 462 و 467 ترتیب قرارداد ارفاقی و سایر عملیات راجعه ورشكستگی مداومت‌می‌شود.

ماده 473 - طلبكارهایی كه مواعد معینه حاضر نشده و مطابق ماده 462 عمل نكردند نسبت عملیات و تشخیصات و تصمیماتی كه راجع ‌تقسیم وجوه قبل آمدن آنها عمل آمده حق هیچ گونه اعتراضی ندارند ولی تقسیماتی كه ممكن است عمل آید جزء غرما حساب می‌شوند‌بدون اینكه حق داشته باشند حصه را كه تقسیمات سابق آنها تعلق می‌گرفت اموالی كه هنوز تقسیم نشده مطالبه نمایند.

ماده 474 - اگر اشخاصی نسبت اموال متصرفی تاجر ورشكسته دعوی خیاراتی دارند و صرفنظر آن نمی‌كنند باید آن را حین تصفیه عمل‌ورشكستگی ثابت نموده و موقع اجرا گذارند.

ماده 475 - حكم فوق درباره دعوی خیاراتی نیز مجری خواهد بود كه تاجر ورشكسته نسبت اموال متصرفی خود یا دیگران دارد مشروط بر‌اینكه بر ضرر طلبكارها نباشد.

فصل هفتم - قرارداد ارفاقی و تصفیه حساب تاجر ورشكسته

‌مبحث اول - دعوت طلبكارها و مجمع عمومی آنها

ماده 476 - عضو ناظر ظرف هشت روز تاریخ موعدی كه موجب نظامنامه مذكور ماده 467 معین شده توسط دفتردار محكمه كلیه‌طلبكارهایی را كه طلب آنها تشخیص و تصدیق یا موقتاً قبول شده است برای مشاوره انعقاد قرارداد ارفاقی دعوت می‌نماید - موضوع دعوت مجمع‌عمومی طلبكارها رقعه‌های دعوت و اعلانات مندرجه جراید باید تصریح شود.

ماده 477 - مجمع عمومی مزبور محل و روز و ساعتی كه طرف عضو ناظر معین شده است تحت ریاست مشارالیه منعقد می‌شود -‌طلبكارهایی كه طلب آنها تشخیص و تصدیق شده است و همچنین طلبكارهایی كه طلب آنها موقتاً قبول گردیده یا وكیل ثابت‌الوكاله آنها حاضر‌می‌شوند تاجر ورشكسته نیز این مجمع احضار می‌شود مشارالیه باید شخصاً حاضر گردد و فقط وقتی می‌تواند اعزام وكیل نماید كه عذر موجه داشته‌و صحت آن تصدیق عضو ناظر رسیده باشد.

ماده 478 - مدیر تصفیه مجمع طلبكارها راپورتی وضعیت ورشكستگی و اقداماتی كه عمل آمده و عملیاتی كه با استحضار تاجر ورشكسته‌شده است می‌دهد راپورت مزبور امضاء مدیر تصفیه رسیده عضو ناظر تقدیم می‌شود و عضو ناظر باید كلیه مذاكرات و تصمیمات مجمع‌طلبكارها صورت مجلسی ترتیب دهد.

مبحث دوم - قرارداد ارفاقی

‌فقره اول - ترتیب قرارداد ارفاقی

ماده 479 - قرارداد ارفاقی تاجر ورشكسته و طلبكارهای او منعقد نمی‌شود مگر پس اجرای مراسمی كه فوق مقرر شده است.

ماده 480 - قرارداد ارفاقی فقط وقتی منعقد می‌شود كه لااقل نصف علاوه یك نفر طلبكارها با داشتن لااقل سه ربع كلیه مطالباتی كه مطابق‌مبحث پنجم فصل ششم تشخیص و تصدیق شده یا موقتاً قبول گشته است آن قرارداد شركت نموده باشند و الا بلااثر خواهد بود.

ماده 481 - هر گاه مجلس قرارداد ارفاقی اكثریت طلبكارها عدداً حاضر شوند ولی حیث مبلغ دارای سه ربع مطالبات نباشند یا آنكه دارای‌سه ربع مطالبات باشند ولی اكثریت عددی را حائز نباشند نتیجه حاصله آن مجلس معلق و قرار انعقاد مجلس ثانی برای یك هفته بعد داده می‌شود.

ماده 482 - طلبكارهایی كه مجلس اول خود یا وكیل ثابت‌الوكاله آنها حاضر بوده و صورت‌مجلس را امضاء نموده‌اند مجبور نیستند مجلس‌ثانی حاضر شوند مگر آنكه بخواهند تصمیم خود تغییری دهند ولی اگر حاضر نشدند تصمیمات سابق آنها اعتبار خود باقی است - اگر جلسه‌ثانی اكثریت عددی و مبلغی مطابق ماده 480 تكمیل شود قرارداد ارفاقی قطعی خواهد بود.

ماده 483 - اگر تاجر عنوان ورشكسته تقلب محكم شده باشد قرارداد ارفاقی منعقد نمی‌شود - موقعی كه تاجر عنوان ورشكسته تقلب‌تعقیب می‌شود لازم است طلبكارها دعوت شوند و معلوم كنند كه آیا با احتمال حصول برائت تاجر و انعقاد قرارداد ارفاقی تصمیم خود را امر‌مشارالیه زمان حصول نتیجه رسیدگی تقلب موكول خواهند كرد یا تصمیم فوری خواهند گرفت اگر بخواهند تصمیم را موكول زمان بعد نمایند‌باید طلبكارهای حاضر حیث عده و حیث مبلغ اكثریت معین ماده 480 را حائز باشند چنانچه انقضای مدت و حصول نتیجه رسیدگی ‌تقلب بنای انعقاد قرارداد ارفاقی شود قواعدی كه موجب مواد قبل مقرر است این موقع نیز باید معمول گردد.

ماده 484 - اگر تاجر عنوان ورشكستگی تقصیر محكوم شود انعقاد قرارداد ارفاقی ممكن است لیكن صورتی كه تعقیب تاجر شروع شده‌باشد طلبكارها می‌توانند تا حصول نتیجه تعقیب و با رعایت مقررات ماده قبل تصمیم قرارداد را تأخیر بیندازند.

ماده 485 - كلیه طلبكارها كه حق شركت انعقاد قرارداد ارفاقی داشته‌اند می‌توانند راجع قرارداد اعتراض كنند - اعتراض باید موجه بوده و ‌ظرف یك هفته تاریخ قرارداد مدیر تصفیه و خود تاجر ورشكسته ابلاغ شود و الا درجه اعتبار ساقط خواهد بود. ‌مدیر تصفیه و تاجر ورشكسته اولین جلسه محكمه كه عمل ورشكستگی رسیدگی می‌كنند احضار می‌شوند.

ماده 486 - قرارداد ارفاقی باید تصدیق محكمه برسد و هر یك طرفین قرارداد می‌توانند تصدیق آن را محكمه تقاضا نماید.
‌محكمه نمی‌تواند قبل انقضای مدت یك هفته مذكور ماده قبل تصمیمی راجع تصدیق اتخاذ نماید - هر گاه ظرف این مدت طرف‌طلبكارهایی كه حق اعتراض دارند اعتراضاتی عمل آمده باشد محكمه باید موضوع اعتراضات و تصدیق قرارداد ارفاقی حكم واحد صادر كند -‌اگر اعتراضات تصدیق شود قرارداد نسبت تمام اشخاص ذینفع بلااثر می‌شود.

ماده 487 - قبل آن كه محكمه باب تصدیق قرارداد رأی دهد عضو ناظر باید راپورتی كه متضمن كیفیت ورشكستگی و امكان قبول قرارداد‌باشد محكمه تقدیم نماید.

ماده 488 - صورت عدم رعایت قواعد مقرره محكمه تصدیق قرارداد ارفاقی امتناع خواهد نمود.



:: بازدید از این مطلب : 50
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 
تصمیم راجع به صدور و انتشار اوراق قرضه همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه جهت اطلاع عموم و پذیره نویسی باید به مرجع ثبت شرکت ها ارائه شود، اداره ثبت شرکتها پس از ثبت تصمیم مزبور خلاصه آنرا همراه با طرح اعلامیه انتشار اوراق قرضه به هزینه شرکت در روزنامه رسمی آگهی خواهد نمود. پس از انتشار این آگهی در روزنامه رسمی، شرکت باید به هزینه خود تصمیم مجمع عمومی و اطلاعیه انتشار اوراق قرضه را با قید شماره و تاریخ آگهی منتشر شده در روزنامه رسمی و همچنین شماره و تاریخ روزنامه رسمی که آگهی در آن منتشر شده است را در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر میگردد، جهت اطلاع عموم منتشر سازد.

طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه

طبق ماده 58 قانون تجارت، اطلاعیه انتشار اوراق قرضه باید مشتمل بر نکات زیر بوده و توسط دارندگان امضاء مجاز شرکت امضاء شده باشد.

نام شرکت
موضوع شرکت
شماره و تاریخ ثبت شرکت
مرکز اصلی شرکت
مدت شرکت
مبلغ سرمایه شرکت و تصریح به این که کلیه آن پرداخت شده است.
در صورتی که شرکت سابقا اوراق قرضه صادر کرده است مبلغ و نعداد و تاریخ صدور آن و تصمیماتی که احتمالا برای بازپرداخت آن در نظر گرفته شده است و همچنین مبالغ بازپرداخت شده آن و در صورتی که اوراق قرضه سابق قابل تبدیل به سهام شرکت بوده باشد مقداری از آنگونه اوراق قرضه کهخنوز تبدیل به سهم نشده است.
در صورتی که شرکت سابقا اوراق قرضه موسسه دیگری را تضمین کرده باشد مبلغ و مدت و سایر شرایط مذکور
مبلغ قرضه و مدت آن و همچنین مبلغ اسمی هر ورقه و نرخ بهره ای که به قرضه تعلق می گیرد و ترتیب محاسبه آن و ذکر سایر حقوقی که احتمالا برای اوراق قرضه در نظر گرفته شده است و همچنین موعد یا مواعد و شرایط بازپرداخت اصل و پرداخت بهره و غیره و در صورتی که اوراق قرضه قابل بازخرید باشد شرایط و ترتیب بازخرید
تضمیناتی که احتمالا برای اوراق در نظر گرفته شده است.
اگر اوراق قرضه قابل تعویض با سهام شرکت یا قابل تبدیل به سهام شرکت باشد مهلت و ساید شرایط تعویض یا تبدیل
خلاصه گزارش وضع مالی شرکت و خلاصه ترازنامه آخرین سال مالی آن که به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده است.
ویژگیهای مربوط به ورقه قرضه

دارندگان حق امضاء شرکت باید بر روی ورقه قرضه امضاء خود را به عنوان اوراق تعهد آور شرکت قید نمایند و با وحدت ملاک قرار دادن ماده 25 قانون تجارت چنین استنباط می¬شود که اوراق قرضه همانند اوراق سهام باید متحدالشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب بوده باشد.
بر روی اوراق قرضه باید نکات مشروحه ذیل قید شود:

نام شرکت
شماره و تاریخ ثبت شرکت
مرکز اصلی شرکت
مبلغ سرمایه شرکت
مدت شرکت
مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه
تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه (اگر قابل بازخرید باشد)
تضمیناتی که احتمالاً برای قرضه در نظر گرفته شده است.



:: بازدید از این مطلب : 43
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


قید این که شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب مدت مأموريت بازرس در اساسنامه شرکت: شرکت می¬تواند یک یا چند بازرس اصلی و یک یا چند بازرس علی البدل راشته باشد و مستنبط از بالای ماده 144 قانون تجارت، مدت مأموريت بازرس یا بازرسان در یک شرکت سهامی نمی¬تواند بیش از یک سال (یک سال مالی) باشد و در مجمع عمومی عادی سالیانه، که شرکت سهامی پس از انقضاء سال مالی موظف به انعقاد آن هستند، باید اجباراً نسبت به انتخاب مجدد بازرس یا بازرسان اتخاذ تصمیم و اقدام نمایند با این توضیح که انتخاب مجدد بازرس یا بازرسان پس از انقضاء سال مالی بلامانع است. اشخاص واجد شرایط برای بازرسی شرکتهای سهامی و حدود وظائف و اختیارات آنها را در مباحث آتی مورد بحث قرار خواهیم داد.

تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالیانه: تعیین آغاز سال مالی، همان است که برابر ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1366 که از اول فروردین ماه سال 1368 قابل اجراء گردیده به سال مالیاتی تعبیر شده است و سال مالیاتی از اول فروردین ماه هر سال خورشیدی شروع و تا آخر اسفند ماه همان سال امتداد می¬یابد بر این اساس سال مالی هر شرکت، باید از اول فروردین ماه آغاز و آخر اسفند ماه همان سال پایان یابد جز سال تأسيس شركت که اول سال مالی آن، روز تشکیل شرکت می¬باشد، پس از انقضاء سال مالی، مستنبط از همین ماده هر شرکت حداکثر تا چهار ماه پس از انقضاء سال مالیاتی (آخر اسفند ماه) فرصت دارد، نسبت به تنظیم تراز نامه و حساب سود و زیان شرکت اقدام و اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر قانونی خود را به مراجع مالیاتی تسلیم نماید. البته همانطور که در مباحث آتی متذکر خواهیم شد هیئت مدیره در همین خلال باید مجمع عمومی عادی سالیانه را دعوت به انعقاد جلسه نموده تا نسبت به ترازنامه تنظیمی اتخاذ تصمیم به عمل آید، چنانچه شرکت در موعد فوق به هر دلیلی موفق به تنظیم ترازنامه نگردد و اظهارنامه مالیاتی خود را در فرجه معینه یعنی تا اول مرداد ماه به مراجع مالیاتی تسلیم ننماید، اولاً دفاتر قانونی شرکت از نظر محاسبه مالیاتی باطل و مراجع مالیاتی، مالیات شرکت را علی¬الراس محاسبه می-نمایند، ثانیاً شرکت ملزم خواهد بود، مجمع عمومی عادی بطور فوق¬العاده را جهت اتخاذ تصمیم نسبت به ترازنامه که به هر حال باید تنظیم گردد، دعوت به انعقاد جلسه نماید، در هرحال هیئت مدیره موظف است طبق ماده 232 قانون تجارت 20 دوز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی سالیانه/ مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده/ ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت را جهت ملاحظه و اظهار نظر به بازرس یا بازرسان قانونی شرکت ارائه نمايد.

تهیه و تنظیم اظهار نامه ثبت شرکت

اظهارنامه چیست: اظهار نامه یا «تقاضانامه ثبت شرکت» در اصطلاح قانون تجارت به سندی گفته می¬شود که توسط اداره ثبت شرکتها تهیه و تنظیم گردیده و تقاضا کننده ثبت (هیئت مدیره و یا وکیل منتخب آنها) باید با توجه به اساسنامه و صورتجلسات مجمع عمومی و صورتجلسه هیئت مدیره و دیگر اسناد و مدارک متقن و خدشه ناپذیر شرکت از قبیل نام و موضوع و مدت و نشانی و میزان سرمایه شرکت اعم از نقدی و جنسی و میزان سرمایه هر یک از سهامداران و مبلغ پرداختی و تعهد شده آنها و اسامی هیئت مدیره و مدیر عامل و دارندگان حق امضاء نام بازرس و موارد انحلال و موعد و نحوه تقسیم سود و غیره، نسبت به تنظیم مندرجات آنها اقدام و آنرا با اسناد مورد لزوم جهت ثبت شرکت تقدیم اداره ثبت شرکتها نماید.

تقاضانامه در دو نسخه تنظیم می¬گردد و بعد از ثبت شرکت متصدی ثبت باید طبق ماده 5 نظامنامه قانون تجارت مصوب سال 1311 نسخه ثانی آنرا با قید تاریخ و نمره «شماره» ثبت و امضاء و به مهر اداره ثبت شرکتها ممهور کرده به تقاضا کننده بدهد، این سند، سند ثبت شرکت خواهدبود و طبق ماده 6 همان قانون، در طرف ماه اول ثبت هر شرکت، خلاصه شرکتنامه و منضمات آن باید توسط اداره ثبت محل در مجله رسمی عدلیه (روزنامه رسمی) و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت به خرج خود شرکت منتشر شود.
طرح و تهیه اعلامیه پذیره¬ نویسی سهام شرکت که به امضاء کلیه مؤسسين رسيده باشد.

استفاده از کلمه پذیره نویسی در فرهنگ حقوقی کشور از زمان تصویب اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب سال 1347 متداول گشته است و معنا و مفهوم این عبارت در اصطلاح قانون تجارت این است که اشخاص آگاهانه و آزادانه نسیت به خرید سهام و واریز مبلغ واجب الادا و تعهد بر پرداخت (مابقی ارزش سهام طبق اساسنامه) چنانچه خرید سهام قسمتی نقدی و قسمتی نیز بطور اقساط باشد، اقدام نمایند، طرح اعلامیه پذیره نویسی مورد بحث برابر ماده 9 قانون تجارت باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:

نام شرکت
موضوع شرکت و نوع فعالیت¬هائى که شرکت
مرکز اصلی شرکت و شعبه آن در صورتی که تأسيس شعبه مدنظر باشد.
مدت شرکت
هویت کامل و اقامتگاه و شغل مؤسسين، در صورتی که تمام یا بعضی از مؤسسين در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ذکر آن به اختصار
مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام در مورد سرمایه غیر نقد شرکت و تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیر نقد اطلاع حاصل نمود.
در صورتی که مؤسسين مزایائى برای خود در نظر گرفته اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل
تعیین مقداری از سرمایه که مؤسسين تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده¬اند.
ذکر هزینه¬هائى که مؤسسين تا آن موقع جهت تدارک مقدماتی تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده¬اند و برآورد هزینه¬های لازم تا شروع فعالیتهای شرکت
در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناً مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ذکر مشخصات اجاره نامه با موافقت اصولی آن مراجع
ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید مقارن پذیره نویسی نقداً پرداخت گردد.
ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذیعلاقه می¬توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند.
تصریح به این که اظهارنامه مؤسسين به اهتمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقمندان به مرجع ثبت شرکتها تسلیم شده است.
ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی مؤسس منحصراً در آن منتشر خواهد شد.
چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان



:: بازدید از این مطلب : 49
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت: شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت در بحث مربوط به صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده به تفصیل شرح داده خواهد شد.

مواقع و ترتیب دعوت مجامع: در اساسنامه شرکت باید مواقع تشکیل مجامع اعم از مجمع عمومی عادی سالیانه، مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده و مجمع عمومی فوق العاده قید گردد، در اساسنامه باید قید شود در چه هنگام از سال (از سال مالی) مجمع عمومی عادی سالیانه، مجمع عمومی فوق العاده و مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده و با چه دستوری منعقد گردد، در اساسنامه شرکت همچنین مواردی که مجمع عمومی فوق العاده باید دعوت به تشکیل جلسه شود، قید گردد. ما در مباحث آتی بطور مفصل و مشروح در ارتباط با چگونگی تشکیل مجامع صحبت خواهیم کرد در اینجا اجمالاً متذکر میشویم که مجامع عمومی عالی-ترین تشکل صاحبان سهام است. در شرکتهای سهامی، مجمع عمومی عادی سالیانه بطور الزامی 1 تا 6 ماه پس از پایان سال مالی جهت طرح و تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت در سال مالی قبل، انتخاب بازرس اصلی و علی البدل برای سال مالی در جریان، انتخاب هیئت مدیره (در صورت منقضی شدن مدت مدیریت مدیران)، تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهیهای شرکت را منتشر می-سازد تشکیل میشود با این توضیح که مجمع عمومی عادی درباره تمام موضوعات غیر از موضوعاتی که در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده قرار دارد، دارای صلاحیت است، چنانچه مجمع عمومی در غیر از مواعدی که در اساسنامه برای تشکیل مجمع عمومی عادی سالیانه معین شده، تشکیل گردد، آن مجمع اصطلاحاً مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده نامیده می¬شود که دارای صلاحیت رسیدگی به موضوعات شرکت برابر مجمع عمومی عادی سالیانه است. دعوت از سهامداران برای حضور در مجامع به وسیله انتشار آگهی دعوت از طریق روزنامه کثیرالانتشاری که در مجمع عمومی عادی سالیانه معین میشود، به عمل می¬آید، چنانچه کلیه سهامداران در مجمع عمومی حضور داشته باشند انتشار آگهی دعوت الزامی نیست، فاصله تاریخ انتشار آگهی دعوت در روزنامه با تشکیل مجمع نباید کمتر از 10 روز و دیرتر از 40 روز باشد.

مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آنها: مجامع عمومی به وسیله هیئت رئيسه¬اى متشكل از یک رئيس و دو ناظر (که الزاماً باید از صاحبان سهام باشند) و یک منشی که هم میتواند از صاحبان سهام و یا از خارج انتخاب شود، تشکیل میشود، در مجمع عمومی عادی سالیانه و مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده، حضور حداقل نصف به علاوه یک سهامداران (اکثریت) جهت تشکیل و رسمیت یافتن مجمع ضروری است.

طریقه شور و اخذ رأى اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع: نحوه مذاکرات میتواند تابع آئين نامه مصوب مجمع عمومی به عمل آید، در صورت فقدان چنین آئين نامه يا دستورالعملی، هیئت رئيسه مجمع می¬تواند مجمع را اداره و ترتیب مذاکرات افراد را بدهد. اخذ رأى در شرکتهای سهامی معمولاً به صورت مخفی به عمل می آید و دارنده هر سهم میتواند دارای یک رأى باشد مگر این که برای بعضی از دارندگان سهام مزایائى قائل شده باشند و (چنانچه در اساسنامه قید گردیده باشد) ممکن است در یک شرکت، سهام بعضی اشخاص با ضریب 2 یا 4 یا 6 محاسبه گردد. مجمع عمومی عادی سالیانه و عادی بطور فوق العاده تصمیمات با آراء دو سوم سهامداران حاضر مجمع اتخاذ و جنبه قانونی می یابد این خصوص مباحث آتی بطور مفصل صحبت خواهد شد.

تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت مأمريت آنها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفا می-کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی از مدیریت شرکت ممنوع میگردند: هیئت مدیره شرکت را، مجمع عمومی مؤسس - مجمع عمومی عادی سالیانه و یا مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده تعیین می¬نمایند. تعداد مدیران با توجه به وضعیت و گستردگی شرکت میتواند متفاوت باشد، لیکن شرکتهای سهامی عام اعضاء هیئت مدیره اصلی بنا به نص صریح ماده 107 قانون تجارت نمی¬توانند کمتر از 5 نفر (شخص) باشند. تعداد هیئت مدیره شرکتهای سهامی خاص قانون تجارت معین نشده، با توجه به اتحاد طریق می¬توان حداقل اعضاء هیئت مدیره شرکتهای سهامی خاص را 2 شخص دانست - مدت مأموريت هيئت مدیره شرکتهای سهامی حداکثر 2 سال است جانشینان هیئت مديره اعضاء على البدل هيئت مدیره منتخب مجامع مذکور هستند که صورت لزوم برای تصدی امر مدیریت باید دعوت به همکاری شوند - چنانچه عضو علی البدل برای تکمیل هیئت مدیره شرکت وجود نداشته باشد- (به دلیل عدم انتخاب اعضاء علی البدل و یا استعفاء دسته جمعی هیئت مدیره اصلی و یا به علل دیگر) مجمع عمومی باید برای تکمیل اعضاء اصلی و علی البدل هیئت مدیره تشکیل گردند.

تعیین وظائف و حدود اختیارات مدیران: وظائف و اختیارات مدیران شرکتهای سهامی دارای دو وجه است، یکی از نقطه نظر روابط فی مابین مدیران و اعضاء و سهامداران شرکت و دیگری از نظر وظائف و اختیاراتی که مدیران برای اداره شرکت و پیشبرد اهداف شرکت دارند، مورد وجه اول، اعضاء هیئت مدیره وکیل و امین صاحبان سهام هستند و باید اعمال و اقدامات خود رعایت مصلحت و منفعت موکلین خود یعنی صاحبان سهام هستند و باید اعمال و اقدامات خود رعایت مصلحت و منفعت موکلین خود یعنی صاحبان سهام را از هر نظر بنمایند که این خصوص مباحث بعدی بیشتر صحبت خواهیم کرد، مورد وجه دوم بنا به نص صریح ماده 118 قانون تجارت، مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می¬باشند، البته چنانچه هیئت مدیره از حدود اختیارات خود، مصرحه اساسنامه تخطی و تجاوز نماید، اعمال و اقدامات آنها مقابل اشخاص نافذ بوده و شرکت موظف به اجرای تعهدات به عمل آمده می¬باشد.

تعیین سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند: مدیران شرکت جهت تضمین اعمال و اقدامات و تقصیرات خود برابر سهامداران باید تعدادی از سهام خود را صندوق شرکت (حبس) یا تودیع نمایند، تعداد سهام تضمینی مدیران شرکت را که بدینطریق باید صندوق شرکت تودیع گردد، اساسنامه معین خواهد نمود ولی به هر حال طبق نص صریح ماده 114 قانون تجارت نباید این گونه سهام از تعداد سهامی که به موجب اساسنامه جهت دادن رأى مجامع عمومی لازم است، کمتر باشد، و مادام که مدیری مفاصا حساب دوره تصدی خود شرکت را یافت نداشته است سهام مذکور صندوق شرکت به عنوان وثیقه باقی خواهد ماند با این توضیح که به موجب ماده 116 قانون تجارت تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان هر دوره مالی شرکت به منزله مفاصا حساب مدیران برای همان دوره مالی می¬باشد و پس از تصویب ترازنامه دوره تصدی مدیران، سهام تضمینی خود بخود از وثیقه شرکت خارج خواهد شد.



:: بازدید از این مطلب : 52
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



از آنجایی که بسیاری از شرکت های تجاری به فعالیت های برون مرزی و بین المللی مبادرت دارند، حفظ و حراست از حقوق برند این شرکت ها در سایر کشورها نیز از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. با توجه به اینکه ثبت برند در هر کشوری با استناد به قوانین و مقررات تجاری آن کشور انجام می­شود و حمایت از برند و یا علامت تجاری مستلزم ثبت این برند­ها در آن کشورها می باشد، امکان دارد ثبت برند در همه کشورها مقدور نشود و همچنین برای متقاضیان محدودیت های زمانی و هزینه­ای فراوانی به همراه داشته باشد.

برای رفع این مشکل تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس گرد ­هم جمع شده­اند و سیستمی را به نام سیستم مادرید برای ثبت و حمایت از برند راه اندازی و این وظیفه را به سازمانی به نام سازمان ثبت جهانی برند (WIPO) واگذار نموده­اند.

شرایط ثبت بین المللی برند

برای ثبت برند بین المللی، ابتدا لازم است در کشور مبدأ برند مورد نظر مطابق با قوانین و مقررات آن کشور و بصورت رمسی به ثبت رسیده باشد.به دلیل اینکه ایارن نیز به عنوان یکی از اصلی ترین اعضا کنوانسیون پاریس شناخته می شود هر علامت تجاری ثبت شده در ايران قابليت ثبت در سيستم مادريد (بین المللی) را دارد

.ثبت بین المللی بدین معناست که می توان برند مذکور را در کشورهای عضو کنوانسیون مادرید با پرداخت هزينه هاي قانوني در هر كشور بصورت جداگانه ثبت نمود. سیستم مادرید در حال حاضر دارای 85 عضو متشکل از کشور­ها و دفاتر منطقه­ای می باشد و ثبت برند بین المللی صرفا از طریق دفاتر مالکیت معنوی کشورهای عضو سیستم مادرید امکان پذیر بوده است. به این صورت که پس از ثبت برند باید درخواست ثبت برند از این ادارات و با استفاده از وکلای خبره موسسه حقوقی به یکی از نمایندگی های این سازمان ارسال شود.

سازمان جهانی مالکیت معنوی WIPO به عنوان متولی ثبت برند بر اساس سیستم بین المللی مادرید و پروتکل الحاقی ان می باشد. در واقع سازمان جهانی ثبت برندWIPO تحت موافقتنامه و پروتکل مادرید که ثبت برند بین المللی را در بر می­گیرند، اداره می­گردد.

برای ثبت برند بصورت بین المللی باید اقداماتی انجام شود. این اقدامات به ترتیب عبارتند از:

دریافت اطلاعات مربوط به ثبت و فرم تقاضا و محاسبه هزینه­ ها را می توان از طریق آدرس اینترنتی MADRID SYSTEM / WIPO.INT بدست آورد.
وجود یک برگ نامه درخواست ثبت برند بین المللی با عنوان اداره ثبت علائم تجاری با درج اسامی کشورهای مورد نظرلازم است.
متقاضیان باید توجه داشته باشند مدارک ثبت برند بین المللی آن­ها دقیقا با ثبت داخلی مطابقت داشته باشد و تصویر مدارک ثبت برند در داخل کشور نیز می بایست ضمیمه درخواست شود.
برای اشخاص حقوقی لازم است یک معرفی نامه بر روی سربرگ شرکت یا وکالتنامه رسمی وکیل ارائه شود. برای اشخاص حقیقی، مراجعه مالک برند یا وکیل ایشان با ارائه وکالتنامه رسمی در نظر گرفته شده است.
لازم است یکی از سه فرم MM3, MM2, MM1، که از سایت WIPO دردسترس است، با توجه به تقاضای ثبت در کشورهای عضو موافقتنامه، پروتکل یا هر دو، در سه نسخه تکمیل شود.
پرداخت هزینه ثبت از طریق تکمیل فرم برآورد هزینه موجود در سایت WIPO و به فرانک سوئیس تعیین می­گردد. هزینه ثبت برند بین المللی بعد از ارائه اظهارنامه به اداره مالکیت معنوی بر مبنای تعداد طبقات برند و کالاهای مورد نظر و البته کشورهای مورد تقاضا، تعیین و به فرانک سوئیس به حساب WIPO قابل پرداخت می­باشد.
سازمان جهانی ثبت برند در هر منطقه نمایندگی هایی را دارد که باید برای ثبت برند از این نمایندگی ها اقدام شود و درخواستی به زبان انگلیسی، فرانسوی و یا اسپانیایی برای این نمایندگی ها ارسال و پس از تایید مدارک فوق الذکر توسط کارشناسان این سازمان به راحتی تقاضای شما مورد موافقت و برند شما به ثبت خواهد رسید.

برای ثبت برند بصورت بین المللی که باعث اعتبار بیشتر برای برند و وجهه شرکت شما می شود بهتر است با مشاوره وکلای خبره موسسه حقوقی اقدام نمایید تا با توجه به شناخت و تسلط این کارشناسان بتوانید برند خود را در کم ترین زمان و به بهترین شکل به ثبت برسانید.

 



:: بازدید از این مطلب : 45
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



وقتی برند و یا علامت تجاری در اداره مالکیت معنوی به ثبت برسد دارای حقوق و شرایطی قانونی می شود که در واقع خالق این برند می تواند از این حقوق بهره مند شود. برندی که ثبت می شود مورد حمایت قانون است و کسی اجازه سو استفاده و یا بهره برداری بدون مجوز از این برند را ندارد. هر گونه تقلید و کپی برداری و یا استفاده غیر مجاز از این برند ها می تواند برای خاطی تبعاتی سنگین به دنبال داشته باشد.

حقوق برند یا علامت تجاری را باید به دو بخش تقسیم کرد. حقوق مادی و حقوق معنوی.

حقوق مادی
حقوق مادی در واقع انحصار این برند در خصوص بهره بردای و دخل و تصرف و جابه جایی و هرگونه اعمال حقوقی در خصوص برند برای صاحب برند می باشد ولی این نوع حقوق دارای یک خصیصه مهم هستند و ان هم محدودیت زمانی است. یعنی اینکه در طول مدتی می توان از این حقوق بهره مند بود و با پایان این دوره این حقوق از دست خواهد رفت.

حق استفاده و بهره برداری
اولین و مهم ترین حق مادی برند با علامت تجاری حق استفاده از برند می باشد. صاحب برند پس از ثبت برند می تواند از ان به نفع خود بهره برداری کند. در واقع مالک برند می تواند به هر شکل از این برند بر روی محصولات و خدمات در نظر گرفته شده که برند را در طبقات ان به ثبت رسانده استفاده کند. این موضوع منحصر به خود او بوده و کسی نمی تواند این حق را از او صلب کند.

حق انتقال برند
صاحب برند می تواند در صورت صلاحدید و مطابق با قوانین و مقررات حقوقی خاص حق استفاده از برند خود را به خص حقیقی و یا حقوقی دیگر انتقال بدهد. این موضوع باید در اداره مالیکت معنوی نیز مشخص و تعیین شود. در این حالت در واقع مالک برند و یا علامت تجاری برند خود را واگذار و یا می فروشد. مطابق با قوانین تجاری انتقال برند هم می تواند قهری باشد و هم اختیاری.

جلوگیری از استفاده دیگران
حق استفاده از برند و علامت تجاری انحصاری است و تا زمانی که صاحب برند این اجازه را به دیگران ندهد انها نمی توانند از ان بهره برداری نمایند. بنابر این در صورت مشاهده چنین شرایطی مالک برند می تواند از راه قانونی و با مراجعه به مراجع قضایی ادعای طلب کرده و ضمن جلوگیری از استفاده از برند توسط شخص خاطی جریمه و تبعاتی را هم برای او به همراه داشته باشد.

مطالبه ضرر و زیان
به موجب انصاری که برند برای صاحب خود دارد در صورت نقض این انحصار و مجرم شدن خاطی باید تمامی ضرر و زیان وارده به صاحب برند مطابق با حکم قضایی به او پرداخت شود.

حقوق معنوی
اما به غیر از حقوق مادی ثبت برند و یا علامت تجاری برای مالک برند حقوقی معنوی را نیز به همراه دارد. این نوع حقوق با شخصیت خالق برند در هم تلاقی پیدا کرده و نمی تواند به غیر انتقال داده شود و همچنین محدودیت زمانی ندارد. یعنی گذر زمان نمی تواند این حق را از مالک برند صلب کند.

عدم محدودیت در زمان
حقوق معنوی کاملا با روح و روان و افکار خالق برند در هم امیخته و قالب جدایی نیست. مفهوم این موضوع این است که برند به قدری با خالق اثر خود در هم پیچیده که حتی در صورت انتقال به دیگران و یا دادن اجازه بهره برداری به غیر کسی نمی تواند ان را برای دیگری متصور شود و همچنان این برند خود را متعلق به خالق خود می داند.

نداشتن محدودیت مکانی
در این حالت هم مشتریان و مصرف کنندگان کالا و خدمات یک برند این برند را در هر کجا که باشند متعلق به یک فرد و در یک مکان خاص می دانند. در واقع در همه مکان ها شناخته شده برای فرد ثبت کننده است.

قابلیت انتقال به غیر را ندارد
با توجه به وابستگی و تعلقی که این نوع برند ها به خالقین خود دارد نمی توان انها را به سایرین تحت هر نوع قراردادی انتقال داد. در هر صورت این برند متعلق به یک شخصیت شناخته می شود.

برند از زمان ثبت در اداره مالکیت معنوی تمامی حقوق حقه مالک خود را عهده دار می شود و مالک برند منحصرا تا زمانیکه نخواهد میتواند به تنهایی از این برند بهره برداری نماید و در صورت نیاز و تایید خودش مطابق با مقررات قانونی و حقوقی و با موافقتنامه ای اصولی این اجازه را به دیگران خواهد داد.

برای ثبت برند و یا علامت تجاری بهتر است با مشاوره کارشناسان و متخصصین موسسه حقوقی اقدام به ثبت برند خود بکنید.



:: بازدید از این مطلب : 55
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



استاندارد های ایزو چه نوع استانداردهایی هستند؟

با توجه به رقابت بالایی که در بین شرکت های مختلف دنیا به وجود آمده و هر کدام بنا بر ادعایی اذعان برتری نسبت به دیگر شرکت ها را از نظر ارائه محصولات خود دارد نیاز به ابزاری احساس شد تا بتواند با استفاده از داده ها و اطلاعاتی تحت عنوان قوانین و یا آئین نامه هایی کیفیت محصولات و خدمات شرکت ها را تضمین نموده و با صدور گواهینامه هایی که هر کدام در حوزه ای مجزا صادر می شوند خدمات و کیفیت محصولات و خدمات یک شرکت را در آن حوزه تحت نظارت سازمان بین المللی استاندارد ISO تایید نماید. از این رو این سازمان با مشارکت 20 شرکت در ابتدا تاسیس شد و اکنون در ژنو به فعالیت خود ادامه می دهد.

ISO مخفف عبارت ( International standard association( Organizationمی باشد و از سال 1947 در راستای یکپارچه کردن تدوین استانداردهای در سطوح مختلف بین المللی و تجارت بین الملل و به منظور حمایت مستقیم از تولید کنندگان و مصرف کنندگان فعالیت خود را آغاز و اکنون بالغ بر 132 کشور در آن مشارکت دارند. از این اعضا 90 عضو اصلی ، 34 عضو مکاتبه ای و 8 عضو مشترک هستند و خوشبختانه سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران جز اعضا اصلی این سازمان به شمار می رود.

تعداد کل استاندارد های تدوین شده در سازمان ISO در حال حاضر 11950 استاندارد می باشد که هر یک در حوزه و بخشی از سطوح کیفیت تولید و خدمات کاربرد دارند. کمیته های فنی که از اعضای اصلی (P-MEMBER) و اعضا ناظر(O-MEMBER) تشکیل شده اند به بررسی در خصوص موضوعاتی می پردازند که تدوین استاندارد در ان موضوع ارجحیت و اهمیت دارد. سپس اعضا اصلی با بررسی قوانین و مستندات علمی و فنی پیش نویس های مربوط به استاندارد را تهیه و این پیش نویس ها به سازمان ارائه تا در جلسات بررسی و ائین نامه و استاندارد نهایی تدوین شدده و به توافق همه اعضا برسد.

وظیفه استاندارد های ISO چیست؟

استانداردهای ISO در واقع ابزاری مطمئن و بسیار کارآمد در راستای شناخت کیفیت و خدمات شرکت ها و سازمان های مختلف می باشد. این استاندارد ها در هر زمینه ای نشان دهنده حداقل هایی هستند که یک شرکت باید داشته باشد. به این معنی که اگر شرکتی یک استاندارد ایزو را دریافت کرده باشد یعنی به حداقل های مورد نیاز رسیده و قدم در راه تعالی گذاشته و مشتری می تواند از این نقطه نظرات اطمینان کافی به شرکت داشته باشد.

معروف ترین سری استاندارد های ISO سری استاندارد های 9000 هستند. استانداردهایISO9000 نشان دهنده کیفیت محصولات و خدمات شرکت ها هستند. اما نکته ای که بسیار اهمیت دارد موضوع تفاوت بین استاندارد های ایزو با استاندارد های تضمین کیفیت می باشد. موضوعی که اغلب شناخت بین تفاوت های برای عموم مردم و شرکت ها هنوز اتفاق نیافتاده است. در اغلب شرکت ها و سازمان های بزرگ هم حتی تفاوت بین استاندارد های ایزو و تضمین کیفیت به خوبی مشخص نشده و حتی مدیران ارشد شرکت ها هم این موضوعات را از هم تفکیک نمی کنند. دلیل آن اینکه مثلا بسیاری از مدیران هنگامی که شرکت ISO9001 را دریافت کرد این را به نشان کیفیت محصولات خود می پندارند و یا شرکتی که ISO9001 دارد را شرکتی توصیف می کنند که محصولات ان دارای درجه کیفی مناسب می باشد.

حتی در حوزه کنترل کیفیت با حوزه تضمین کیفیت تفاوت بسیار زیادی وجود دارد. شرکت هایی که محصولات خود را با نظامی مشخص و تحت سلسله قوانین و مقرراتی در دو تا چند مرحله (قبل ، حین و بعد از تولید) کنترل کیفی می کنند و از سلامت و کیفیت کار خود اطمینان پیدا می کنند در واقع خدمات کنترل کیفیت را انجام داده اند و این موضوع تنها یکی از المان ها و موارد مورد اهمیت در استاندارد های ISO9001 می باشد.

استاندارد های ISO توسط واحدی به نام تضمین کیفیت بررسی می شوند. تضمین کیفیت در واقع بر تمامی فرآیند های شرکت بررسی های لازم را انجام می دهد و هر بخش و فعالیت شرکت را به منظور انجام کار صحیح و انجام کار بر اساس بند های استاندارد ISO مورد بررسی قرار می دهند. در واقع کنترل کیفی تنها یکی از بخش هایی است که تضمین کیفیت ان را بررسی می کند و وجود ان را در شرکت الزام می کند.

خرید، فروش، تولید، خدمات، تامین مواد اولیه و نیروی انسانی متخصص، شناخت شرایط بحرانی شرکت، ایجاد اقدامات کنترلی ، بهبود مستمر و اصلاحی ، ایجاد نقشه راه ، چشم انداز، تهیه اهداف و برنامه ها و شرایط تغییر استراتژی، تنظیم جلسات مدیریت کنترل و بازنگری مدیریت و ... تنها قسمتی از فعالیت هایی است که یک تضمین کیفیت انجام می دهد.

بنابر این برای دریافت استاندارد های ISO قبل از اقدام برای ایجاد زمینه های لازم باید در نظر داشته باشید که ابتدا باید واحد تضمین کیفیت قدرتمندی ایجاد نمایید. تضمین کیفیت با همکاری با موسسات حقوقی مانند موسسه حقوقی شرایط شرکت را به سمتی پیش خواهد برد تا شرکت بتواند با تدوین آئین نامه ها و روش های اجرایی و دستورالعمل ها و به دنبال آن فرم های و نقشه ها و طراحی های لازم در سطح سازمان شرکت را برای دریافت استاندارد های لازم آماده نماید.

البته شرکت های مختلف می توانند بنا بر خواست و فعالیت خود اقدام به دریافت استاندارد های مرتبط با فعالیت خود بکنند. اما استاندارد ISO9001 به عقیده اغلب کارشناسان حوزه مهندسی و تضمین کیفیت مادر همه استانداردها است و وجود ان برای شرکت هایی که به دنبال اهداف متعالی هستند الزام است.

پس از آن شرکت ها می توانند اگر در حوزه خدمات هستند استاندارد های مرتبط با محیط زیست و منابع انسانی ، اگر خودرو ساز هستند استاندارد های TS و... را دریافت نمایند. از این رو شناخت استاندارد های مرتبط با نوع فعالیت شرکت از اهمیت خاصی برخوردار است.

از طرفی برخی از شرکت ها و سازمان های مادر و دولتی چه در داخل ایران و چه در خارج ایران در شرایط پذیرش نمایندگی و شرکت های همکار خود با شرکت هایی حاضر به عقد قرار داد هستند که توانسته باشند استاندارد های مرتبط سازمان بین المللی ایزو را دریافت نموده باشند. به عنوان مثال شرکت های ایران خودرو و سایپا تنها با شرکت هایی در ایران همکاری دارند که دو استاندارد ISO9001 و TS16949 را دریافت نموده باشند. در واقع در اصل پذیرش خود این استاندارد ها الزامی هستند.

شرکت های متقاضی دریافت هر یک از استاندارد های ایزو پس از اینکه شرایط لازم را در شرکت به وجود اوردند باید اقدام به انتخاب یک شرکت ممیزی کننده واجد صلاحیت بکنند. این شرکت ها معروف به CB (Certification Body)که در ایران هم تعداد زیادی از انها فعالیت دارند به عنوان یک شعبه از شرکت اصلی خود (Accredition Body)ABزیر نظر سازمان بین المللی ایزو فعالیت می کنند. وظیفه این شرکت ها بررسی شرایط شرکت ها با استناد به استاندارد تدوین شده و ائین نامه های مرتبط با انها می باشد . اگر شرکت تمامی بند ها را به خوبی رعایت کرده باشد می تواند شرایط لازم برای دریافت استاندارد را داشته باشد و درخواست این شرکت مورد موافقت قرار خواهد گرفت. در غیر اینصورت باید برای مدت سه ماه بعد شرایط را فراهم تا دوباره ممیزی انجام شود.

شرکت هایی که شرایط لازم را دارند پس از طی مراحل قانونی گواهینامه مرتبط را برای مدت 3 سال اخذ خواهند کرد. اعتبار این گواهینامه ها هر چند سه ساله است ولی در این سه سال باز هم مورد بازنگری و ممیزی قرار می گیرد ، این مدت بصورت سالیانه می باشد. اگر شرکت در این مراحل توانایی خود را از دست داده باشد گواهینامه ها معلق خواهد شد تا شرایط دوباره مناسب تشخیص داده شود. پس از مدت 3 سال شرکت باید مجددا برای دریافت استاندارد اقدام نماید. البته طول این مدت و تداوم حفظ گواهینامه مربوطه به عنوان سابقه برای شرکت محفوظ می باشد.

اما همانگونه که ذکر شد شناخت این استاندارد ها برای شرکت ها بسیار اهمیت دارد. هر شرکت باید بنا بر نیاز خود گواهینامه مربوطه را دریافت نماید. به همین دلیل برای آشنایی هر چه بیشتر شما تعدادی از محبوب ترین و معروف ترین این استاندارد ها را ذکر خواهیم کرد ولی توصیه می کنیم قبل از دریافت استاندارد های لازم و مورد نیاز خودتان با مشاورین بسیار توانمند موسسه حقوقی مشاوره نموده و سپس برای اخذ استاندارد مربوطه اقدام نمایید.

معروف ترین و محبوب ترین استاندارد های سازمان بین المللی ایزو ( ISO):

ISO 9001 استاندارد مدیریت کیفیت
ISO14001 استاندارد کیفیت محیط زیست
ISO/TS16949 استاندارد تضمین کیفیت صنایع خودرو سازی
ISO17799 استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات
OHSAS18001 استاندارد مدیریت ایمنی بهداشت کار
OHSAS 1001 : 2007 استاندارد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی
ISO 10002 : 2004 استاندارد سیستم رضایت مندی مشتریان
ISO 22000 : 2005 استاندارد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت مواد غذایی
ISO 13485:2003 استاندارد سیستم مدیریت تجهیزات پزشکی
ISO 17025:2005 استاندارد سیستم مدیریت آزمایشگاه
ISO / TS 29001:2010 استاندارد سیستم مدیریت صنایع نفت, گاز و پتروشیمی
ISO 27001:2005 استاندارد سیستم مدیریت امنیت اطلاعات
ISO 10006 : 2003 استاندارد مدیریت کیفیت در پروژه‌ها
SO 17020:1998 استاندارد سیستم مدیریت صلاحیت سازمانهای بازرسی
ISO 50001:2011 استاندارد سیستم مدیریت انرژی
ISO 10015:1999 استاندارد سیستم مدیریت کیفیت آموزش
ISO 15189 : 2007 استاندارد خدمات آزمایشگاه تشخیص طبی
ISO 1765 : 1986 استاندارد فرش ماشینی
ISO 12944-5 : 2007 استاندارد رنگ و روغن جلا
ISO 12647 : 2004 استاندارد صنعت چاپ
ISO 3632:2011 استاندارد زعفران و ادویه
ISO 16050:2003 استاندارد آجیل و خشکبار
ISO 6820:1985 استاندارد نان
ISO 9202:1991 استاندارد جواهرات, طلا و نقره
ISO8561 - IEC 60335-1 استاندارد تولید انواع یخچال و فریزر خانگی
HACCP استاندارد آمریکایی سلامت غذا
Halal تطابق مواد غذایی با الزامات قوانین اسلامی
CE استاندارد محصول در اروپا , تطابق محصول با الزامات اتحادیه اروپا
EFQM گواهینامه تعالی سازمانی
Mark استاندارد وسایل نقلیه در اروپا
HSE-MS سیستم مدیریت ایمنی - بهداشت - محیط زیست
QS 9000 استاندارد سیستم مدیریت کیفیت در صنایع خودروسازی
GMP عملکرد خوب در تولید
GDP عملکرد خوب در توزیع و پخش
GLP عملکرد خوب آزمایشگاهی
Global GAP استاندارد محصولات باغی و کشاورزی
SA 8000 مدیریت حفظ حقوق کارکنان و تولید کالا طبق مسائل اجتماعی و اخلاقی
DIN EN 676:2008 استاندارد مشعل‌های گازسوز
EN 9100 استاندارد مدیریت هوا فضا
5S استاندارد آراستگی سازمان
6 Sigma استاندارد سیستم توسعه و گسترش متدهای مدیریتی و تحول سازمانی
Certificate of Conformity(COC) گواهینامه انطباق با استانداردهای بین المللی
البته این تنها قسمتی از استانداردهایی است که شما می توانید برای شرکت خود و موضوع فعالیت های خود اخذ نمایید. در نظر داشته باشید که بسیاری از این استاندارد ها بصورت عمومی و بسیاری از انها بصورت اختصاصی هستند. مثلا اغلب شرکت ها می توانند ISO90001,ISO14001 و OHSAS18001 را بصورت همزمان و با نام اختصاصی IMS تحت عنوان سیستم مدیریت یکپارچه دریافت نمایند . این سه استاندارد به عنوان مادر همه استاندارد ها شناخته می شوند و به همه شرکت ها توصیه می شوند.

اگر خواهان دیده شدن در دنیا هستید و می خواهید کیفیت خدمات و تولیدات خود را به ایران و جهان نشان داده و بدون هیچ تلاشی خود را ثابت کنید تنها راه برای شما دریافت استاندارد های مختلف ISO می باشد.

 



:: بازدید از این مطلب : 59
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()